Ηλίας Μισύρης: ένας Ελληνας πατριώτης στη Φινλανδία.
Την ώρα που ένα νέο κύμα μετανάστευσης είναι έτοιμο να γεννηθεί και πάλι στη χώρα μας, η ιστορία ενός Ελληνα, που διαπρέπει στη Σκανδιναβία, ενέπνευσε τον σκηνοθέτη Χρήστο Καρακάση, ο οποίος δημιούργησε το ντοκιμαντέρ «Ανάμεσα σε δυο πατρίδες», που παρουσιάστηκε προχθές -σε επίσημη πρώτη- στο διαγωνιστικό μέρος του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Χαλκίδας.
«Ενιωσα πως η δική μου ιστορία μοιάζει με πολλών άλλων, διεσπαρμένων ανά τον κόσμο Ελλήνων και γι’ αυτό είπα το “ναι”» λέει ο Ηλίας Μισύρης στη «δημοκρατία» και συνεχίζει: «Τα μηνύματα που περνάει αφορούν, μεταξύ άλλων, και στον πατριωτισμό. Και ο Ελληνας χρειάζεται τον πατριωτισμό για να τα βγάλει πέρα με την κρίση».
Το ταξίδι του γεννημένου στο Ξυλόκαστρο ομογενούς ξεκίνησε όταν ήταν 7 χρόνων και η οικογένειά του αναγκάστηκε, επί χούντας, να πάρει τον δρόμο της… δυσμενούς μετάθεσης, όπως έλεγαν τότε την εξορία, για τα βουνά της Τρίπολης. Επτά χρόνια έμειναν εκεί και αργότερα αναζήτησε την τύχη του στην ξενιτιά. Ταξίδεψε πολύ συλλέγοντας εμπειρίες και όταν γνώρισε τη γυναίκα του (σε μια από τις περιπλανήσεις του με το τρένο), κατέληξαν μαζί στη Φινλανδία. Στην πόλη Βάσα, όπου έπιασε δουλειά και δημιούργησε την οικογένειά του, ο Ηλίας σπούδασε και ανέπτυξε έντονη πολιτιστική δραστηριότητα, καθώς ανακάλυψε 25 (!) φιλελληνικούς συλλόγους. Το 2002, ανήκοντας πλέον στο δυναμικό του Μουσείου της πόλης, θέσπισε το διεθνές περιβαλλοντικό φεστιβάλ Wildlife Vaasa Festival, το οποίο έχει πλέον καθιερωθεί ως μεγάλο κινηματογραφικό γεγονός στη Σκανδιναβία και ο ίδιος διατηρεί τον τίτλο του καλλιτεχνικού διευθυντή.
Πρύτανης μαέστρος
Παράλληλα ο Ηλίας, που αγαπούσε τη μουσική από πιτσιρικάς, ξεκίνησε το 1995 να ηγείται μιας μπάντας, που αποτελείται από Φινλανδούς οργανοπαίχτες, πλην όμως έχει στο ρεπερτόριό της μόνο ελληνικά τραγούδια και λέγεται Souvlaki Orchestra. «Εκείνη την εποχή τα ονόματα φιλελληνικών συλλόγων και συγκροτημάτων σχετίζονταν με τα ελληνικά γλέντια. Το “σουβλάκι” έγινε η γέφυρα της επικοινωνίας μας με τους φιλελληνικούς συλλόγους στη Φινλανδία και ταυτόχρονα το καταπραϋντικό της νοσταλγίας σε προσωπικό επίπεδο όλα αυτά τα χρόνια». Παρόλο που αρχικά το ρεπερτόριό τους περιελάμβανε κυρίως ροκ και τζαζ μουσική, όταν κάποτε σε μια γιορτή τού ζήτησαν να παίξει ένα καλαματιανό και ο Ηλίας διαπίστωσε ότι δεν ήξερε, πείσμωσε και έβαλε στο πρόγραμμά του τα πάντα. «Πλέον υπάρχουν πάνω από 500 ελληνικά τραγούδια γραμμένα και ενορχηστρωμένα σε παρτιτούρα από τον Φινλανδό μαέστρο και μπουζουξή μας, Μάτι, ο οποίος είναι πρύτανης πανεπιστημίου. Η επόμενη ελληνική βραδιά είναι προγραμματισμένη για τις 19 Νοεμβρίου.
Του χρόνου το καλοκαίρι θα κάνουμε το καθιερωμένο ταξίδι μας μετά μουσικής και εκδηλώσεων στην Ελλάδα, μαζί με το χορευτικό μας συγκρότημα “Τα Μελτέμια”». «Οι Ελληνες της Φινλανδίας με βοήθησαν να βρω την ελληνική ταυτότητα και έγινα Ελληνας πατριώτης στη Φινλανδία» λέει ο ίδιος χαρακτηριστικά στο ντοκιμαντέρ του Χρήστου Καρακάση. «Ο μίτος σε βοηθάει να ξαναβρείς τον δρόμο της επιστροφής. Προς τον τόπο που άφησες. Δεν ξέρεις, όμως, πώς να τον ξανανιώσεις τελείως δικό σου. Τον κοιτάς όπως κοιτάμε έναν παλιό έρωτα, κάτι γνώριμο που τώρα πια δεν μας ταράζει. Ισως η αιώρηση ανάμεσα σε δυο χώρες να είναι η μόνη πραγματική πατρίδα» συμπεραίνει εύστοχα στο σημείωμά του ο σκηνοθέτης.
Ηλίας Μαραβέγιας
