Βαρτζόπουλος για γέλια και για κλάματα
Η θριαμβευτική επιστροφή του Δημήτρη Βαρτζόπουλου στο κυβερνητικό σχήμα θα μπορούσε άνετα να αποτελεί σενάριο πολιτικής επιθεώρησης
Η θριαμβευτική επιστροφή του Δημήτρη Βαρτζόπουλου στο κυβερνητικό σχήμα θα μπορούσε άνετα να αποτελεί σενάριο πολιτικής επιθεώρησης. Αφού έκανε ένα σύντομο «διάλειμμα» ηθικής τάξεως, παραιτούμενος λόγω της εμπλοκής του ονόματός του στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, ο υφυπουργός Υγείας επέστρεψε δριμύτερος.
Η αρχειοθέτηση της υπόθεσης από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θεωρήθηκε δικαίωση, αν και οι κακές γλώσσες στους διαδρόμους του Μαξίμου ψιθυρίζουν κάτι πολύ πιο πεζό. Οτι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αρχίσει να ξεμένει από «γαλάζιους» βουλευτές που δεν έχουν κάποιου είδους νομική ή σκανδαλώδη σκιά, οπότε οι επιστρατεύσεις «πληγωμένων» αποτελούν πλέον αναγκαστικό μονόδρομο.
Ο κ. Βαρτζόπουλος, πάντως, αποφάσισε να γιορτάσει την επάνοδό του προσφέροντας απλόχερα άφθονο γέλιο στο πανελλήνιο. Φιλοξενούμενος στο ραδιόφωνο, δεν δίστασε να ανακηρύξει την κυβέρνηση Μητσοτάκη ως «μία από τις καλύτερες του τρέχοντος αιώνος». Πρόκειται αδιαμφισβήτητα για μια δήλωση που διεκδικεί επάξια το Οσκαρ πολιτικού σουρεαλισμού, προκαλώντας αβίαστα μειδιάματα.
Ομως, το κρεσέντο δεν σταμάτησε εκεί. Κληθείς να απαντήσει για την ακρίβεια που γονατίζει τα νοικοκυριά, ο υφυπουργός έκανε τα μαθηματικά να αναστενάξουν. Αγνοώντας επιδεικτικά την πραγματικότητα που μας φέρνει σταθερά στον πάτο της ευρωπαϊκής αγοραστικής δύναμης, ανακάλυψε -μέσω κάποιου δικού του, εξόχως δημιουργικού αλγορίθμου περί καθαρού εισοδήματος και ισότιμης αγοραστικής ισχύος- ότι βρισκόμαστε στη 13η θέση!
Φαίνεται πως στο παράλληλο σύμπαν του οι πολίτες ψωνίζουν στα σούπερ μάρκετ με τα μαγικά του στατιστικά και όχι με το άδειο τους πορτοφόλι, έστω κι αν ο ίδιος αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι η κοινωνία παραμένει λιγάκι «μαγκωμένη».
Και, φυσικά, από αυτό το ρεσιτάλ δεν έλειψε η μόνιμη επωδός της «αριστείας». Ο κ. Βαρτζόπουλος υπεραμύνθηκε των κυβερνητικών πρωτείων απέναντι σε οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση του παρελθόντος, πετώντας το μπαλάκι της κρίσης στον κυρίαρχο λαό. Αν, πάντως, η αριστεία και η «καλύτερη κυβέρνηση του αιώνα» μετριούνται με τον βαθμό αποσύνδεσης από την καθημερινή πραγματικότητα, τότε, πράγματι, το σημερινό σχήμα μάλλον παίζει χωρίς απολύτως κανέναν αντίπαλο.