Χθες το απόγευμα, στο παλιό αμαξοστάσιο του ΟΣΥ στο Γκάζι, το κυβερνητικό επιτελείο πάσχιζε να γιορτάσει τα 52 χρόνια της Νέας ∆ημοκρατίας, προσποιούμενο εν μέσω ηχηρών απουσιών πως όλα βαίνουν καλώς.
Την ίδια ακριβώς ώρα ο Κώστας Καραμανλής όχι μόνο απουσίαζε, όπως έχει ήδη γίνει γνωστό, αλλά θα είναι αύριο, Τετάρτη, προσκεκλημένος του Ελληνοκινεζικού Φόρουμ Νεολαίας σε εκδήλωση που διοργανώνει η κινεζική πρεσβεία. Μια ομιλία που αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς, όπως έχει ήδη γίνει γνωστό, δεν θα αφορά τόσο την εσωτερική πολιτική της χώρας όσο τα μεγάλα γεωπολιτικά ζητήματα της εποχής.
Και αυτό έχει τη δική του σημειολογία όσον αφορά στη απουσία του από τη «γιορτή» του κυβερνώντος κόμματος. ∆ιότι αυτή δεν ήταν αποκλειστικά ακόμα ένα εσωκομματικό μήνυμα προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη, όπως έστειλαν οι Σαμαράς και Μεϊμαράκης, αλλά κάτι πολύ πιο ευρύ.
Ο παραλήπτης αυτής της κίνησης δεν ήταν μόνον η Αθήνα, αλλά και η Ουάσιγκτον. Η επιλογή του Καραμανλή να βρεθεί σε ελληνοκινεζικό φόρουμ μετρήθηκε με ακρίβεια, δεδομένης της άφιξης του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στη χώρα μας.
Ο Αμερικανός αξιωματούχος δεν προσγειώνεται στην Ελλάδα αποκλειστικά για τα συνήθη εξοπλιστικά παζάρια. Οπως αποκάλυψε το ρεπορτάζ του Αλέξανδρου Τάρκα στη «δημοκρατία», ο κ. Ρούμπιο έρχεται ως ο τρίτος κατά σειρά Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών -μετά τον Πομπέο και τον Μπλίνκεν- που θα καλέσει προσωπικά τον Κ. Μητσοτάκη να προσέξει τις κινήσεις των συνεργατών του έναντι του Πεκίνου.
Κομίζει, εκτός από το «τεφτέρι» των εξοπλιστικών, και μια βαριά και ξεκάθαρη ατζέντα. Την ταχεία εκδίωξη των κινεζικών συμφερόντων από κρίσιμες ελληνικές υποδομές.
Απέναντι σε αυτή τη μεθόδευση ο πρώην πρωθυπουργός αναμένεται να πάρει θέση με σαφήνεια. Ως ο πολιτικός που άσκησε γνήσια πολυμερή εξωτερική πολιτική, υπογράφοντας το 2006 τη ∆ήλωση Στρατηγικής Σχέσης Ελλάδας – Κίνας με όρους απόλυτα ισορροπημένους και επωφελείς για τη χώρα μας, έδειξε στην πράξη την απόλυτη διαφωνία του με το σημερινό δόγμα του υπουργείου Εξωτερικών. Αρνείται πεισματικά να αποδεχθεί τη λογική του αμίλητου, δεδομένου και υπάκουου συμμάχου που έχει επιβάλει η κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Το να αναλύεις δημόσια τα οφέλη της συνεργασίας με την Ασία την ώρα που το σημερινό Μαξίμου ετοιμάζεται να της κλείσει την πόρτα εκτελώντας αμερικανικές εντολές συνιστά ευθεία γεωπολιτική αιχμή.
Είναι η έμπρακτη υπενθύμιση πως η Ελλάδα διέθετε κάποτε ανεξάρτητη εξωτερική στρατηγική, προτού καταλήξει πρόθυμος διεκπεραιωτής ξένων απαιτήσεων.