Κατόπιν… εορτής το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) διαπιστώνει τώρα ότι υπάρχει και «τρίτος δρόμος» για τις χώρες με προβλήματα χρέους, παραδεχόμενο εμμέσως πλην σαφώς ότι η Ελλάδα δεν ήταν τίποτε άλλο παρά η χώρα-πειραματόζωο, στην οποία οι δανειστές φρόντισαν να δοκιμάσουν μερικές από τις σκληρότερες οικονομικές πολιτικές πρακτικές που έχουν εφαρμοστεί, χωρίς να δώσουν απολύτως καμία εναλλακτική λύση.
Σύμφωνα με δημοσίευμα των «Financial Times», μετά την «ελληνική εμπειρία» το ΔΝΤ συζητά τώρα αλλαγή στους κανόνες του για τον δανεισμό χωρών που αντιμετωπίζουν προβλήματα, με την οποία θα προβλέπεται η επιμήκυνση της διάρκειας των ομολόγων της χώρας που κατέχουν ιδιώτες, ως προϋπόθεση για την παροχή βοήθειας.
Οι δυνατότητες που έχει σήμερα το Ταμείο περιορίζονται είτε σε ένα πρόγραμμα διάσωσης μιας χώρας που αντιμετωπίζει προβλήματα ή σε μια προκαταβολική αναδιάρθρωση του χρέους της, ανάλογα με το αν το ΔΝΤ θεωρεί ότι το χρέος είναι βιώσιμο ή όχι. Η υπό συζήτηση πρόταση προσφέρει έναν τρίτο τρόπο, δίνοντας τη δυνατότητα στους πιστωτές να συμφωνούν σε μια επιμήκυνση των υφιστάμενων ομολόγων τους. Οι λήξεις τους θα επεκτείνονται χρονικά για να καλύπτουν τη διάρκεια του προγράμματος του ΔΝΤ, χωρίς καμία αλλαγή όσον αφορά το κουπόνι (τοκομερίδιο) ή το κεφάλαιο των τίτλων.
Σύμφωνα με τη βρετανική οικονομική εφημερίδα, η πρόταση αυτή συζητείται, καθώς το Ταμείο επιδιώκει να αντλήσει τα διδάγματα από την προσέγγισή του όσον αφορά την αναδιάρθρωση του χρέους στην περίπτωση της δύσκολης διάσωσης της Ελλάδας το 2010. Το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Ταμείου συζήτησε την περασμένη Παρασκευή μια νέα μελέτη, η οποία εγείρει την προοπτική μεγάλων αλλαγών ως προς τη μεταχείριση των ιδιωτών ομολογιούχων στις περιπτώσεις μεγάλων προγραμμάτων διάσωσης του ΔΝΤ. Πηγές που μετείχαν στη συζήτηση ανέφεραν όμως ότι δεν είναι πιθανή η εξαγωγή κάποιου συμπεράσματος πριν από το τέλος του έτους.
Στην περίπτωση της Ελλάδας οι θεσμοί της ευρωζώνης και το ΔΝΤ ήταν απρόθυμοι να επιβάλουν προκαταβολικά ζημιές στους ιδιώτες πιστωτές -εν μέρει λόγω των φόβων μετάδοσης σε άλλες χώρες της ευρωζώνης-, αλλά τελικά η αναδιάρθρωση κατέστη αναγκαία το 2012. Η νέα εναλλακτική πρόταση θα εφαρμόζεται μόνο σε καταστάσεις όπου υπάρχει σοβαρή αμφιβολία για τη βιωσιμότητα του χρέους. Ενα πρότυπο αποτελεί η εθελοντική ανταλλαγή χρέους ως μέρος του προγράμματος του ΔΝΤ για την Ουρουγουάη το 2003.
