Μια παρέα φοιτητών που άναψε τη σπίθα της αλληλεγγύης και επέκτεινε το επιτυχημένο κίνημα «Καφές σε αναμονή»
Τον καφέ, το ψωμί, τα λαχανικά, τα φρούτα και το κρέας της… αλληλεγγύης προσφέρουν, εδώ και περίπου 40 ημέρες, εκατοντάδες επιχειρήσεις σε όλη τη χώρα, οι οποίες συμμετέχουν στο κίνημα «Καφές σε αναμονή», με σκοπό τη στήριξη αστέγων, απόρων, ανέργων, χαμηλοσυνταξιούχων και φοιτητών με οικονομικές δυσκολίες. «Η ιδέα είναι απλή. Ο πελάτης πληρώνει τον καφέ του και, ταυτόχρονα, προπληρώνει έναν δεύτερο καφέ, που θα καταναλωθεί αργότερα από κάποιον άγνωστο, που δεν έχει χρήματα για να τον αγοράσει ο ίδιος. Ο καταστηματάρχης κόβει την απόδειξη, σημειώνει τον προπληρωμένο καφέ σε έναν πίνακα και τον σερβίρει στον πρώτο συνάνθρωπό μας που θα τον ζητήσει. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και στον φούρνο, στο κρεοπωλείο, στο μανάβικο και το παντοπωλείο της γειτονιάς» εξηγεί ο 27χρονος σπουδαστής δραματικής σχολής Δημήτρης Πανέλης, ο οποίος συντονίζει την προσπάθεια.
Η… σπίθα της αλληλεγγύης άναψε όταν ο νεαρός σπουδαστής και μια παρέα φίλων και συμφοιτητών του δημιούργησαν και ανέβασαν στο διαδίκτυο ένα βίντεο «αφιέρωμα» στη δράση, διάρκειας τριών λεπτών. «Διάβασα τυχαία ένα άρθρο για τον “Καφέ σε αναμονή” και πρότεινα στους συμφοιτητές μου να κάνουμε το πρώτο βήμα διαδίδοντας την ιδέα σε όλη την Ελλάδα. Χωρίς χρήματα και χωρίς πολλή σκέψη, ετοιμάσαμε το βίντεο και το αναρτήσαμε στα social media. Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν τεράστια και συγκινητική» αναφέρει ο ίδιος.
Μέσα σε λίγες εβδομάδες, η πρωτοβουλία αγκαλιάστηκε από τους κατοίκους της Αττικής, της Θεσσαλονίκης, της Κρήτης, της Λάρισας, της Ξάνθης, της Πάτρας, της Καλαμάτας, της Ζακύνθου, της Σύρου, της Εύβοιας, της Μυτιλήνης, της Χαλκιδικής, της Καστοριάς, της Σάμου, της Ρόδου ακόμα και της ακριτικής Γαύδου, ενώ οι επιχειρήσεις που εντάχθηκαν στο δίκτυο ξεπέρασαν τις 300. «Η λίστα των καταστημάτων μεγαλώνει συνεχώς. Στη σελίδα μας, στο facebook, υπάρχει ένας κατάλογος με τις πόλεις και τις επιχειρήσεις που στηρίζουν τη δράση, ώστε να μπορεί οποιοσδήποτε να βρει σε ποια σημεία υπάρχουν ροφήματα, τρόφιμα ή άλλα προϊόντα σε αναμονή. Επειδή, όμως, υπάρχουν και άνθρωποι μεγάλης ηλικίας, που δεν έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο, πρόθεσή μας είναι να έρθουμε σε επαφή με κοινωνικές υπηρεσίες δήμων και με άλλους φορείς ώστε να διασφαλίσουμε ότι το ψωμί, η τυρόπιτα, τα φρούτα και ο κιμάς θα φθάνουν σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους που έχουν ανάγκη» λέει ο 27χρονος.
