Ούτε ο ίδιος ο Γιώργος Γεραπετρίτης φαίνεται να πιστεύει τα όσα ισχυρίζεται, την ώρα που η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιλέγει για άλλη μια φορά τον δρόμο της φοβικής υποχώρησης και της διπλωματικής αφασίας απέναντι στο αποκαλυπτικό δημοσίευμα της Wall Street Journal.
Στην προσπάθειά του να καλύψει το βαρύτατο περιστατικό που είδε το φως της δημοσιότητας σχετικά με τις παρασκηνιακές πιέσεις και τις απειλές της Αμερικανίδας πρέσβειρας Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, ο υπουργός Εξωτερικών εμφανίστηκε στη Βουλή υποστηρίζοντας ούτε λίγο ούτε πολύ πως «δεν συνέβη απολύτως τίποτα» και πως «παρέλκει» ακόμα και η στοιχειώδης κλήση της πρέσβειρας στο Υπουργείο Εξωτερικών για εξηγήσεις.
Η κυβερνητική τακτική του «στρουθοκαμηλισμού» αποτυπώνεται πλήρως στην απόφαση του κ. Γεραπετρίτη να οχυρωθεί πίσω από τις προηγούμενες διαψεύσεις του Σταύρου Παπασταύρου. Με ένα επιχείρημα που προκαλεί το κοινό αίσθημα, ο υπουργός υποστήριξε ότι από τη στιγμή που ο παριστάμενος υπουργός δήλωσε πως δεν δέχθηκε απειλή, η αντικειμενική υπόσταση του επεισοδίου παύει να υφίσταται. Η άρνηση της Αθήνας να ζητήσει έστω τυπικές διευκρινίσεις από μια ξένη διπλωμάτη συνιστά ομολογία αδυναμίας και φοβικού συνδρόμου.
Την ίδια στιγμή, οι διακηρύξεις του κ. Γεραπετρίτη περί «ισότιμου εταίρου», «προβολής ισχύος» και «πρωταγωνιστικού ρόλου» της Ελλάδας μετά την επίσκεψη Ρούμπιο ηχούν παντελώς κενές περιεχομένου. Πώς μπορεί μια χώρα να προβάλλει ισχύ όταν η κυβέρνησή της διστάζει να προασπίσει την εθνική της αξιοπρέπεια απέναντι σε διεθνή δημοσιεύματα-καταπέλτες; Η τακτική να καταπίνεται κάθε αυθαιρεσία προκειμένου να μην διαταραχθούν οι ισορροπίες αποδεικνύει ότι πίσω από τους κυβερνητικούς βερμπαλισμούς κρύβεται μια εξωτερική πολιτική χαμηλών προσδοκιών, έτοιμη να υποβαθμίσει τα πάντα για να παραμείνει αρεστή.
