Στην προσφιλή τακτική των εκβιασμών και της κινδυνολογίας περί ακυβερνησίας κατέφυγε ξανά ο Κυριάκος Μητσοτάκης από το βήμα της γενικής συνέλευσης του ΣΕΒ, πλασάροντας την πολιτική του ως τη μόνη σωτήρια λύση για τη χώρα. Ειδικότερα, περιγράφοντας τον κυβερνητικό σχεδιασμό, έκανε λόγο για «έναν δρόμο που μπορεί να μας οδηγήσει και πάλι στο ξέφωτο, μακριά από εξωτερικές απειλές και εσωτερικά πειράματα ακυβερνησίας, που θα γκρέμιζαν όσα με κόπο έχτισε η κοινωνία».
Αφού πέταξε στη βιομηχανία μια ισχνή επιδότηση ρεύματος ύψους 95 εκατομμυρίων ευρώ, ο πρωθυπουργός ξεκαθάρισε προκλητικά πως δεν πρόκειται να ενδώσει στον «πειρασμό» για επιπλέον παροχές. «Η χώρα κατέκτησε με πολύ κόπο την αξιοπιστία που έχασε την προηγούμενη δεκαετία και στο επίκεντρο αυτής της αξιοπιστίας είναι η δυνατότητα της κυβέρνησης να επιτυγχάνει δημοσιονομικούς στόχους που έχουμε θέσει».
Κλείνοντας ερμητικά την κάνουλα για την κοινωνία, επανέλαβε κοφτά πως οι νέοι ευρωπαϊκοί κανόνες επιβάλλουν «οροφές δαπανών που δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε και δεν θα ξεπεράσουμε». Λίγο νωρίτερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε επιδοθεί στη γνώριμη επιχείρηση μετάθεσης ευθυνών στην Ευρώπη μέσα από το βήμα του συνεδρίου «Διάλογοι για την Αθήνα: Από τον μύθο στη σύγχρονη πόλη» στο ΕΚΠΑ.
Ο πρωθυπουργός, επιχειρώντας να βγάλει την κυβέρνηση εκτός κάδρου για τα εκρηκτικά προβλήματα που γονατίζουν την ελληνική κοινωνία, κατέφυγε εκ νέου στην τακτική του «διεθνούς προβλήματος», κρυπτόμενος πίσω από την Ε.Ε. και τη διεθνή συγκυρία. Αναφερόμενος στη στεγαστική κρίση, που έχει καταστήσει την εύρεση κατοικίας εφιάλτη για χιλιάδες πολίτες, ο κ. Μητσοτάκης υποστήριξε προκλητικά ότι πρόκειται για «ευρωπαϊκό πρόβλημα», στρέφοντας τα βέλη του προς την Ισπανία για να δικαιολογήσει τη δική του αδράνεια.
«Τι συμβαίνει στην Ισπανία, όπου η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη από ό,τι στην Ελλάδα; Μια σοσιαλιστική κυβέρνηση απέτυχε πλήρως να αντιμετωπίσει αυτή την κρίση». Στο ίδιο μοτίβο αποποίησης κινήθηκε και στο ζήτημα της ενεργειακής κρίσης και των καυσίμων, αποδίδοντας τις επιβαρύνσεις στο ότι η κρίση «δεν είναι μόνο ελληνικό αλλά παγκόσμιο πρόβλημα», ενώ αναφερόμενος στην καθημερινή ταλαιπωρία στις δημόσιες συγκοινωνίες, περιορίστηκε σε γενικόλογες διαπιστώσεις, τονίζοντας ανερυθρίαστα πως χρειάζονται ποιοτικές λύσεις ώστε οι πολίτες «να μη χρησιμοποιούν το αυτοκίνητό τους αλλά να προτιμούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς».