Ολοκληρωτικά αλλά και τυφλά υπηρετεί την παράνοια της woke ατζέντας η κυβέρνηση Μητσοτάκη, παρά τις προσπάθειες να πλασαριστεί προεκλογικώς ως η παράταξη που σέβεται και τιμά τις παραδοσιακές αξίες του τόπου και του λαού.
Το πιο επικίνδυνο όμως δεν είναι αυτό, αλλά το ότι υιοθετεί την πιο απάνθρωπη τακτική αυτής της ατζέντας, που είναι να μυηθούν ακόμα και μικρά παιδάκια στο «ευαγγέλιο της συμπερίληψης» που προσπαθεί να επιβάλλει διεθνώς.
Χαρακτηριστική περίπτωση τα νέα βιβλία που έχουν ήδη επίσημα εγκριθεί και ενταχθεί στο Μητρώο Διδακτικών Βιβλίων για το δημοτικό σχολείο τα οποία εξισώνουν, με θρασύ τρόπο, την οικογένεια με… καινοφανή σχήματα τύπου δύο πατέρες, δύο μητέρες κ.λπ.
Τα ντοκουμέντα αυτά διαψεύσουν μάλιστα πανηγυρικά τη θεωρία του «λάθους» που προέβαλε ο υπουργός Υγείας Αδωνις Γεωργιάδης μετά την αποκάλυψη της «Εστίας» για την πλατφόρμα του ΕΟΠΥΥ με ένδειξη περί «ακαθόριστου φύλου».
Αραγε, μπορεί να ισχυριστεί κάτι ανάλογο και για τα βιβλία αυτά; Προφανώς όχι, αφού είναι μια συνειδητή επιλογή της σημερινής κυβέρνησης στο σύνολό της. Βαρύτατα εκτεθειμένη ως προ αυτό, άλλωστε, είναι και η αρμόδια υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη.
Πρόκειται, όπως προκύπτει, για ένα πρωτοφανές πλήγμα στα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας και στην ιερότητα του θεσμού της οικογένειας που προετοιμάστηκε αθόρυβα.
Με επίσημη βούλα
Ετσι με την επίσημη βούλα της ένταξής τους στη σχετική ψηφιακή βιβλιοθήκη διδακτικών βιβλίων, εκπαιδευτικά εγχειρίδια που προωθούνται στα δημοτικά επιχειρούν να εμποτίσουν τις τρυφερές ψυχές των μικρών μαθητών με τις πιο ακραίες θέσεις της woke ατζέντας.
Και αυτή η συστηματική προσπάθεια αποδόμησης των πατροπαράδοτων αξιών δεν περιορίζεται πλέον στις μεγαλύτερες βαθμίδες της εκπαίδευσης, αλλά απλώνει τα πλοκάμια της μέχρι και στα παιδιά των πρώτων τάξεων του δημοτικού.
Με πρόσχημα την «πολυμορφία», επιχειρείται η εξίσωση του φυσικού προτύπου της οικογένειας με σχήματα που έρχονται σε πλήρη ρήξη με την παράδοση και την ορθόδοξη πίστη της πατρίδας μας.
Το πλέον εξοργιστικό παράδειγμα εντοπίζεται στο εγκεκριμένο βιβλίο «Κοινωνική και Πολιτική Αγωγή Στ’ Δημοτικού» (εκδόσεις Πουκαμισάς, κωδικός Μητρώου Διδακτικών Βιβλίων 95), το οποίο εντάχθηκε επίσημα στις 8 Απριλίου 2026.
Στη σελίδα 10, υπό τον τίτλο «Α.1 Η ελληνική οικογένεια», το βιβλίο εισάγει την ιδέα της «μεγάλης πολυμορφίας» των οικογενειακών σχημάτων.
Η πραγματική πρόθεση όμως αποκαλύπτεται στη σελίδα 11. Εκεί, ανάμεσα στους τύπους οικογένειας, αναγράφεται αυτολεξεί: «Οικογένεια με δύο γονείς του ίδιου φύλου».
Η ιδεολογική επιβολή δεν σταματά στη θεωρία. Το βιβλίο καλεί ευθέως τον 11χρονο μαθητή να τοποθετηθεί, ρωτώντας: «Από ποια μέλη αποτελείται η δική σου οικογένεια; Σε ποιον τύπο οικογένειας ανήκει;»
Μάλιστα, στη 2η δραστηριότητα της ίδιας σελίδας, τα παιδιά χωρίζονται σε ομάδες, με τη «Β’ Ομάδα» να αναλαμβάνει συγκεκριμένα την «Οικογένεια με δύο γονείς του ίδιου φύλου», με αποστολή να κατασκευάσει αφίσα προβολής του συγκεκριμένου τύπου. Αρα εξαναγκάζονται οι μαθητές να φιλοτεχνούν αφίσες για σχήματα που ακυρώνουν τη συμπληρωματικότητα των δύο φύλων χωρίς να μπορούν να κατανοήσουν πώς είναι δυνατόν το παιδί δύο ανδρών να έχει γεννηθεί χωρίς μητέρα!
Δεν είναι όμως μόνο οι μαθητές της Στ’ δημοτικού που θα υπόκεινται στη σχετική πλύση εγκεφάλου. Ακόμα πιο ανησυχητική είναι η κατάσταση στις μικρότερες ηλικίες, μόλις των 7 ετών, όπου η κριτική σκέψη των παιδιών βρίσκεται ακόμη υπό διαμόρφωση. Στο βιβλίο «Η Γλώσσα μας» (Τεύχος Α’) για τη Β’ δημοτικού των εκδόσεων Νήσος (κωδικός Μ.Δ.Β. 20), το οποίο επίσης εντάχθηκε στις 8 Απριλίου 2026, η πλύση εγκεφάλου περνά μέσα από την εικόνα.
Στην Ενότητα 1, «Ποιοι είναι οι σημαντικοί αγαπημένοι γύρω μας;», στη σελίδα 12 παρουσιάζονται εικονογραφήσεις διάφορων οικογενειακών σχημάτων. Ανάμεσα σε αυτές οι επτάχρονοι μαθητές καλούνται να δουν και να αποδεχθούν ως «κανονικότητα» απεικονίσεις που περιλαμβάνουν δύο γυναίκες με παιδί, καθώς και δύο άνδρες με παιδί.
Πανσπερμία
Το κερασάκι στην τούρτα είναι πως συνολικά στα βιβλία οι εικονογραφήσεις φροντίζουν να περιλαμβάνουν πάντα… έγχρωμους χαρακτήρες, προκειμένου να πειστεί το παιδί πως η Ελλάδα είναι μια πανσπερμία από φυλές και οι Ελληνες δεν είναι ένα έθνος, μια φυλή με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Απέναντι σε αυτή τη συντονισμένη ιδεολογική εισβολή, ο γονέας βρίσκεται ξαφνικά παγιδευμένος και αναγκασμένος να αναλάβει τον ρόλο να αποδομεί ο ίδιος όσα διδάσκεται το παιδί του μέσα στο σχολικό περιβάλλον.
Εν κατακλείδι, οι πρόσφατες δηλώσεις της υπουργού Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας Δόμνας Μιχαηλίδου περί οικογενειών με… διαφορετικότητα και πως δεν υπάρχει «μία τυπολογία ελληνικής πια οικογένειας» δεν ήταν και αυτές ούτε αποσπασματικές ούτε ασύνδετες με τη γενικότερη woke φιλοσοφία της κυβέρνησης Μητσοτάκη.