Ας κάνουμε ένα κουίζ: Δείτε έναν μη Γερμανό τουρίστα και ρωτήστε τον ποιος είναι ο πρώτος συνειρμός του όταν ακούει το όνομα της πατρίδας της Μέρκελ…
Ο Μπετόβεν; Η Μπάγερν Μονάχου; Τα λουκάνικα; Η Πύλη του Βραδεμβούργου; Ο σταθμός του Μονάχου, που με πέταξε, άχου, η μαύρη μοίρα μου, μάνα κακομοίρα μου; Θα θυμηθεί ο τουρίστας τα αυτοκίνητα, τα στρούντελ, τα ξινολάχανα και τον Μέλανα Δρυμό; Μπορεί να τα σκεφτεί όλα τούτα ο περαστικός μη Γερμανός τουρίστας, αλλά μάλλον θα έρθουν ως δεύτερες σκέψεις. Η πρώτη σκέψη που περνά (ακάλεστη) από τα μυαλά των κατοίκων όλης της Γης είναι άλλη: Είτε είσαι από την Αλάσκα είτε από τη Γη του Πυρός είτε από την Ινδονησία είτε από τα Ουράλια, όταν ακούσεις «Γερμανός» θα σκεφτείς μαυροντυμένο οπλοφόρο να οδηγεί Εβραίους στους θαλάμους αερίων. Θα σκεφτείς ξανθομπάμπουρες να πυροβολούν στον σβέρκο κρατουμένους οι οποίοι έχουν σκάψει τους τάφους τους. Θα σου έρθουν στον νου οι αγριοφωνάρες ενός παράφρονα κολοβομούστακου, τον οποίο ψήφισαν και στήριξαν σαν παλαβοί οι πρόγονοι των δανειστών μας. Αν είσαι Ελληνας, θα σου έρθουν και διάφορες τοποθεσίες στο μυαλό: Δίστομο, Καλάβρυτα, Κάνδανος, Καισαριανή και δεκάδες άλλα μέρη όπου μαρτύρησαν αθώοι.
Ξίδι
Αν, από την άλλη, πεις σ’ έναν αλλοδαπό τη λέξη «Ελλάδα» ή «Αθήνα» ή «Ελληνες», πιθανότατα θα σου πει ότι σκέφτηκε την Ακρόπολη. Και επειδή αυτό το θαύμα υπάρχει μόνο στην Αθήνα και δεν μπορεί κανείς να το ξαναφτιάξει όσα χρήματα κι αν έχει, μερικοί φθονούν. Καλή ώρα, μερικοί Γερμανοί. Την προηγούμενη Πέμπτη γράφτηκε από τους «Times του Λονδίνου» ότι «η Ακρόπολη καταρρέει, προειδοποιούν Ελληνες μηχανικοί».
Το δημοσίευμα απαντήθηκε από το υπουργείο Πολιτισμού και επισημάνθηκε ότι η «κατάρρευση» ήταν «ένα μικρό θραύσμα σχιστόλιθου (μήκους 60 εκατοστών)» που αποκολλήθηκε «μετά από σφοδρή βροχόπτωση τον περασμένο χειμώνα». Κι όμως, οι Γερμανοί δεν μασάνε από τα γεγονότα – ειδικά όταν αυτά δεν βολεύουν τις ιδεοληψίες τους. Χθες, η ηλεκτρονική έκδοση της γερμανικής εφημερίδα «Frankfurter Rundschau» έγραφε σε άρθρο με τίτλο «Akropolis adieu?»: «Το “ου γαρ έρχεται μόνον” φαίνεται ότι ισχύει και για το διασημότερο σήμα κατατεθέν της Αθήνας. Η Ακρόπολη, ο βράχος στο κέντρο της πόλης όπου ο Περικλής έχτισε τον Παρθενώνα, τα Προπύλαια, το Ερέχθειο και τον Ναό της Αθηνάς Νίκης, μπορεί να απολέσει τη σταθερότητά του».
Ξιδάκι, παιδιά. Θα σας βοηθήσει να χωνέψετε…
Παναγιώτης Λιάκος
