Με παρακαταθήκη το πολύ επιτυχημένο έργο του ως υπουργός Δημόσιας Τάξης, ο Βασίλης Κικίλιας διεκδικεί και πάλι την ψήφο των πολιτών της Α’ Αθηνών με τη Ν.Δ. Μιλώντας στη «δημοκρατία» δηλώνει πεπεισμένος ότι οι αρνητικές για το κόμμα του δημοσκοπήσεις μπορεί να ανατραπούν, «αρκεί να αναδείξουμε πέρα από τις αντιφάσεις των υποσχέσεων του ΣΥΡΙΖΑ και τη δική μας πρόταση για την Ελλάδα τού αύριο». Παράλληλα, επισημαίνει ότι «για να πάμε μπροστά δεν χρειάζεται ούτε να φοβόμαστε ούτε να τρέφουμε φρούδες ελπίδες, αλλά να πιστέψουμε ξανά στις δυνάμεις μας».
ΕΡ.: Κύριε Κικίλια, ποιο είναι τελικά το διακύβευμα αυτών των εκλογών;
ΑΠ.: Πολύ απλά και κατανοητά, το διακύβευμα προσωπικά, πιστεύω, είναι η επιλογή τού τι αύριο θέλουμε να έχουμε ως χώρα και ως πολίτες. Είπα στην κεντρική μου ομιλία ότι βρισκόμαστε στο σταυροδρόμι όπου βρέθηκε και ο Ηρακλής, αυτό της επιλογής του δρόμου της αρετής ή της κακίας. Επιθυμούμε τη σταθερότητα και την ευρωπαϊκή μας προοπτική ή τις υποσχέσεις, που ως άλλες Σειρήνες μάς ξεστρατίζουν από τον προορισμό μας;
ΕΡ.: Επειδή μιλήσατε για την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας, θέλω να επισημάνω ότι όλο και περισσότεροι διεθνείς παράγοντες αποκλείουν το ενδεχόμενο Grexit.
AΠ.: Σύμφωνοι, αλλά με την προϋπόθεση ότι θα συνεχίσουμε τις μεταρρυθμίσεις και θα είμαστε συνεπείς στις υποχρεώσεις που έχουμε αναλάβει. Συγγνώμη, με το χέρι στην καρδιά έχετε καταλάβει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κινείται προς αυτή την κατεύθυνση ή, ακόμα περισσότερο, έχετε καταλάβει ποιο είναι ακριβώς το σχέδιό του; Αλλα λέει ο Τσίπρας, άλλα ο Λαπαβίτσας, άλλα ο Σταθάκης, άλλα η Βαλαβάνη, άλλα ο Τσακαλώτος. Και μιλάω αποκλειστικά για τις δηλώσεις τους κατά την προεκλογική περίοδο, γιατί, εάν ανατρέξουμε στις παλαιότερες, εκεί είναι που πραγματικά δεν βγάζουμε άκρη.
ΕΡ.: Παρ’ όλα αυτά, φαίνεται ότι περισσεύουν η οργή και ο θυμός για τα πέτρινα χρόνια του Μνημονίου.
ΑΠ.: Απόλυτα λογικό και δικαιολογημένο, ο κόσμος μάτωσε αυτά τα χρόνια. Τα λογικά τώρα ερωτήματα είναι δύο: Επιασαν τόπο αυτές οι θυσίες και τι θα γίνει από εδώ και πέρα; Για το πρώτο ακόμα και οι πλέον αυστηροί κριτές της χώρας μας αναγνωρίζουν ότι αποτράπηκε η χρεοκοπία, μηδενίστηκαν τα ελλείμματα, έγινε ένα νοικοκύρεμα στο κράτος. Τώρα για την επόμενη ημέρα με βάση τα θετικά μας αποτελέσματα θα διασφαλίσουμε την οριστική διευθέτηση του χρέους, θα βγούμε από το Μνημόνιο και θα εφαρμόσουμε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την επανεκκίνηση της οικονομίας, με πρώτο βασικό μέτρο τη μείωση της φορολογίας.
ΕΡ.: Να επανέλθω λίγο σε κάτι. Πραγματικά φοβάστε για τις συνέπειες μιας εκλογικής επικράτησης του ΣΥΡΙΖΑ;
ΑΠ.: Δεν φοβάμαι απλώς, τρομάζω με τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ σε μια σειρά από ζητήματα. Να σας πω ένα πρόσφατο παράδειγμα, το οποίο αφορά τον τομέα ευθύνης μου, που είναι η ασφάλεια και η προστασία του πολίτη. Σε αυτήν την κρίσιμη συγκυρία, όπου η ασφάλεια είναι άμεσα συνυφασμένη με την κοινωνική σταθερότητα και τη διεθνή εικόνα της χώρας, ο κ. Τσίπρας μίλησε για αφοπλισμό των αστυνομικών όταν περιφρουρούν τις διαδηλώσεις. Μπορεί κάποιος να σχολιάσει σοβαρά αυτές τις απόψεις ενός πολιτικού αρχηγού; Ή είναι ενσυνείδητα λαϊκιστής ή τραγικά ανεύθυνος. Μα ο ρόλος της Αστυνομίας είναι αυτός της περιφρούρησης της τάξης. Εκτός εάν πάψουμε να μιλάμε για τάξη. Δηλαδή στέλνεις τους αστυνομικούς απέναντι στις μολότοφ, στα κοντάρια, στους σιδηρολοστούς, στις πέτρες χωρίς κανένα μέτρο προστασίας; Οι αστυνομικοί δεν είναι άνθρωποι, δεν ρισκάρουν τη ζωή τους, δεν πρέπει να επιστρέψουν στην οικογένειά τους;
ΕΡ.: Μιλάτε σκληρά για τον κ. Τσίπρα.
