Πρόεδρος από τον λαό ή από τη Βουλή; Πρόεδρος με ενισχυμένες αρμοδιότητες και, αν ναι, με ποιες; Διαρχία ή ισορροπία; Αυτά τα ερωτήματα είναι που έχουν ανάψει φωτιές στο «γαλάζιο» στρατόπεδο με αφορμή τη συνταγματική αναθεώρηση. Την ίδια ώρα, όμως, μια πρόταση που ετοιμάζει το Μαξίμου -χωρίς ακόμη να έχει «κλειδώσει»- θα προκαλέσει «σεισμό» και νέο κύκλο αντιπαράθεσης.
Σύμφωνα με πληροφορίες της «κυριακάτικης δημοκρατίας», στο τραπέζι του Μαξίμου έχει πέσει η πρόταση (με «εγκέφαλο» τον υπουργό Εργασίας Γιώργο Κατρούγκαλο) ο Πρόεδρος ναι μεν να εκλέγεται από τον λαό, αλλά, για να μην αποκτήσει δυναμική που ενδέχεται να οδηγήσει σε φαινόμενα παλαιότερων εποχών (συγκρούσεις θρόνου με πρωθυπουργό), να μπορεί να εκπίπτει της θέσης του με συγκεκριμένο αριθμό υπογραφών βουλευτών!
Δηλαδή, να προβλέπεται πρόταση μομφής στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, σε περίπτωση που, κατά τη γνώμη των βουλευτών, παραβιάζει τον καταστατικό χάρτη της χώρας σε συγκεκριμένα άρθρα που αφορούν την πολιτειακή δομή. Εαν αυτή η πρόταση γίνει αποδεκτή, τότε θα μιλάμε για φαινόμενα πολιτικού σουρεαλισμού, που θα οδηγήσουν τον τόπο σε επικίνδυνα μονοπάτια, καθώς θα μετατρέψουν τον Πρόεδρο σε «όμηρο» και έρμαιο των βουλευτών. Και ενώ η παραπάνω ιδέα, που δεν έχει ακόμη γίνει αποδεκτή από τον πρωθυπουργό, είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσει θύελλα, ήδη οι άνεμοι της αντιπαράθεσης στο ζήτημα… δέρνουν τη Ν.Δ. Πολλά στελέχη διαφοροποιούνται από την επίσημη θέση του κόμματος για εκλογή Προέδρου από τη Βουλή και προτείνουν εκλογή από τον λαό. Σύμφωνα με πληροφορίες, θετικά βλέπει το ζήτημα ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, ενώ υπέρ έχουν ταχθεί δημόσια τόσο ο Δημήτρης Αβραμόπουλος όσο και η Ντόρα Μπακογιάννη. Σε αυτούς προστέθηκε και ο Απόστολος Τζιτζικώστας.
Σε εντελώς διαφορετικό κλίμα κινείται, πάντως, ο σημερινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος. Ο κ. Παυλόπουλος, ως επικεφαλής της ομάδας που είχε δημιουργήσει η Ν.Δ. για την αναθεώρηση του Συντάγματος, είχε προτείνει μια συμβιβαστική λύση, η οποία περιλάμβανε: Εκλογή Προέδρου από τη Βουλή και, σε περίπτωση μη εκλογής, να γίνεται προσφυγή στον λαό, αλλά υποψήφιοι να είναι μόνο οι πρώτοι δύο από την ψηφοφορία που θα είχε γίνει στη Βουλή. Αυτή η πρόβλεψη θα λειτουργούσε σαν δικλίδα ασφαλείας, σε περίπτωση «γραφικών» υποψηφιοτήτων, αλλά και υποψηφίων με «ακραίο πρόσημο», που θα δήλωναν υποψήφιοι Πρόεδροι Δημοκρατίας. Παράλληλα, θα απομακρυνόταν το φαινόμενο πολλών γύρων, σε περίπτωση που δεν διασφαλιζόταν το «50+1» από την πρώτη Κυριακή. Το βέβαιο είναι ότι η μάχη της αναθεώρησης μόλις ξεκίνησε και τον επόμενο μήνα θα γνωρίζουμε ξεκάθαρα τις προτάσεις των κομμάτων, τα σημεία σύγκλισης και απόκλισης, αλλά και το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης των αλλαγών.
Ν. Ελευθερόγλου
