Σημειώστε τα παρακάτω λόγια του Αδώνιδος Γεωργιάδη, με τα οποία προσπαθεί να απολογηθεί για την απόδοση της ευθύνης της Μικρασιατικής Καταστροφής στη Δεξιά – επιτιθέμενος εκ νέου στην ιστορική έκφραση της παράταξης: «Η θέση του κ. Λιάκου είναι πως ήταν παγίδα. Οτι, δηλαδή, ο Βενιζέλος υπέγραψε τη Συνθήκη των Σεβρών για να πάει στις εκλογές, να χάσει τις εκλογές, για να την πατήσουν οι της Ηνωμένης Αντιπολιτεύσεως. Εμένα οι συνωμοσιολογίες γενικώς δεν μου αρέσουν. Τις πίστευα στα 20 χρόνια μου, τώρα στα 40 έπηξε λίγο το κεφάλι μου, δεν μπορώ να ασχοληθώ με αυτά που ασχολούμην στα εφηβικά μου χρόνια. Οφείλω όμως να πω ότι και έτσι να είναι… Ας πούμε ότι ο Βενιζέλος είχε εξυφάνει ένα τρομερό σενάριο συνωμοσίας για να παραδώσει την εξουσία στην Ηνωμένη Αντιπολίτευση, για να την πατήσει η Ηνωμένη Αντιπολίτευση από αλαζονεία και αμετροέπεια. Αυτό εις τι απαλλάσσει την Ηνωμένη Αντιπολίτευση και τη Δεξιά, δυστυχώς, από την ευθύνη;» Αν και δεν συνηθίζονται από εδώ οι προσωπικές αναφορές, θα προσπαθήσω να διευκολύνω τον πρώην βουλευτή του ΛΑΟΣ εξηγώντας τις ημέτερες θέσεις…
Πηγμένο κεφάλι
Οι απόψεις του ειλικρινώς υμετέρου είναι οι ακόλουθες:
1) Ο Ελευθέριος Βενιζέλος είδε την καταστροφή να έρχεται και την κοπάνησε με ελαφρά πηδηματάκια μέσω των εκλογών του 1920. Υπενθυμίζεται ότι το εκλογικό σύστημα το διαμόρφωσε ο ίδιος και παρόλο που πήρε περισσότερες ψήφους έλαβε λιγότερες έδρες από την Ηνωμένη Αντιπολίτευση (τον βασιλοφρονικό συνασπισμό, τον οποίο προσπαθεί να διασύρει ο τσιρίζων βουλευτής).
2) Οι ιστορικές τοποθετήσεις της συντηρητικής παράταξης δεν είναι «συνωμοσιολογίες» (τις οποίες δηλώνει ότι εγκατέλειψε στα 20 του ο κ. Γεωργιάδης). Οτιδήποτε κινείται εκτός Κέντρου και Αριστεράς δεν είναι «συνωμοσιολογία». Ετι δε, αν κρίνουμε από την εν γένει συμπεριφορά του κ. Γεωργιάδη, νομιμοποιούμεθα να αμφιβάλλουμε για το κατά πόσον έχει «πήξει το κεφάλι του», όπως λέει. Επιπρόσθετα να σημειωθεί ότι τα κεφάλια δεν «πήζουν» – παρεκτός αν τα τσιμεντώσεις. Τα μυαλά λέγεται ότι «πήζουν».
3) Στους αντιμνημονιακούς «ομοίους μου», τους οποίους «ευτυχώς δεν ακολούθησε η Ελλάδα διότι θα καταστρεφόταν», περιλαμβάνεται και η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ν.Δ. (και ο επικεφαλής της), που καταψήφισαν μετά πάθους το πρώτο Μνημόνιο.
4) Η συνέχεια και αύριο…
Παναγιώτης Λιάκος
