Ο χώρος των Τριών Ιεραρχών στο Λουσούδι της Κρήτης ανήκε σε ιδιώτη που δώρισε την έκταση στο Μοναστήρι Κουδουμά, όπου εγκαταβιοί ως μοναχός ο γιος του
Από τον
Αντώνη Μακατούνη
Είναι το μέρος όπου λειτούργησε το πρώτο ελληνικό πανεπιστήμιο, ενώ εκεί συνδέονται με άρρηκτους δεσμούς η Εκκλησία με την Πολιτεία και οι σπουδαίοι Ελληνες φιλόσοφοι με τα κείμενα των μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας μας. Επειτα από 600 ολόκληρα χρόνια άνοιξε και πάλι επίσημα τις πύλες του, με τις καμπάνες να χτυπούν χαρμόσυνα. Ο λόγος για το ιστορικό Μοναστήρι των Τριών Ιεραρχών στο Λουσούδι Καπετανιανών, στη λεβεντογέννα Κρήτη.
Πριν από λίγες ημέρες (Τετάρτη του Πάσχα) έλαβαν χώρα σε κλίμα έντονης συγκίνησης τα θυρανοίξιά του από τον επιχώριο Μητροπολίτη Γορτύνης και Αρκαδίας κ. Μακάριο. Αξιοσημείωτο είναι, σύμφωνα με την τοπική ενημερωτική ιστοσελίδα www.neakriti.gr, ότι ο χώρος της Μονής των Τριών Ιεραρχών ανήκε στον ιδιώτη Γρηγόριο Σταματάκη, ο οποίος αποφάσισε να δωρίσει όλη την έκταση στην Ιερά Μονή Κουδουμά, όπου εγκαταβιοί ως μοναχός ο γιος του π. Ιλαρίωνας Σταματάκης.
H εν λόγω μονή ανέλαβε την επίβλεψη και τα έξοδα της ανασκαφής και της αναστήλωσης, τα οποία κόστισαν συνολικά περίπου 150.000 ευρώ, σύμφωνα με όσα τονίζει στην προαναφερθείσα ιστοσελίδα ο Ηγούμενος του Κουδουμά π. Μακάριος Σπυριδάκης. Την ανασκαφή ανέλαβε η 13η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, υπό την επίβλεψη του μακαριστού -σήμερα- Αθανάσιου Παλιούρα, καθηγητή Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, ο οποίος, μαζί με την πολυμελή ομάδα του, εργάστηκε για δύο χρόνια.
ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΗ
Οσον αφορά την αναστήλωση, πραγματοποιήθηκε σε δύο φάσεις. Αρχικά την επίβλεψή της είχε αναλάβει ο αρχιτέκτονας Πασχάλης Ανδρούδης και στη συνέχεια ο αρχιτέκτονας Ηρακλής Πυργιανάκης. Την πρώτη χρονιά οι εργασίες επικεντρώθηκαν στο εσωτερικό του ναού και τη δεύτερη χρονιά στο εξωτερικό. Κατά τη διάρκεια της αναστήλωσης πραγματοποιήθηκαν εργασίες περίφραξης, πλακόστρωσης και διαμόρφωσης του χώρου, στις οποίες συνέβαλαν και πολλοί πιστοί. Ο Ηγούμενος π. Μακάριος εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του σε όλους αυτούς τους ανθρώπους για την ουσιαστική συμβολή τους στην ολοκλήρωση του έργου.
Πρόκειται για ένα άκρως γραφικό μοναστήρι, σε υψόμετρο 800, κάτω από τον δυτικό ίσκιο του Κόφινα, της υψηλότερης κορυφής των Αστερουσίων, με καταπληκτική ιστορία, σε μια τοποθεσία που δεν διαθέτει φυσική ομορφιά και βλάστηση, αλλά έχει πνευματική «βλάστηση», που είναι και το σπουδαιότερο. Το 1400 μ.Χ. ο (τότε) κυνηγημένος από το φανατικό Καθολικό Λατινικό Ιερατείο του Χάνδακα Ιωσήφ Φιλάγρης, ορθόδοξος μοναχός, καταφεύγει στα Αστερούσια και ιδρύει τη συγκεκριμένη μονή στο Λουσούδι Καπετανιανών.
Εκεί διδάσκει Αριστοτέλη, Πλάτωνα και άλλους αρχαίους Ελληνες φιλοσόφους, μαζί με τα κείμενα των Πατέρων της Εκκλησίας, ενώ αντιγράφει τα έργα όλων των μεγάλων της ελληνικής φιλοσοφίας. Τα συγγράμματα αυτά βρίσκονται σήμερα σε όλες τις μεγάλες βιβλιοθήκες του κόσμου.
Από τότε έχουν περάσει 600 χρόνια, το μοναστήρι ρήμαξε, έγινε μάντρα, θάφτηκε, ώσπου πριν από δύο χρόνια πέρασε στην κατοχή του Κουδουμά και ξεκίνησε μια νέα πορεία στον χρόνο.
Από την Εφημερίδα Ορθόδοξη Αλήθεια
