Σε μια απέλπιδα προσπάθεια να διαχειριστεί το κύμα δυσαρέσκειας που πνίγει την κοινωνία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης προχώρησε από το Υπουργικό Συμβούλιο στην ανακοίνωση ενός ακόμη πακέτου-κοροϊδία.
Αφού άφησε επί χρόνια τα funds και τις εισπρακτικές να αλωνίζουν, να πλειστηριάζουν πρώτες κατοικίες και να διαλύουν τις ζωές εκατοντάδες χιλιάδων πολιτών, ο πρωθυπουργός θυμήθηκε ξαφνικά να βάλει «πρόστιμα» και «κανόνες». Με την ακρίβεια να έχει εκτοξευθεί σε μη διαχειρίσιμα επίπεδα και τους μισθούς να εξαφανίζονται το πρώτο δεκαήμερο του μήνα, το Μαξίμου καταφεύγει στη γνωστή τακτική των ημιμέτρων, ζητώντας ουσιαστικά από τους πολίτες να πούνε κι «ευχαριστώ» για τα ψίχουλα.
Οι 120 δόσεις και το όψιμο ενδιαφέρον για τους δανειολήπτες
Η διεύρυνση της ρύθμισης από τις 72 στις 120 δόσεις, με ελάχιστη καταβολή τα 30 ευρώ, παρουσιάζεται ως δήθεν μεγάλη ανακούφιση για τους οφειλέτες. Η σκληρή πραγματικότητα, όμως, είναι ότι η κυβέρνηση θυμήθηκε να διευκολύνει τους πολίτες αφού πρώτα τους οδήγησε στο απόλυτο οικονομικό αδιέξοδο. Όσο για τα μέτρα κατά των servicers, αποτελούν το απόλυτο επικοινωνιακό πυροτέχνημα. Τάζουν ακυρώσεις πλειστηριασμών, πρόστιμα έως 500.000 ευρώ και πίστωση πέντε δόσεων σε περιπτώσεις παραβίασης, την ώρα που τα ίδια τα funds έχουν ήδη γιγαντωθεί με τις ευλογίες του κρατικού μηχανισμού και τη συνεχή κάλυψη της πολιτείας.
Επιδόσεις-ψίχουλα στην αντλία την ώρα που τα καύσιμα καίνε
Στο μέτωπο των καυσίμων, η κυβερνητική υποκρισία χτυπάει κόκκινο. Την ώρα που οι τιμές στα πρατήρια έχουν γονατίσει την αγορά, η κυβέρνηση απαντά με αύξηση της επιδότησης στο diesel κίνησης κατά μόλις 5 λεπτά, πηγαίνοντας στα 15 λεπτά ανά λίτρο και μάλιστα αποκλειστικά για το πρώτο δεκαπενθήμερο του Οκτωβρίου. Παράλληλα, θριαμβολογούν επειδή υπόσχονται την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης κάτω από τα 1,75 ευρώ το λίτρο, δηλαδή σε μια τιμή που για τη μέση ελληνική οικογένεια παραμένει εντελώς απαγορευτική για να ζεστάνει το σπίτι της τον χειμώνα.
Μετάθεση ευθυνών και επικοινωνιακά τεχνάσματα
Για ακόμη μία φορά, ο πρωθυπουργός επιστράτευσε την καραμέλα της «διεθνούς αλυσιδωτής καταιγίδας», επιχειρώντας να αποσείσει τις δικές του βαριές ευθύνες για την οικονομική εξαθλίωση της χώρας. Αντί για ουσιαστικές μειώσεις στους έμμεσους φόρους και πάταξη της αισχροκέρδειας, η κυβέρνηση περιορίζεται σε επιστολές προς τις Βρυξέλλες για δήθεν ευρωπαϊκές λύσεις. Μετά από χρόνια κοινωνικής και οικονομικής αποτελμάτωσης, ο Κυριάκος Μητσοτάκης συμπεριφέρεται σαν άλλος Λουδοβίκος, μοιράζοντας επιδόματα-κοροϊδία και απαιτώντας την ανοχή μιας κοινωνίας που δεν αντέχει άλλο.