Την ώρα που η Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν ανατρέπει κάθε δεδομένο στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου, η ελληνική κυβέρνηση -με πρώτο τον άσχετο και ανενημέρωτο υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη, αντί να κοιτάξει κατάματα τη σκληρή πραγματικότητα, προτιμά να παίζει με τις αντοχές και τη νοημοσύνη των Ελλήνων πολιτών, επιδιδόμενη σε ένα άνευ προηγουμένου πολιτικό θέατρο, που μοναδικό σκοπό έχει να μασκαρέψει την παταγώδη διπλωματική της επιτυχία, ενώ θέτουν σε κίνδυνο την πατρίδα.
Τα νέα από την αντίπερα όχθη του Αιγαίου συνιστούν έναν στρατηγικό εφιάλτη, κι όμως η ελληνική κυβέρνηση δείχνει να ενδιαφέρεται αποκλειστικά για το πώς θα ρίξει στάχτη στα μάτια των πολιτών, βαφτίζοντας το κρέας ψάρι για να διαχειριστεί το πολιτικό κόστος. Η Τουρκία κινείται μεθοδικά, αθόρυβα και με ξεκάθαρο κυνισμό, καταφέρνοντας να μετατρέψει μια δική της διπλωματική κρίση σε απόλυτο θρίαμβο, ενώ η ελληνική πλευρά αναλώνεται σε δηλώσεις εφησυχασμού που διαλύονται σαν χάρτινος πύργος.
Η αποκάλυψη της τουρκικής εφημερίδας «Hürriyet» για την άμεση πώληση του ρωσικού πυραυλικού συστήματος S-400 σε χώρα του Κόλπου, με το Κατάρ να αποτελεί τον επικρατέστερο προορισμό, συνιστά μια δομική ανατροπή στο σκηνικό των αμερικανοτουρκικών σχέσεων. Η Αγκυρα, με μια κίνηση ματ, αποδεσμεύεται από το «αγκάθι» που είχε προκαλέσει τη ρήξη με την Ουάσινγκτον και ανοίγει διάπλατα τον δρόμο για την άρση των αμερικανικών κυρώσεων CAATSA. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η κίνηση αυτή δεν γίνεται τυχαία, καθώς επιλύει τα τεχνικά προβλήματα και ανοίγει οριστικά την πόρτα για την επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των μαθητικών αεροσκαφών F-35, ενώ παράλληλα εξασφαλίζει την παροχή των κρίσιμων αμερικανικών κινητήρων για το δικό της εγχώριο μαχητικό αεροσκάφος KAAN.
Με αυτόν τον τρόπο η Τουρκία, που παραμένει κατοχική δύναμη στην Κύπρο, όχι μόνο αποφεύγει τη διεθνή απομόνωση, αλλά ενισχύει την πολεμική της βιομηχανία, αποκομίζοντας ταυτόχρονα τεράστια οικονομικά οφέλη από την πώληση των συστημάτων που είχε ήδη αγοράσει. Και ενώ όλα αυτά είναι σαφές πλέον ότι είχαν δρομολογηθεί εδώ και καιρό, το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών αποδεικνύεται ότι βρισκόταν σε πλήρη άγνοια ή, ακόμα χειρότερα, σε συνειδητή προσπάθεια παραπλάνησης της κοινής γνώμης.
Διαβεβαίωση
Μόλις λίγα εικοσιτετράωρα πριν από τις καταιγιστικές εξελίξεις, ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης διαβεβαίωνε τους Ελληνες πολίτες ότι κατά την παρούσα φάση δεν υφίσταται οποιοδήποτε ζήτημα άρσης της απαγόρευσης στην Τουρκία για την προμήθεια των F-35. Ο κ. Γεραπετρίτης επέμενε να επικαλείται τους περιορισμούς της αμερικανικής νομοθεσίας και την ανάγκη για νεότερη απόφαση του Κογκρέσου.
Είτε πρόκειται μια παροιμιώδη αδυναμία ανάγνωσης των διεθνών ισορροπιών, καθώς η Ουάσινγκτον αναζητούσε εδώ και καιρό μια νομικά συμβατή φόρμουλα για να επανεντάξει την Αγκυρα στον δυτικό σχεδιασμό, κάτι που η Τουρκία της πρόσφερε στο πιάτο με τη μεταβίβαση των S-400 στο Κατάρ, είτε ο κ. Γεραπετρίτης ψευδόταν συνειδητά. Η επικοινωνιακή τακτική της κυβέρνησης κορυφώθηκε με τον τρόπο που αντιμετώπισε τις εξελίξεις ο Κυριάκος Μητσοτάκης ακόμη και μετά τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ.
Ο πρωθυπουργός, αντί να αναγνωρίσει το μέγεθος της απειλής και να προχωρήσει σε μια σοβαρή αυτοκριτική για τις αστοχίες της ελληνικής διπλωματίας, με πρώτη και κυρίαρχη τη Συμφωνία των Αθηνών, που άνοιξε τον δρόμο του Ερντογάν στην ολική του επαναφορά, επέλεξε την Πέμπτη να εξαπολύσει μια πρωτοφανή επίθεση εναντίον των ελληνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης.
Με εμφανή εκνευρισμό δήλωσε έκπληκτος για τον τρόπο με τον οποίο ένα μέρος του εγχώριου Τύπου μεταδίδει τις ειδήσεις για τα εξοπλιστικά της Τουρκίας, κάνοντας λόγο για μεγάλο βαθμό υπερβολής και αδυναμία αντίληψης των πολύπλοκων δυναμικών. Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση, βρισκόμενη σε στρατηγικό αδιέξοδο, επιχειρεί να ζαλίσει τους Ελληνες με θεωρίες περί «επιτυχημένων συνόδων» και να μεταθέσει την ευθύνη στα μέσα, όπως η «δημοκρατία», που απλώς παρουσιάζουν την πραγματικότητα. Η δε προσπάθεια να εμφανιστεί η ελληνική εξωτερική πολιτική ως πολυδιάστατη, όταν στην πραγματικότητα τρέχει πίσω από τις εξελίξεις, αποτελεί προσβολή για τη νοημοσύνη των πολιτών.