Στριμωγμένος στα εσωκομματικά σχοινιά του ΠΑΣΟΚ βρίσκεται ο Ευάγγελος Βενιζέλος ο οποίος, εν όψει των επόμενων κρίσιμων ψηφοφοριών στη Βουλή, βλέπει να χάνει πλήρως τον έλεγχο και των βουλευτών του.
Μετά την αποχώρηση της Θεοδώρας Τζάκρη, επόμενος «ύποπτος» είναι ο άρτι παραιτηθείς -με αιχμές κατά της ηγεσίας του κόμματος- εισηγητής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας για θέματα Ναυτιλίας Νίκος Σηφουνάκης. Την ίδια ώρα, τουλάχιστον άλλοι επτά βουλευτές από τους 27 εμφανίζονται να διατηρούν πλήθος ενστάσεων τόσο για την κυβερνητική πολιτική όσο και απέναντι στον Ευάγγελο Βενιζέλο.
Ειδικότερα, οι Κ. Σκανδαλίδης, Θ. Μωραΐτης, Φ. Σαχινίδης, Γ. Κουτσούκος, Δ. Κρεμαστινός, Απ. Κακλαμάνης και Γ. Ντόλιος θεωρούνται αυτή τη στιγμή κάθε άλλο παρά δεδομένοι, αφού, κατά τη διάρκεια της συζήτησης της πρότασης μομφής, αλλά και στο ζήτημα που δημιουργήθηκε με τον ενιαίο φόρο ακινήτων, έδειξαν, ο καθένας για τους δικούς του λόγους, ότι προβληματίζονται για τη μελλοντική τους πορεία και ότι ίσως σε μία από τις επόμενες φάσεις δημιουργήσουν σοβαρότερο πρόβλημα στον κυβερνητικό συνασπισμό. Οπως ομολογούν μάλιστα προς την «κυριακάτικη δημοκρατία» στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη, «αν και έχει μεγάλη διαφορά η διαφωνία από το να ρίξει κάποιος την κυβέρνηση με τα εσωκομματικά προβλήματα και τις έριδες που υπάρχουν στο ΠΑΣΟΚ, ουδείς μπορεί να είναι βέβαιος για το τι θα συμβεί».
Σε κάθε περίπτωση, ο Κώστας Σκανδαλίδης έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο να διαφοροποιηθεί σε μια ενδεχόμενη λήψη νέων μέτρων, ενώ ο ίδιος παραπέμπει στην συζήτηση επί του Προϋπολογισμού, όπου ενδεχομένως να υπάρξει η επόμενη δοκιμασία για την κυβερνητική πλειοψηφία. Σύμφωνα πάντως με εκτιμήσεις, δύσκολα θα ρισκάρει μια ενδεχόμενη «αποσταθεροποίηση» της κυβέρνησης και θα προτιμήσει να «χτυπά» περιστασιακά μέσω βουλευτών που είναι της επιρροής του, όπως ο Γιάννης Κουτσούκος και ο Μιχάλης Κασσής.
Σε ανάλογο μήκος κύματος βρίσκεται και ο Θάνος Μωραΐτης, ο οποίος συχνά πυκνά θέτει το τελευταίο διάστημα υπό αμφισβήτηση την ικανότητα αποτελεσματικής διαπραγμάτευσης με την τρόικα από τη σημερινή κυβέρνηση, αν και ο ίδιος υπήρξε υφυπουργός της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου. Στην ίδια κατηγορία ανήκει και ο (Νο 2 στο οικονομικό επιτελείο επί Γιώργου Παπακωνσταντίνου, αλλά στην κυβέρνηση Παπαδήμου υπό τον Ευ. Βενιζέλο) Φίλιππος Σαχινίδης, ο οποίος πάντως θεωρείται από πολλούς λιγότερο επικίνδυνος. Υπουργός της κυβέρνησης Παπανδρέου και στενός του φίλος ήταν και ο κ. Σηφουνάκης.
Σε ό,τι αφορά τους κ. Κρεμαστινό και Ντόλιο από τη Χαριλάου Τρικούπη εκφράζεται από το ΠΑΣΟΚ μια ανησυχία, όχι όμως έντονη, καθώς θεωρείται ότι συνεχίζουν να επηρεάζονται από τον Γ. Παπανδρέου, ο οποίος πάντως βρίσκεται σε μια εύθραυστη ισορροπία με τον Ευ. Βενιζέλο. Απρόβλεπτος, τέλος, θεωρείται ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Απόστολος Κακλαμάνης, ο οποίος ουκ ολίγες φορές το τελευταίο διάστημα έχει διαφοροποιηθεί από τη γραμμή του κόμματός του και δεν έχει μετάσχει σε κρίσιμες ψηφοφορίες.
Τούτων δοθέντων γίνεται φανερό ότι ο Ευάγγελος Βενιζέλος βρίσκεται σε αδιέξοδο και κατά τις πληροφορίες ο ίδιος εμφανίζεται στους συνομιλητές του ιδιαίτερα προβληματισμένος, αφού η Κοινοβουλευτική Ομάδα του θυμίζει σκορποχώρι. Μπορεί ο κ. Βενιζέλος να υπερηφανεύεται για τον «ρυθμιστικό» ρόλο του στις πολιτικές εξελίξεις, αλλά με βάση τα τελευταία δεδομένα είναι προφανές ότι ο ρόλος αυτός εξασθενίζει και το ΠΑΣΟΚ ήδη μετατρέπεται στον αδύναμο κρίκο της σημερινής κυβερνητικής πλειοψηφίας.
Αλέξανδρος Διαμάντης
