Με μειώσεις μισθών κινδυνεύουν οι περίπου 50.000 εργαζόμενοι, των οποίων οι κλαδικές συμβάσεις έληξαν στις 31 Δεκεμβρίου 2013 και δεν ανανεώθηκαν ούτε με την ολοκλήρωση του τριμήνου της διαπραγμάτευσης στις 31 Μαρτίου 2014. Πρόκειται για τις συμβάσεις στους κλάδους των security, των τεχνικών – μελετητικών εταιριών, των τεχνιτών βιομηχανίας ζυμαρικών, των απασχολούμενων σε μεταλλεία – λιγνιτωρυχεία, των χειριστών ανυψωτικών μηχανημάτων λατομείων και των χειριστών μηχανημάτων λατομείων λιγνίτη.
Οι εργαζόμενοι σε εταιρίες αυτών των κλάδων βρίσκονται μπροστά στον κίνδυνο να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις ή να αποδεχτούν επιχειρησιακές συμβάσεις που θα τους υποχρεώνουν να υποστούν μειώσεις αποδοχών. Σε κάθε περίπτωση, το νέο νομοθετικό πλαίσιο ορίζει ότι όταν λήξει μια κλαδική σύμβαση και δεν υπάρξει συμφωνία μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων εντός τριμήνου, τότε δίνεται το δικαίωμα υπογραφής ατομικών ή επιχειρησιακών συμβάσεων. Το μοναδικό όριο που υπάρχει είναι το νομοθετημένο κατώτατο όριο μισθών και ημερομισθίων, δηλαδή τα 586 ευρώ μεικτά και ειδικά για νέους έως 25 ετών, τα 511 ευρώ μεικτά. Τα μόνα επιδόματα που διατηρούνται ζωντανά από τις κλαδικές συμβάσεις που έχουν λήξει είναι τα επιδόματα τέκνων, πτυχίου (σπουδών), βαρέων και ανθυγιεινών, καθώς και το επίδομα πολυετίας (τριετίες, πενταετίες). Ολα τα υπόλοιπα επιδόματα που τυχόν υπήρχαν στις κλαδικές συμβάσεις παύουν να ισχύουν, εκτός αν υπάρξει ειδική συμφωνία μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων.
Την ίδια στιγμή η κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων προκαλεί πιθανή ανατροπή και στο προκαθορισμένο ωράριο εργασίας, μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων. Ουσιαστικά ανοίγει ο δρόμος για να προωθηθούν ευέλικτες μορφές εργασίας στα επαγγέλματα που δεν διέπονται από κλαδική σύμβαση, άρα να κυριαρχήσουν τα ελαστικά ωράρια εργασίας αντί για το θεσμοθετημένο πενθήμερο.