ΑΠ.: Καθόλου σκληρά δεν μιλώ. Λέω την αλήθεια και η αλήθεια πάντα είναι σκληρή. Πραγματικά απορώ όταν εκπρόσωποι της γενιάς μας, που πληρώσαμε βαρύ λογαριασμό από τις λογικές «των καλύτερων ημερών» και του «λεφτά υπάρχουν», συνεχίζουν να λαϊκίζουν και να δημαγωγούν. Σαν να μην έχουν καταλάβει γιατί φτάσαμε εδώ και ότι, εάν συνεχίσουμε έτσι, θα εξαντληθούν και τα τελευταία δείγματα αξιοπιστίας μας στους πολίτες.
ΕΡ.: Σε κάθε περίπτωση και με δεδομένες τις δημοσκοπήσεις, πιστεύετε ότι μπορεί να γυρίσει το παιχνίδι;
ΑΠ.: Και βέβαια, αρκεί να δουλέψουμε όλοι μαζί για να αναδείξουμε πέρα από τις αντιφάσεις των υποσχέσεων του ΣΥΡΙΖΑ και τη δική μας πρόταση για την Ελλάδα τού αύριο. Μια πρόταση ρεαλιστική, ένα σχέδιο για μια Ελλάδα που θα στηρίζεται στις δυνάμεις της και θα δίνει πραγματικές ευκαιρίες σε όλα τα παιδιά της.
ΕΡ.: Εάν το αποτέλεσμα δεν φέρει κάποιο κόμμα αυτοδύναμο, ποιες συνεργασίες θεωρείτε ότι είναι εφικτές; Μπορούμε να δούμε ακόμα και μεγάλο συνασπισμό Ν.Δ. – ΣΥΡΙΖΑ;
ΑΠ.: Κοιτάξτε να δείτε, η Ν.Δ. απέδειξε ότι μπορεί, όταν η κοινωνία το απαιτεί και η χώρα το χρειάζεται, να κάνει υπερβάσεις και να συνεργάζεται και με άλλες πολιτικές δυνάμεις, ανεξάρτητα από τις διαφορές του παρελθόντος. Από την άλλη, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αποκλείσει προς το παρόν τη συνεργασία με Ποτάμι, ΠΑΣΟΚ και ΚΙΔΗΣΟ και «έχει φάει πόρτα» από το ΚΚΕ. Σχετικά τώρα με τον μεγάλο συνασπισμό, για να συνεννοηθείς με κάποιον πρέπει να υπάρχει ένας ελάχιστος κοινός παρονομαστής. Πώς να γίνει αυτό με τον ΣΥΡΙΖΑ να λέει μονότονα και επαναλαμβανόμενα ένα ξερό «όχι» σε ό,τι έχει γίνει στη χώρα τα τελευταία δυόμισι χρόνια;
Αλλη Ευρώπη μετά το τρομο-χτύπημα στο Παρίσι
ΕΡ.: Με αφορμή τα πρόσφατα τραγικά γεγονότα στο Παρίσι είστε ανήσυχος για νέα χτυπήματα των τζιχαντιστών σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες;
ΑΠ.: Τα γεγονότα αυτά έχουν αναδείξει την ανάγκη της διαμόρφωσης μιας νέας στρατηγικής, που θα ενισχύσει τη διεθνή συνεργασία, θα εμπεδώσει την κοινωνική ειρήνη στις κοινωνίες όπου κατοικούν πολλοί μουσουλμάνοι, και θα βελτιώσουν την επιχειρησιακή δυνατότητα των αρμόδιων υπηρεσιών ασφαλείας. Σε κάθε περίπτωση, τίποτα δεν είναι το ίδιο στην Ευρώπη έπειτα από αυτήν την επίθεση. Πρέπει ενωμένοι να διασφαλίσουμε τον δημοκρατικό τρόπο ζωής και την ελευθερία του λόγου στις σύγχρονες κοινωνίες.
ΕΡ.: Θέλετε να στείλετε ένα τελευταίο μήνυμα προς τους αναγνώστες εν όψει των εκλογών;
ΑΠ.: Οτι για να πάμε μπροστά δεν χρειάζεται ούτε να φοβόμαστε ούτε να τρέφουμε φρούδες ελπίδες. Απλά να πιστέψουμε ξανά στις δυνάμεις μας και να αποφασίσουμε σε ποια Ελλάδα θέλουμε να ζήσουν τα παιδιά μας.
