«Βροχή» εκδίδονται οι αποφάσεις από τα δικαστήρια με τις οποίες δικαιώνονται πολίτες που έλαβαν δάνεια σε ελβετικό φράγκο και πλέον βρίσκονται στριμωγμένοι και απελπισμένοι λόγω των συναλλαγματικών διαφορών. Κι αυτό διότι το χρέος τους, αντί να μειώνεται, αυξάνεται συνεχώς, παρότι πολλές φορές καταβάλλουν κανονικά τις δόσεις τους.
Με πρόσφατη απόφασή του το Μονομελές Πρωτοδικείο της Αθήνας (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων – ανακοπή κατά διαταγή πληρωμής) έκανε δεκτό το αίτημα δύο δανειοληπτών για διακοπή της διαταγής πληρωμής που είχε εκδοθεί από τράπεζα σε βάρος τους. Το δικαστήριο με την υπ’ αριθμόν 874/2016 απόφασή του κατέληξε πως ο όρος στη δανειακή σύμβαση σύμφωνα με τον οποίο η τράπεζα σε περίπτωση καταγγελίας δικαιούται αλλά δεν υποχρεούται να μετατρέψει το σύνολο της ληξιπρόθεσμης οφειλής από ελβετικά φράγκα σε ευρώ, υπολογίζοντας τη μετατροπή αυτή με την τιμή αγοράς των ελβετικών φράγκων που θα ίσχυε κατά την ημέρα καταγγελίας της σύμβασης, κρίθηκε αόριστος και ασαφής και ως εκ τούτου καταχρηστικός και άκυρος.
Σύμφωνα με όσα επισημαίνει το Μονομελές Πρωτοδικείο στο σκεπτικό του, «με την άνω ρήτρα δεν παρουσιάζονται, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των συμβαλλομένων στη σύμβαση, αφού δεν διατυπώνεται ευκρινώς ο τρόπος λειτουργίας της συναλλαγματικής ισοτιμίας, η μέθοδος και οι ιδιαιτερότητες του μηχανισμού μετατροπής του εγχώριου νομίσματος σε ξένο νόμισμα, καθώς επίσης και η σχέση μεταξύ του μηχανισμού αυτού και των τυχόν άλλων, που προβλέπουν έτερες ρήτρες σχετικά με την αποδέσμευση και την αποπληρωμή του δανείου, ούτως ώστε ο καταναλωτής και, εν προκειμένω, οι ανακόπτοντες να γνωρίζουν εκ των προτέρων τις συμβατικές δεσμεύσεις που ανέλαβαν».
Αντίστοιχα, πριν από λίγο διάστημα και το Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιά με απόφασή του είχε κρίνει άκυρο και καταχρηστικό παρόμοιο όρο δανειακής σύμβασης σε ελβετικό φράγκο, κρίνοντας με το σκεπτικό ότι οι οφειλέτες δεν ενημερώθηκαν από τους υπαλλήλους της τράπεζας για τον κίνδυνο μεταβολής της συναλλαγματικής ισοτιμίας.
Μάλιστα, στην επίμαχη απόφαση οι δικαστές επισήμαιναν στο σκεπτικό τους ότι η επιλογή σύναψης του δανείου από τους ενάγοντες εκείνη την εποχή, όπως και από μεγάλη μερίδα δανειοληπτών, ήταν απόρροια του επιτοκιακού οφέλους, τονιζόταν δε αυτό το πλεονέκτημα από τις σχετικές καμπάνιες των τραπεζών και έτσι τα δάνεια σε ελβετικό φράγκο προωθούνταν μαζικά κατά τον τότε χρόνο. Σημειώνεται πως αντίστοιχες αποφάσεις έχουν εκδοθεί και από περιφερειακά δικαστήρια της χώρας.
Βάσω Παλαιού
