Υπήρχε μια εποχή -όχι και τόσο μακρινή- που ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρουσίαζε με υπερηφάνεια τον Δημήτρη Μελά ως έναν από τους «εκλεκτούς» του κόμματος.
- Από την Ιωάννα Τσέφλιου
Ήταν το 2019, όταν ο Μελάς φιγουράριζε στο ευρωψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας, ως παράδειγμα «τεχνοκρατικής επάρκειας» και «ευρωπαϊκής προοπτικής». Ένας άνθρωπος που -σύμφωνα με το αφήγημα της κυβέρνησης- συμβόλιζε την ποιότητα και την αριστεία.
Δεν εξελέγη. Όμως, στην πολιτική της ΝΔ, η αποτυχία δεν σημαίνει απαραίτητα και απομάκρυνση. Αντίθετα, πολλές φορές σημαίνει ανταμοιβή. Και η ανταμοιβή ήρθε.
Η θέση στον ΟΠΕΚΕΠΕ και το μεγάλο σκάνδαλο
Το 2021, η κυβέρνηση τον τοποθέτησε στην ηγεσία του ΟΠΕΚΕΠΕ, σε μια περίοδο που, όπως αποδείχθηκε, ο οργανισμός λειτουργούσε ως μηχανισμός διαχείρισης ευρωπαϊκών επιδοτήσεων με «πόρτες και παράθυρα». Εκεί όπου θα περίμενε κανείς θωράκιση, διαφάνεια και έλεγχο, φαίνεται πως εγκαθιδρύθηκε το ακριβώς αντίθετο.
Και το πιο κρίσιμο στοιχείο; Ο Μελάς δεν μπορούσε να ισχυριστεί άγνοια. Ήδη από το 2020, είχε στα χέρια του εμπιστευτικό έγγραφο του τότε προέδρου Γρηγόρη Βάρρα, το οποίο μιλούσε ξεκάθαρα για «συστηματική απάτη» από «κλειστές ανακυκλούμενες ομάδες». Ένα καμπανάκι κινδύνου για ένα σύστημα που είχε αρχίσει να εκτρέπεται. Αντί όμως να σημάνει συναγερμό, ο Μελάς φέρεται να επέλεξε τη σιωπή και τη συνέχιση της ίδιας πρακτικής.
«Φτιάξε το θέμα», «μη γίνει καμία στραβή», «θα πληρωθούν». Φράσεις που σκιαγραφούν μια κουλτούρα καταφανέστατης συγκάλυψης.
Σήμερα, ο ίδιος άνθρωπος που παρουσιάστηκε ως «εκπρόσωπος της Ελλάδας στην Ευρώπη», βρίσκεται αντιμέτωπος με τη Δικαιοσύνη. Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει δε, είναι βαριές: υπεξαγωγή εγγράφων, υπόθαλψη εγκληματία και παράβαση καθήκοντος. Και την ίδια ώρα, το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αποκαλύπτεται ως ένα από τα μεγαλύτερα των τελευταίων ετών, με εκατομμύρια ευρώ ευρωπαϊκών πόρων να διοχετεύονται μέσω πλαστών δηλώσεων και πολιτικών παρεμβάσεων.
Ωστόσο, οι αποκαλύψεις δεν σταματούν εκεί. Διαρροές διαλόγων φέρνουν στο φως πιέσεις από κυβερνητικά στελέχη προς τη διοίκηση του οργανισμού. Ο ίδιος ο Μελάς εμφανίζεται να ρωτά: «έγινε αυτό που ζήτησε ο Κώστας Σκρέκας;», ενώ σε άλλες συνομιλίες γίνεται λόγος για «παραβατικά» αιτήματα. Ένα σύστημα που δεν λειτουργεί με όρους δικαίου, αλλά εξυπηρέτησης.
Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ήταν σαφής: ο οργανισμός που διαχειρίζεται δισεκατομμύρια ευρώ είχε μετατραπεί σε μηχανισμό ρουσφετιού. Και κάπου εδώ, γεννάται ένα απλό ερώτημα: Πώς γίνεται ο ίδιος άνθρωπος που προβαλλόταν ως πρότυπο «ποιότητας» να βρίσκεται στο επίκεντρο ενός τέτοιου σκανδάλου;
Αναμφίβολα, δεν πρόκειται για μεμονωμένη υπόθεση, αλλά για επαναλαμβανόμενη συνταγή: μεγάλα λόγια για «ευθύνη» και «ήθος» – και στην πράξη, ένα δίκτυο εξυπηρετήσεων όπου κανείς δεν λογοδοτεί.
Και το βίντεο από το 2019, όπου ο Μητσοτάκης παρουσιάζει τον Μελά ως μέρος ενός «ψηφοδελτίου υψηλής ποιότητας», αποκτά σήμερα μια άλλη, σχεδόν ειρωνική διάσταση, θα έλεγε κανείς.
Δείτε το βίντεο με την παρουσίαση της υποψηφιότητάς του:
Δείτε επίσης: