Η Αννα είναι ένα κοριτσάκι που θέλει τη μαμά του. Εκείνη όμως δεν είναι κοντά του. Την ψάχνει παντού, της κρύβεται και της φανερώνεται για να την ξαφνιάσει, επινοεί τρόπους για να τραβήξει την προσοχή της. Χρησιμοποιώντας πολύχρωμα μαξιλάρια, θα φτιάξει στο πάτωμα μια τεράστια μαμά και θα χωθεί στην αγκαλιά της. Ωσπου να έρθει επιτέλους η αληθινή της μαμά.
Σε αυτή την αναζήτηση του πιο γλυκού προσώπου στη ζωή ενός μωρού, της μητέρας του, είναι βασισμένη η νέα παράσταση που υπογράφουν η Ξένια Καλογεροπούλου και η Μάρθα Κλουκίνα και ανεβάζουν, αρχής γενομένης από σήμερα, στο θέατρο «Μικρή Πόρτα». Τίτλος του θεατρικού έργου «Πού είναι;». Πρόκειται για μια παράσταση, η οποία απευθύνεται σε θεατές που… μπουσουλάνε (παιδάκια ενός έτους) έως και πιτσιρικάδες τεσσάρων ετών.
«Για την προηγούμενη παράστασή μου, το «Ελα, έλα», πηγή έμπνευσης υπήρξε το ενδιαφέρον που προκαλεί σε όλα τα παιδιά το φεγγάρι. Η επιθυμία να το φτάσουν, να το αγγίξουν. Ψάχνοντας για ένα καινούργιο θέμα, σκεφτήκαμε ότι τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό για ένα μικρό παιδί από την ανάγκη της παρουσίας της μαμάς του. Το έργο που λέγεται “Πού είναι;” θα μπορούσε να λέγεται και “Μαμά”. Ή ακόμη και “Πού είναι η μαμά μου;”» είπε στη «δημοκρατία» η ηθοποιός και θεατρική συγγραφέας Ξένια Καλογεροπούλου, η οποία τα τελευταία χρόνια ανεβάζει παραστάσεις μόνο για μωρά.
Η πρώτη επαφή που η γνωστή ηθοποιός είχε με το νέο και πολύ ιδιαίτερο αυτό θεατρικό είδος ήταν πριν από μερικά χρόνια στην Ιταλία. Εκεί η Ξένια Καλογεροπούλου μυήθηκε στο σχεδόν άγνωστο και ασυνήθιστο έργο και αποφάσισε να ασχοληθεί ενεργά με αυτό. Η παρθενική της απόπειρα, το έργο «Ελα, έλα», παρουσιάστηκε το 2010 στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, αποσπώντας διθυραμβικά σχόλια, ενώ από τότε το θέατρο για βρέφη αποτελεί πλέον μόνιμη δραστηριότητα του θιάσου.
«Το τέλος της προηγούμενης παράστασης ήταν πάντα μια γλυκιά και χαρούμενη γιορτή, ενώ τα σχόλια ήταν ενθουσιώδη. Ελπίζω και φέτος να συμβεί το ίδιο» τόνισε η κυρία Καλογεροπούλου.
Η ηθοποιός που καλείται να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον των μωρών θεατών, αναζητώντας τη μητέρα της πάνω στο σανίδι της «Μικρής Πόρτας», είναι η Αννα Μάσχα. Μάλιστα είναι χαρακτηριστικό ότι και οι τρεις συντελεστές αφιερώνουν την παράσταση αυτή στις μητέρες τους.
Οσο για το τι θα συμβούλευε η ιδρύτρια του ιστορικού θεάτρου τους γονείς που θα αποφασίσουν να πάρουν τα μωρά στην αγκαλιά τους και να περάσουν το κατώφλι της «Μικρής Πόρτας» για να παρακολουθήσουν το θέαμα, είπε η ίδια χαρακτηριστικά: «Να απολαύσουν την παράσταση άφοβα μαζί με τα παιδιά τους».
Πόσο εύκολο είναι όμως να γράφει κανείς ένα θεατρικό για βρέφη; «Δεν πρόκειται για γραμμένο θεατρικό έργο, αφού δεν υπάρχει κείμενο. Στο περσινό έργο χρησιμοποιήσαμε μόνο μια λέξη, το “έλα”. Στο φετινό χρησιμοποιούμε ελάχιστες , πολύ απλές και βασικές λέξεις. Αρα δεν πρόκειται για γραφή με τη συνηθισμένη έννοια. Μάλλον για μια επινόηση, μια φανταστική χρήση εικόνων, ρυθμών, σωματικής έκφρασης. Είναι μια εξαιρετικά δύσκολη δουλειά, αλλά και ιδιαίτερα προκλητική καλλιτεχνικά. Η Μάρθα κι εγώ έχουμε σκεφτεί πολύ πάνω στο θέμα, έχουμε παρακολουθήσει φεστιβάλ, όπου είδαμε υπέροχα θεάματα που απευθύνονται σε βρέφη και προνήπια· θεάματα που μας παρακίνησαν να φτιάξουμε κι εμείς κάτι δικό μας για το ιδιαίτερο αυτό κοινό».
Οπως δηλώνει, η εφαρμογή ενός τόσο διαφορετικού αλλά και πρωτόγνωρου θεατρικού είδους σίγουρα στην αρχή ξένισε αρκετά τους Ελληνες γονείς. «Οι δυσκολίες ήταν στο φτιάξιμο της παράστασης. Οι γονείς είναι συχνά επιφυλακτικοί προτού έρθουν στο θέατρο. Παρακολουθώντας την παράσταση, είναι πάντα ευτυχείς».
Γιώτα Βαζούρα
