Η Γαλλία αλλάζει. Η πάλαι ποτέ ένδοξη γαλλική πολιτική σκηνή αποδομείται μετά τις αλλεπάλληλες αποκαλύψεις σκανδάλων που πλήττουν τόσο τη συντηρητική Δεξιά όσο και τους Γάλλους Σοσιαλιστές. Το εμβληματικό κοινωνικό κράτος πρόνοιας δέχεται ταυτοχρόνως ολομέτωπη επίθεση, αφού από τη μια μπαίνει πρωτοφανές πλαφόν στα διεθνούς φήμης οικογενειακά επιδόματα, από την άλλη απειλείται το «ιερό 35ωρο», ενώ τα έστω και αβάσιμα σενάρια της εξόδου της Γαλλίας από το ευρώ εντείνουν το ήδη υπάρχον κλίμα ανασφάλειας εξαιτίας της ολοένα αυξανόμενης ανεργίας.
«Τι θα αλλάξει η επιστροφή του Νικολά Σαρκοζί;» Αυτό το ερώτημα αναπαράγεται με διάφορες αποχρώσεις στον γαλλικό Τύπο, με φόντο την επικείμενη αναμέτρηση για την ηγεσία της γαλλικής Δεξιάς (UMP) μεταξύ του Νικολά Σαρκοζί, του Αλέν Ζιπέ και του Φρανσουά Φιγιόν. Την απάντηση δίνει ο ίδιος ο Σαρκοζί, ο οποίος απειλεί να καταργήσει τις «εμβληματικές μεταρρυθμίσεις» του σοσιαλιστή προέδρου Φρανσουά Ολάντ, αν λάβει αρχικά το χρίσμα του προεδρικού υποψηφίου στις εσωκομματικές εκλογές του UMP την 29η Νοεμβρίου και εν συνεχεία το τιμόνι της Γαλλίας. Συγκεκριμένα, ο Νικολά Σαρκοζί διατυμπανίζει ότι φιλοδοξεί να εξαφανίσει τον «νόμο Alur», που ευνοεί τους ενοικιαστές και όχι τους ιδιοκτήτες (πρωτοβουλία της Σεσίλ Ντιφλό, την οποία χαρακτήρισε τη χειρότερη υπουργό Κατοικίας της Γαλλικής Δημοκρατίας), να καταργήσει τον νόμο «γάμος για όλους», που ευνοεί τους γάμους μεταξύ ομοφυλοφίλων και ανοίγει τον δρόμο για την υιοθέτηση παιδιών, και να βάλει φρένο στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση.
Μόνο που η επιστροφή του Νικολά Σαρκοζί στην πολιτική αρένα δεν είναι εύκολη, σύμφωνα με την πρόσφατη δημοσκόπηση που διενήργησε η εταιρία Ipsos για λογαριασμό του γαλλικού περιοδικού «Le Point». Ο τέως πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας δεν έχει πείσει τους Γάλλους ότι θα είναι ο καλύτερος αντίπαλος του Φρανσουά Ολάντ στις προεδρικές εκλογές του 2017. «Ο Νικολά Σαρκοζί κινείται ανάμεσα στο “νομοθετικά φλου” (κατά το φλου αρτιστίκ) και στο τακτικό λάθος» σημείωνε χαρακτηριστικά η γαλλική εφημερίδα «Le Monde».
Από την άλλη όμως, το πρόσφατο σκάνδαλο που θέλει τον Φρανσουά Φιγιόν να έχει αποπειραθεί να επισπεύσει ποινική δίωξη σε βάρος του Σαρκοζί έτσι ώστε να εμποδίσει την πολιτική επιστροφή του μάλλον αποδείχτηκε ευνοϊκό για τον Νικολά και τρικλοποδιά για τον πρώην πρωθυπουργό του. Παράλληλα, ο Αλέν Ζιπέ, ο οποίος θεωρείται το φαβορί των τελευταίων δημοσκοπήσεων, διαθέτει ποινικό μητρώο για διαφθορά.
Τίτλοι τέλους (;) για το «ιερό 35ωρο»
Ο Γάλλος υπουργός Οικονομίας Εμανουέλ Μακρόν μοιάζει να βαδίζει ολοταχώς τουλάχιστον προς τη «σχετικοποίησή» του, αφού «το νομικό πλαίσιο των 35 ωρών δεν είναι αρκετό», υποστηρίζοντας στην ουσία μια χαλάρωση στη διάρκεια της εργασίας με την επιβολή εξαιρέσεων στην εβδομάδα των 35 ωρών. Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι η μεταρρύθμιση των 35 ωρών εργασίας την εβδομάδα, ένα από τα πιο συμβολικής σημασίας μέτρα της Γαλλίας, υιοθετήθηκε το 2000 από τη σοσιαλιστική κυβέρνηση του Λιονέλ Ζοσπέν, έπειτα από σχετική πρόταση της Μαρτίν Ομπρί. Σημειωτέον πως στόχος του 35ώρου ήταν η ενίσχυση της απασχόλησης. Μόνο που οι πολέμιοι του μέτρου του αποδίδουν την απώλεια της ανταγωνιστικότητας της γαλλικής οικονομίας.
Δήμητρα Αθανασοπούλου