Στο δίκτυο συμμετέχουν ακόμα και κομμωτήρια, ενώ ενδιαφέρον έχουν δείξει και αρκετά εστιατόρια και μεζεδοπωλεία. «Δεν αποκλείουμε κανέναν. Για παράδειγμα, το κούρεμα είναι μια βασική ανάγκη και το κόστος του δεν είναι αμελητέο. Ακόμα και η διασκέδαση για έναν φοιτητή που σπουδάζει μακριά από την πόλη του και δεν έχει χρήματα ούτε για τον καφέ του είναι σημαντική. Δεν θέλουμε, όμως, να χαθεί το μέτρο. Προσπαθούμε να φτιάξουμε μια αλυσίδα αλληλεγγύης για εκείνους που χρειάζονται βοήθεια, αυτός είναι ο στόχος. Αυτή ήταν η σκέψη μας, αυτό το μήνυμα στείλαμε με τους συμφοιτητές μου. Ζούμε σε μια σκληρή εποχή. Αν δεν πλησιάσουμε τώρα ο ένας τον άλλον, αν εμείς, ως νέοι άνθρωποι, δεν κάνουμε τώρα κάτι για τον διπλανό μας, πότε θα το πράξουμε;» καταλήγει ο ίδιος.
Η ντροπή (των αναξιοπαθούντων) ο μεγάλος αντίπαλος
Μια από τις πιο… δραστήριες ομάδες επιχειρηματιών που στηρίζουν το κίνημα «Καφές σε αναμονή» είναι η ομάδα της Κομοτηνής, που έχει δημιουργήσει ακόμα και χάρτη με τα καταστήματα που συμμετέχουν στο δίκτυο αλληλεγγύης. «Σκεφτόμαστε να βάλουμε και πίνακες σε κεντρικά σημεία της πόλης, ώστε να διευκολύνουμε τους απόρους, τους ανέργους και τους φοιτητές που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα. Στη δράση έχουν ενταχθεί ήδη περίπου 20 επιχειρήσεις και, όπως όλα δείχνουν, ο αριθμός θα μεγαλώσει αρκετά. Η μία επιχείρηση παρασύρει την άλλη, ο κόσμος έχει μεγάλη διάθεση να προσφέρει και ο μοναδικός… αντίπαλός μας είναι η διστακτικότητα των ανθρώπων που χρειάζονται βοήθεια. Με τον καιρό, όμως, θα ξεπεραστεί και αυτό το πρόβλημα» λέει ο υπεύθυνος της ομάδας της Κομοτηνής, ιδιοκτήτης πρατηρίου άρτου – ζαχαροπλαστείου Μιχάλης Βεζυριανίδης.
Σε μια προσπάθεια να βγάλουν τους συμπολίτες τους που χρειάζονται βοήθεια από τη δύσκολη θέση, οι επιχειρηματίες της πόλης απευθύνονται σε τοπικούς φορείς και εθελοντικές ομάδες ή προωθούν οι ίδιοι τα προϊόντα που «περιμένουν» σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη. «Η κοινωνία μας είναι κλειστή, γνωριζόμαστε όλοι. Κάποιοι ντρέπονται, βάζουν πιο ψηλά την αξιοπρέπεια από την ανάγκη. Σε αυτές τις περιπτώσεις τούς πλησιάζουμε εμείς» εξηγεί ο κ. Βεζυριανίδης.
Οι περισσότεροι καταναλωτές προσφέρουν ψωμί, γάλα, μακαρόνια, όσπρια και κονσέρβες.
Από τη Νάπολη μετά το τέλος του Πολέμου
Το κίνημα «Καφές σε αναμονή», που έχει κατακτήσει περισσότερες από 15 χώρες, γεννήθηκε λίγο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο στα καφενεία που σύχναζαν οι εργάτες της Νάπολης στη νότια Ιταλία. Στη χώρα μας εμφανίστηκε για πρώτη φορά πριν από 2,5 χρόνια ως «Ο καφές που περιμένει», με πρωτοβουλία του περιοδικού δρόμου «Σχεδία», που πωλείται από αστέγους σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. «Είναι μια παρόμοια προσπάθεια, με τη διαφορά ότι δεν μένουμε μόνο στον καφέ, αλλά θέλουμε να καλύψουμε ένα ευρύ πεδίο αναγκών, στηρίζοντας εκείνους που πλήττονται περισσότερο από την οικονομική κρίση. Στόχος μας είναι μέσα σε λίγο καιρό να υπάρχουν προϊόντα και υπηρεσίες σε αναμονή, σε κάθε γωνιά της Ελλάδας» λέει ο 27χρονος Δημήτρης Πανέλης.
