Καθαρά πράξη υποχωρητικότητας από την κυβέρνηση απέναντι στην Τουρκία, η οποία απαίτησε να απομακρυνθούν οι πύραυλοι από την Κάρπαθο και το Διδυμότειχο. Γκρεμίζει το αφήγημα του Μαξίμου ο καθηγητής Αγγελος Συρίγος
Η κυβερνητική ρητορική περί «επιχειρησιακών αποφάσεων» και δήθεν ακλόνητης εθνικής κυριαρχίας, σχετικά με την απόσυρση των Patriot, κατέρρευσε με πάταγο, αφήνοντας έκθετο το Μέγαρο Μαξίμου. Η εσπευσμένη απόσυρση των αντιαεροπορικών συστοιχιών Patriot από την Κάρπαθο και το Διδυμότειχο αποδεικνύεται μια πράξη καθαρής υποχωρητικότητας απέναντι στην Αγκυρα. Οσα επιχειρήματα κι αν επιστράτευσαν οι επίσημοι εκπρόσωποι, η αλήθεια βγήκε στην επιφάνεια.
Η Τουρκία απαίτησε να ξηλωθούν οι ελληνικοί πύραυλοι και η Αθήνα έσπευσε να ικανοποιήσει τις αξιώσεις, κρυπτόμενη πίσω από τις νατοϊκές ισορροπίες. Η προσπάθεια να εμφανιστεί αυτή η εθνική υποχώρηση ως διαδικασία ρουτίνας προσκρούει στις κυνικές ομολογίες των ανθρώπων που γνωρίζουν το παρασκήνιο. Τα γεγονότα εκθέτουν ανεπανόρθωτα τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη, ο οποίος δήλωνε με ύφος πως έχει βαρεθεί να διαβάζει δημοσιεύματα περί υποχωρητικότητας.
Κι όμως, ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και καθηγητής Διεθνούς Δικαίου Αγγελος Συρίγος φρόντισε να γκρεμίσει με θόρυβο το κυβερνητικό παραμύθι. Ο «γαλάζιος» ακαδημαϊκός παραδέχτηκε ανοιχτά ότι η απομάκρυνση έγινε επειδή το ζήτησε εκβιαστικά η Αγκυρα, εκμεταλλευόμενη τον κανόνα της ομοφωνίας στο ΝΑΤΟ.
Δικαίου Αγγελος Συρίγος
Προκλητική φυσικότητα
Σύμφωνα με όσα ομολόγησε με προκλητική φυσικότητα ο Αγγελος Συρίγος, το σκηνικό της απόλυτης υποταγής εξελίχθηκε με έναν τρόπο που δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες: «Τα ανατολικά νησιά του Αιγαίου, που είναι βάσει των συνθηκών είτε αποστρατιωτικοποιημένα εντελώς, όπως τα Δωδεκάνησα, είτε μερικώς αποστρατιωτικοποιημένα, όπως η Λέσβος, η Χίος, η Σάμος και η Ικαρία, δεν προστατεύονται αντιαεροπορικά; Περιμένανε τώρα να προστατευτούν; Οχι, προστατεύονται αντιαεροπορικά όλα αυτά τα χρόνια. Και όλα αυτά τα συστήματα που παίρνουμε από το Ισραήλ τώρα και σε προηγούμενες φάσεις αμερικανικά και ρωσικά συστήματα προστάτευαν τα νησιά. Η διαφορά που έγινε τους τελευταίους δύο μήνες είναι ότι για πρώτη φορά αυτό έγινε με τις ευλογίες του ΝΑΤΟ.
Τώρα, πριν από δύο μήνες, λόγω του κινδύνου που υπήρχε από τον πόλεμο στον Κόλπο, ζητήσαμε από το ΝΑΤΟ και έδωσε τη σύμφωνη γνώμη του να εγκατασταθούν αντιαεροπορικά συστήματα και το σήμα των ραντάρ να στέλνεται στη Νάπολη της Ιταλίας, που είναι το νατοϊκό στρατηγείο. Αυτό σήμαινε ότι το ΝΑΤΟ αποδέχτηκε για πρώτη φορά από το 1974 και μετά την πάγια θέση μας πως έχουμε δικαίωμα να έχουμε πάνω στρατεύματα, πυραύλους επειδή ακριβώς απειλούνται.
Οι αποφάσεις στο ΝΑΤΟ λαμβάνονται υποχρεωτικώς με ομοφωνία, όταν ελήφθη η απόφαση να πάνε οι πύραυλοι και κυρίως το σύστημα ραντάρ στη συγκεκριμένη περιοχή, η Τουρκία αντέδρασε, αλλά της είπαν “μη μιλάς, τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά” και η Τουρκία υποχρεώθηκε να το καταπιεί. Τώρα που έχει τελειώσει ο πόλεμος η Τουρκία επανέρχεται και λέει “αφού είναι με τη σύμφωνη γνώμη μου, εγώ δεν συμφωνώ να είναι εκεί συστήματα και ζητώ να αποσυρθούν”. Οπότε για τις ανάγκες της Συμμαχίας αποσύρονται».
