Η Ελλάδα είχε ήδη καταλήξει σε συμφωνία «2+2» με την Ιταλία για την προμήθεια τεσσάρων φρεγατών κλάσης Carlo Bergamini (FREMM)
Μετά τις γαλλικές φρεγάτες Belharra, η Ελλάδα στρέφει τώρα το βλέμμα και στις ιταλικές Bergamini.
Αύριο (5/5), στην Ειδική Διαρκή Επιτροπή Εξοπλιστικών Προγραμμάτων και Συμβάσεων της Βουλής, τίθεται προς συζήτηση η σύμβαση του υπουργείου Εθνικής Άμυνας με τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, ύψους 19 εκατομμυρίων ευρώ, καθώς και η απόκτηση δύο φρεγατών FREMM – IT (κλάσης Bergamini).
Από τον περασμένο Σεπτέμβριο, η Ελλάδα είχε ήδη καταλήξει σε συμφωνία «2+2» με την Ιταλία για την προμήθεια τεσσάρων μεταχειρισμένων φρεγατών κλάσης Carlo Bergamini (FREMM).
Με τη νέα σύμβαση, τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά αναλαμβάνουν το σύνολο των απαραίτητων εργασιών για το πρόγραμμα αναβάθμισης των φρεγατών τύπου ΜΕΚΟ του Πολεμικού Ναυτικού.
Πρόκειται για μία ακόμα σύμβαση που εντάσσεται στην εφαρμογή της οδηγίας του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Νίκου Δένδια, η οποία προβλέπει κατ’ ελάχιστον 25% συμμετοχή της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας στα εξοπλιστικά προγράμματα των Ενόπλων Δυνάμεων.
Παράλληλα, η Επιτροπή θα ενημερωθεί και για την Εφαρμοστικής Συμφωνία που περιγράφει τη διαδικασία απόκτησης δύο φρεγατών FREMM – IT (κλάσης Bergamini) από το Ιταλικό Πολεμικό Ναυτικό, με δυνατότητα απόκτησης άλλων δύο. Η συμφωνία προβλέπει επίσης ότι οι εργασίες αναβάθμισης και συντήρησης των FREMM θα εκτελεστούν από ελληνικά ναυπηγεία.
Ποιες είναι οι φρεγάτες
Τα δύο προτεινόμενα πλοία ήταν οι πρώτες μονάδες που κατασκευάστηκαν για το Ιταλικό Ναυτικό στο πλαίσιο του προγράμματος FREMM κλάσης Carlo Bergamini και τέθηκαν σε υπηρεσία το 2013.
Το Carlo Bergamini (F 590), που τέθηκε σε υπηρεσία στις 29 Μαΐου 2013, είναι η ναυαρχίδα της κατηγορίας του και έχει διαμορφωθεί ως φρεγάτα Γενικής Χρήσης (GP). Ως παραλλαγή GP, κατασκευάστηκε χωρίς το σύστημα ρυμουλκούμενου σόναρ CAPTAS-4, που χρησιμοποιείται για ανθυποβρυχιακό πόλεμο, σύμφωνα με το ιταλικό ναυτικό δόγμα της δεκαετίας του 1990 και του 2000, το οποίο έδινε προτεραιότητα στην εξοικονόμηση κόστους.
Αντ’ αυτού, φέρει ένα σόναρ τοποθετημένο στο κύτος (UMS 4110 CL) και επικεντρώνεται σε επιφανειακές επιχειρήσεις και αεράμυνα. Το ραντάρ του είναι το σύστημα AESA Leonardo Kronos Grand Naval (MFRA), ικανό να ανιχνεύει εναέριες απειλές σε αποστάσεις που υπερβαίνουν τα 300 χιλιόμετρα.
Είναι οπλισμένο με δύο συστήματα κάθετης εκτόξευσης SYLVER A50 για πυραύλους Aster 15 ή 30, οκτώ αντιπλοϊκούς πυραύλους Otomat Mk-2/A, τορπιλοσωλήνες για τορπίλες MU 90 και ένα σύνολο ναυτικών πυροβόλων που περιλαμβάνει ένα Otobreda 127 mm και ένα Strales 76 mm.