Σε δεινή θέση βάζει την κυβέρνηση το πόρισμα-φωτιά της OLAF, που αποκαλύπτει ένα όργιο κακοδιαχείρισης και ελλιπούς εποπτείας στα προγράμματα κατάρτισης. Η απαίτηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για επιστροφή 1,6 εκατομμυρίου ευρώ δεν είναι απλώς μια δημοσιονομική διόρθωση, αλλά μια ηχηρή επιβεβαίωση της αποτυχίας των ελεγκτικών μηχανισμών και της κυβερνητικής ολιγωρίας στην προστασία του δημόσιου χρήματος.
Σύστημα «φάντασμα» με τις ευλογίες του κράτους
Τα στοιχεία που έφερε στο φως ο Τάσος Τέλλογλου στον ΑΝΤ1 περιγράφουν μια εικόνα διάλυσης. Η κυβέρνηση, που συχνά διαφημίζει την «ψηφιακή μετάβαση» και την «αναβάθμιση των δεξιοτήτων», βρίσκεται έκθετη μπροστά σε μια συστηματική πρακτική υπερχρεώσεων και πλασματικών στοιχείων.
Η έρευνα δείχνει ότι το κράτος δήλωνε χιλιάδες συμμετέχοντες που δεν πάτησαν ποτέ το πόδι τους σε αίθουσα (ή σε πλατφόρμα), με σκοπό να εισπραχθούν τα σχετικά κονδύλια. Τα ποσοστά συμμετοχής προκαλούν σοκ:
• Στη ΔΥΠΑ, το πρόγραμμα εκτελέστηκε μόλις κατά 13%.
• Στους αναπήρους, το ποσοστό έπεσε στο 29%.
Είναι προφανές ότι η εποπτεία των φορέων που υλοποίησαν αυτά τα προγράμματα ήταν από ανύπαρκτη έως προσχηματική, επιτρέποντας σε συγκεκριμένα συμφέροντα να κερδοσκοπούν εις βάρος των πιο ευάλωτων κοινωνικών ομάδων.
Το «απαράδεκτο» μοντέλο της τηλεκατάρτισης
Η Κομισιόν δεν μασάει τα λόγια της, χαρακτηρίζοντας «απαράδεκτη» την επιλογή να γίνει το 80% της θεωρητικής εκπαίδευσης εξ αποστάσεως, ειδικά σε κρίσιμες περιοχές όπως αυτές της απολιγνιτοποίησης. Η εμμονή σε αυτό το μοντέλο, που συχνά χρησιμοποιείται ως όχημα για τη μείωση του κόστους των παρόχων και την αύξηση του κέρδους τους, αποδεικνύεται πλέον με τη σφραγίδα της OLAF ως μια αποτυχημένη και ύποπτη πρακτική.
Πληρώνουν οι φορολογούμενοι τα «σπασμένα»
Το πιο εξοργιστικό στοιχείο της υπόθεσης είναι η τύχη των χρημάτων. Αντί η κυβέρνηση να διασφαλίσει ότι το 1,6 εκατ. ευρώ θα ανακτηθεί από τους εργολάβους που υπο-εκτέλεσαν τα προγράμματα, η επιστροφή των χρημάτων στις Βρυξέλλες θα γίνει από το ταμείο του κράτους.