Ο Αδωνις
Το εθνικά επιζήμιο αυτό σκηνικό συμπλήρωσε ο υπουργός Αδωνις Γεωργιάδης, μιλώντας στο Open. Ο γνωστός τηλεοπτικός πλασιέ των κυβερνητικών επιλογών, στην απέλπιδα προσπάθειά του να μαζέψει τα ασυμμάζευτα, επιστράτευσε τον βασιλιά Φίλιππο Β΄ προκειμένου να εκλογικεύσει την εθνική συνθηκολόγηση. Ο υπουργός αναφέρθηκε σε ένα ιστορικό ανέκδοτο, όπου ο πατέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου διέταξε οπισθοχώρηση κατά τη διάρκεια μιας μάχης.
Στην απορία του αντιστρατήγου του, ο Μακεδόνας βασιλιάς είχε απαντήσει: «Δεν οπισθοχωρώ, απλώς αυτή τη στιγμή το συμφέρον μου είναι λίγο πιο πίσω». Αυτό το εξωφρενικό σκεπτικό χρησιμοποίησε ο Γεωργιάδης για να μας πείσει ότι η υποταγή στις ορέξεις του Ερντογάν αποτελεί κάποιου είδους ανώτερη στρατηγική κίνηση, συμπληρώνοντας με απίστευτο θράσος: «Καμιά φορά το συμφέρον σου ορίζει να αλλάζεις λίγο κατεύθυνση και να κινείσαι και προς τα δεξιά και προς τα αριστερά και προς τα πίσω».
Οπως ανακοινώθηκε από τον ίδιο, πρόκειται για απόφαση του υπουργείου Εθνικής Αμυνας, για την οποία απέφυγε να δώσει λεπτομέρειες, πετώντας την μπάλα στην εξέδρα με τη γνωστή φτηνή δικαιολογία ότι η εξωτερική πολιτική είναι επικίνδυνο να μετατρέπεται σε πεδίο λανθασμένων αναγνώσεων. Η ουσία παραμένει πικρή: η Αθήνα μάζεψε άρον άρον τους Patriot επειδή έτσι διέταξαν οι Τούρκοι.
Η Γερμανία στέλνει πυραύλους και στρατιώτες στην Τουρκία
Την ίδια ώρα που η Ελλάδα αναγκάζεται, λόγω των τουρκικών απειλών και πιέσεων, να αποσύρει τις δικές της συστοιχίες αντιαεροπορικών πυραύλων Patriot από την κρίσιμη στρατηγικά περιοχή της Καρπάθου, η Αγκυρα βλέπει το δικό της αμυντικό οπλοστάσιο να ενισχύεται σημαντικά. Μάλιστα, αυτή η ενίσχυση δεν έρχεται από κάποιον απρόβλεπτο παίκτη της διεθνούς σκηνής, αλλά από την υποτιθέμενη σύμμαχο και εταίρο της Ελλάδας, τόσο στο ΝΑΤΟ όσο και στην Ευρωπαϊκή Ενωση, Γερμανία. Η οποία το τελευταίο διάστημα επιδίδεται σε μια συνεχή επίδειξη φιλοτουρκισμού.
Σύμφωνα με επίσημες ανακοινώσεις, το Βερολίνο προχωρά τις επόμενες εβδομάδες στην ανάπτυξη μιας συστοιχίας Patriot και περίπου 150 στρατιωτών στην Τουρκία. Η γερμανική αποστολή αναμένεται να ξεκινήσει στα τέλη του επόμενου μήνα και θα έχει διάρκεια έως τον Σεπτέμβριο του 2026. Οπως ανακοινώθηκε, η γερμανική μονάδα θα αντικαταστήσει την αντίστοιχη αμερικανική που βρίσκεται ήδη αναπτυγμένη στο τουρκικό έδαφος.
Η συνεργασία όμως δεν σταματά εκεί. Οπως ανακοίνωσε ο Γερμανός υπουργός Αμυνας, Μπόρις Πιστόριους, οι γερμανικές ένοπλες δυνάμεις πρόκειται να συγκροτήσουν μια «δύναμη κρούσης» σε στενό συντονισμό με τις τουρκικές δυνάμεις, υπό την ομπρέλα του ΝΑΤΟ, για τη «θωράκιση της νοτιοανατολικής πτέρυγας της Συμμαχίας», εντείνοντας στην πράξη τη στρατιωτική συνεργασία των δύο χωρών, που αναμένεται να επισφραγιστεί και από την αγορά τουρκικών βαλλιστικών πυραύλων από την Γερμανία.
Την ίδια, δηλαδή, στιγμή που η ελληνική πλευρά αποδυναμώνει την αεράμυνά της στο Αιγαίο, η Γερμανία σπεύδει να καλύψει τα κενά στην τουρκική αεράμυνα, προσφέροντας στην Αγκυρα μια έτοιμη και ισχυρή ομπρέλα προστασίας, την οποία μάλιστα εντάσσει στο πλαίσιο της συμμαχικής αλληλεγγύης.
