«Η Κίνα και η Ρωσία απέτυχαν να υπογράψουν συμφωνία για την προμήθεια φυσικού αερίου αξίας 400 δισ. δολαρίων», μετέδιδαν χθες τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία, τα οποία όμως από τις πρώτες πρωινές ώρες της Τρίτης σήκωναν ψηλά στην ειδησεογραφική ατζέντα την «επίσκεψη Πούτιν στη Σανγκάη». Ρωσική διπλωματική-οικονομική αποτυχία λοιπόν; Σε καμία περίπτωση.
Αν και φαινομενικά ο κύριος στόχος της διήμερης επίσημης επίσκεψης του Βλαντιμίρ Πούτιν στη χώρα του κόκκινου δράκου ήταν «αποκλειστικά και μόνο» η επίτευξη μιας χρυσής ενεργειακής συμφωνίας ανάμεσα στη Μόσχα και στο Πεκίνο, η πραγματική επιδίωξη του Ρώσου προέδρου μάλλον ήταν διπλή.
Καταρχήν ο Πούτιν και σήμερα θα βρίσκεται στην Κίνα όπου -σύμφωνα με αναλυτές- «δεν αποκλείεται να γεφυρωθεί τελικά η διαφορά που υπήρξε στην τιμή πώλησης του ρωσικού φυσικού αερίου ανάμεσα στις δύο πλευρές». Κι αν δεν συμβεί όμως κάτι τέτοιο, πολλοί υποστηρίζουν ότι θα συμβεί μέσα στα επόμενα λίγα 24ωρα, «εγκαίρως», όπως τονίζουν, «ώστε η εν λόγω συμφωνία να έχει συναφθεί πριν από τα πομπώδη εγκαίνια της Ευρασιατικής Ενωσης στις 29 Μαΐου. Οποια νέα τιμολογιακή διαφωνία υπάρξει αναμένεται να ξεπεραστεί σχετικά εύκολα, καθώς το γεωπολιτικό διακύβευμα για τη Ρωσία αλλά και την Κίνα είναι πολύ μεγαλύτερο. Μια συμφωνία λοιπόν ενεργειακού χαρακτήρα θα αποτελεί πρώτης τάξης ευκαιρία για το Πεκίνο να δείξει ότι η Κίνα και η Ρωσία είναι οι κύριες υπεύθυνες δυνάμεις για την ασφάλεια στην ανατολική Ευρασία. Για τη Ρωσία δε το deal θα καταδείξει με τρόπο εμφατικό ότι παρ’ όλα όσα συμβαίνουν στην Ουκρανία η Μόσχα συνεχίζει να έχει στο πλευρό της ως αξιόπιστο εταίρο τη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο.
Το 1997 στο βιβλίο του «Η μεγάλη σκακιέρα» ο Μπρεζίνσκι, πρώην σύμβουλος εθνικής ασφάλειας του Αμερικανού προέδρου Κάρτερ, έγραφε ότι «ο αγώνας για παγκόσμια κυριαρχία θα συνεχίσει να παίζεται στη σκακιέρα της Ευρασίας», στην οποία «η Ουκρανία αποτελεί το γεωπολιτικό επίκεντρο». «Αν λοιπόν», έγραφε πριν από 17 χρόνια ο Μπρεζίνσκι, «η Μόσχα ανακτήσει τον έλεγχο της Ουκρανίας, τότε η Ρωσία αυτόματα θα γίνει η υπερδύναμη που θα συνδέει την Ευρώπη με την Ασία».
Η δεύτερη -ίσως και βασικότερη στην παρούσα φάση λοιπόν- επιδίωξη του Πούτιν επιτεύχθηκε χθες στην Κίνα. Το Πεκίνο διά στόματος του προέδρου Ξι Γιν Πινγκ εξέφρασε τη στήριξή του στη Μόσχα σε ό,τι αφορά το ζήτημα της ουκρανικής κρίσης, η οποία μάλιστα χαρακτηρίστηκε «εσωτερική» κι από τις δύο πλευρές, σε πείσμα της Δύσης που συνεχίζει να αναζητά αποτελεσματικούς τρόπους για να αντιμετωπίσει τη ρωσική επεκτατικότητα.
Γιώργος Τραπεζιώτης
