Το έργο «Η γυναίκα της Ζάκυθος – Διάλογος στα ερείπια του Μεσολογγίου», σε σκηνοθεσία Μάνου Καρατζογιάννη, παρουσιάζεται αύριο και μεθαύριο, στις 9 μ.μ., στο Σχολείον της Αθήνας «Ειρήνη Παπά», Πειραιώς 52 και Βενιζέλου, Μοσχάτο, τηλέφωνο 210 5288170.
Με αφορμή τη συμπλήρωση 200 ετών από την Εξοδο του Μεσολογγίου, το Εθνικό Θέατρο, σε συμπαραγωγή με το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου και σε συνεργασία με τον Δήμο Μεσολογγίου, ανεβάζει την παράσταση με ένα ξεχωριστό σύνολο ηθοποιών και τη Μαρίζα Κωχ να ερμηνεύει τους «Ελεύθερους πολιορκημένους».
Πλέον έχουν παρέλθει δύο αιώνες από τότε που ο Διονύσιος Σολωμός έγραψε τον «Διάλογο», όπου τρία πρόσωπα, ο Ποιητής, ένας Φίλος του και ο Σοφολογιότατος, συζητούν γύρω από το γλωσσικό ζήτημα, με ορίζοντα τις πολεμικές επιχειρήσεις στο Μεσολόγγι. Οσα συμπληρώνονται φέτος και από την Εξοδο του Μεσολογγίου. Τη μοναδική πόλη του κόσμου που φέρει τον τίτλο της «ιεράς πόλεως», χωρίς το προσωνύμιο αυτό να συνδέεται με θρησκευτικούς λόγους, η θυσία των Μεσολογγιτών, άλλωστε, συμβολίζει διαχρονικά τον αγώνα για ελευθερία.
Πολεμιστές και γυναίκες με ανδρικά ρούχα, με τα ναρκωμένα με όπιο παιδιά τους στην αγκαλιά τους, αποφασίζουν να επιχειρήσουν την ηρωική έξοδο στις 10 Απριλίου 1826, το Σάββατο του Λαζάρου, ξημερώματα της Κυριακής των Βαΐων. Ενα απαύγασμα του αγόγγυστου αγώνα των ανθρώπων για ανεξαρτησία, μοναδικό στην παγκόσμια Ιστορία. Η πράξη τους συγκλόνισε όλη την Ευρώπη, με επωδό τη φράση «το Μεσολόγγι δεν υπάρχει πια!». Η απάντηση, άλλωστε, του Μέτερνιχ στον σουλτάνο αποδεικνύει περίτρανα τη σημασία του συμβάντος:
«Δεν θα μπορέσουμε στο μέλλον να σας βοηθήσουμε… Μεσολάβησε το Μεσολόγγι». Η πόλη των Ελεύθερων Πολιορκημένων νοηματοδότησε πανανθρώπινες αξίες. Το ρέκβιεμ του Μεσολογγίου δεν υπήρξε παρά το θεμέλιο για την οικοδόμηση μιας Ελλάδας ανεξάρτητης και ελεύθερης. Η φράση του Διονυσίου Σολωμού «τα στήθια συχνά εκούρασα, ποτέ την καλοσύνη» αντηχεί σαν ευχή, εθνική, πανανθρώπινη, μακριά από κάθε δόγμα και μισαλλοδοξία. Το έργο πραγματεύεται έννοιες όπως η θυσία, η γλώσσα, η ελευθερία. Ιδανικά και εφόδια δηλαδή εθνικά.
Η παράσταση αντλεί έμπνευση από τη «Γυναίκα της Ζάκυθος», τον «Διάλογο» και τους «Ελεύθερους Πολιορκημένους» του Διονυσίου Σολωμού. Αφηγείται, μέσα από καταγραφείσες προφορικές μαρτυρίες, το χρονικό της Εξόδου και αποδίδει ένα χρέος συλλογικό άλλα και προσωπικό. Ο Μάνος Καρατζογιάννης επιχειρεί αυτή τη φορά να αφηγηθεί την ιστορία του τόπου του, έναν διαγενεαλογικό χορό που δίνει ζωή σε ερωτήματα που διατρέχουν την Ιστορία της χώρας στα ερείπια του Μεσολογγίου.
Ερευνα, δραματουργία, σκηνοθεσία, Μάνος Καρατζογιάννης. Μουσική, Τηλέμαχος Μούσας. Κίνηση, Μαρίζα Τσίγκα. Σκηνικά, Γιάννης Αρβανίτης. Κοστούμια, Ζωή Χατζηαντωνίου. Φωτισμοί, Νίκος Σωτηρόπουλος. Δραματολόγος, Νεφέλη Βλαχοπαναγιώτη. Τους ρόλους ερμηνεύουν οι Βίκυ Βολιώτη, Δημήτρης Γεωργιάδης, Μαρία Ζορμπά, Μάνος Καρατζογιάννης, Μαρίνα Μάλλιου, Γιάννης Τσορτέκης.
