Η πρόσφατη επικράτηση του κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) σε δεύτερη γερμανική εκλογική περιφέρεια στο Μεκλεμβούργο – Δυτική Πομερανία, δύο εβδομάδες μετά την πρωτιά στη Σαξονία-Ανχαλτ, δημιουργεί ένα ντόμινο που φτάνει ως την Ελλάδα. Η πολιτική γεωγραφία στην Ε.Ε. αναδιατάσσεται και ο απόηχος της δεύτερης νίκης του AfD φτάνει πλέον έως τη χώρα μας.
Το κατεστημένο των επιγόνων της Μέρκελ, του Μακρόν και της Γερμανίδας προέδρου της Κομισιόν Φον ντερ Λάιεν στην ευρωπαϊκή ήπειρο δείχνει να υποχωρεί, αρχής γενομένης από την προ μηνών αιφνίδια παραίτηση του Κιρ Στάρμερ στη Βρετανία και τη συντριβή του Φρ. Μερτς στη συνέχεια. Ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης, με ακατάσχετη παροχολογία και συνεχή προεκλογικά πυροτεχνήματα, προσπαθεί να αποφύγει την τύχη του Γερμανού καγκελαρίου, επιδιώκοντας να κρατήσει με νύχια και με δόντια τη θέση εξουσίας, παρά τις δυνάμεις που ξεπροβάλλουν στην Ευρώπη και απειλούν την καθεστηκυία τάξη.
Η «σωστή πλευρά της Ιστορίας» οδηγείται σε συντριπτική ήττα και το ένα κάστρο πέφτει μετά το άλλο, σε μια σαρωτική αμφισβήτηση του παλιού πολιτικού σκηνικού και της γραφειοκρατικής νομενκλατούρας των Βρυξελλών. Οι παραλληλισμοί με την ελληνική πραγματικότητα, αναπόφευκτοι και λίαν ευδιάκριτοι.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρακολουθεί με δέος την πανωλεθρία του «φίλου» Μερτς και του γερμανικού CDU και την ξεκάθαρη αποδοκιμασία των πολιτών στη Γερμανία. Οι Ευρωπαίοι πολίτες, εγκλωβισμένοι επί χρόνια σε πολιτικές που γέννησαν την κοινωνική εξαθλίωση, την ενεργειακή φτώχεια και την καθολική ανασφάλεια, αποστρέφονται ανοιχτά τα καθεστωτικά κόμματα και τους ηγέτες που ταυτίστηκαν με την παρακμή της γηραιάς ηπείρου.
Η ραγδαία άνοδος των αντισυστημικών δυνάμεων, όπως η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD), συμπυκνώνει τη λαϊκή οργή απέναντι σε ένα πολιτικό κατεστημένο που κατέρρευσε υπό το βάρος των δικών του εμμονικών επιλογών. Καταλύτης αυτής της αποσταθεροποίησης υπήρξε η ανεξέλεγκτη μεταναστευτική ατζέντα, που αλλοίωσε την κοινωνική συνοχή, σε συνδυασμό με τον βίαιο παραγκωνισμό της Ρωσίας από το ευρωπαϊκό αρχιτεκτονικό σύστημα.
Η συστηματική αποκοπή από τις φτηνές ρωσικές ενεργειακές ροές διέλυσε τη βιομηχανική ραχοκοκαλιά της Ευρώπης, ενώ η επιμονή σε μια ιδεοληπτική εξωτερική πολιτική διέρρηξε την ασφάλεια της γηραιάς ηπείρου. Επιπλέον, οι χρεοκοπημένες πολιτικές της woke ατζέντας και των λοιπών εξωφυσικών νεωτερισμών που συνεχίζουν να επικαλούνται οι ελίτ του Βερολίνου, των Βρυξελλών και της Αθήνας οδηγούνται νομοτελειακά σε συντριπτική ήττα και στη χώρα μας.
Διαβάστε Περισσότερα στην σημερινή εφημερίδα Δημοκρατια