Σε ελεύθερη πτώση τα ποσοστά, που φθάνουν έως και 4% στους νομούς Πέλλας, Κιλκίς και Σερρών. Το παρασκήνιο της μίνι κρίσης πριν από την ψηφοφορία με βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος, που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚΑπό τον
Ανδρέα Καψαμπέλη
Σε γόρδιο δεσμό, που είναι πολύ δύσκολο να λυθεί και μάλλον θα χρειαστούν κάλπες για να κοπεί, εξελίσσεται το πολιτικό πρόβλημα από τη Συμφωνία που υπεγράφη στις Πρέσπες για το θέμα των Σκοπίων. Αν και η κυβέρνηση αισιοδοξεί ότι η απόφαση του Eurogroup για το ζήτημα του χρέους μπορεί, ύστερα από μια κολασμένη εβδομάδα, να αλλάξει την ατζέντα, οι παρενέργειες είναι ήδη σοβαρότατες και η ζημιά τείνει να καταστεί μη ανατάξιμη.
Οι αντιδράσεις που εκδηλώνονται όλες αυτές τις ημέρες σε βουλευτές και υπουργούς της κυβέρνησης, ορισμένες εκ των οποίων συνοδεύονται και από ακραίου τύπου αποδοκιμασίες, όπως, π.χ., κρεμάλες και υβριστικά συνθήματα, είναι ενδεικτικές του κλίματος που αρχίζει να επωάζεται. Ιδιαίτερα στη βόρεια Ελλάδα, όπου ο δείκτης ευαισθησίας είναι αυξημένος, το τοπίο μετατρέπεται σε «κρανίου τόπο» για τον ΣΥΡΙΖΑ.
Αν πριν από την υπογραφή της Συμφωνίας οι δημοσκοπήσεις αποτύπωναν ένα σοβαρότατο ρήγμα, οι κυλιόμενες, που σύμφωνα με πληροφορίες της «κυριακάτικης δημοκρατίας» πραγματοποιήθηκαν στη διάρκεια της εβδομάδας, καταγράφουν πραγματική κατάρρευση. Σε τρεις, μάλιστα, από τους πιο ευαίσθητους νομούς -Πέλλας, Κιλκίς και Σερρών- τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ έχουν πέσει πλέον στα επίπεδα του 4% (!), όταν στις εκλογές του 2015 κυμαίνονταν από 29% έως 33%.
Η κατακρήμνιση αυτή, έστω κι αν από πολλούς εκλαμβάνεται ως συγκυριακή, δείχνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει υποστεί στρατηγική βλάβη και ότι οι χειρισμοί στο Σκοπιανό απειλούν να μεταβληθούν στον πολιτικό και εκλογικό τάφο του. Μπορεί ο υπουργός Εξωτερικών Ν. Κοτζιάς -ο οποίος έθεσε την υπογραφή του μαζί με τον ομόλογό του Ν. Ντιμιτρόφ στην επίμαχη Συμφωνία- να διατείνεται ότι διαθέτει δημοσκοπήσεις που εμφανίζουν στο 47% τους συμφωνούντες, αλλά η πραγματικότητα αποδεικνύεται πολύ πιο οδυνηρή.
Ο σκληρός κομματικός πυρήνας του ΣΥΡΙΖΑ δεν αντιμετωπίζει όντως ιδιαίτερο πρόβλημα, αφού ανέκαθεν υποστήριζε λύσεις ακόμη και με σκέτο το όνομα «Μακεδονία». Οι τεράστιες διαρροές παρατηρούνται από το εκλογικό σώμα που μετακινήθηκε τα τελευταία χρόνια, αντιδρώντας στις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις, αλλά δίχως να έχουν αμβλυνθεί τα πατριωτικά ανακλαστικά του. Γι’ αυτό και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα αντιμετωπίζουν με την εκλογική βάση τους οι προερχόμενοι από το ΠΑΣΟΚ βουλευτές. Κατά την ψηφοφορία επί της πρότασης δυσπιστίας -που επί της ουσίας αφορούσε το θέμα των Σκοπίων- το βράδυ του περασμένου Σαββάτου δημιουργήθηκε μάλιστα μίνι κρίση στα παρασκήνια της Βουλής με δύο εξ αυτών. Ο εκλεγόμενος στο Κιλκίς Θεόδωρος Παραστατίδης και ο εκ Σερρών Μάρκος Μπόλαρης (που ήταν στο ψηφοδέλτιο της Α’ Θεσσαλονίκης το 2015) προσήλθαν να (κατα)ψηφίσουν δυσανασχετώντας και κατόπιν ειδικής «κινητοποίησης». Λέγεται, επίσης, ότι ο κ. Κοτζιάς είχε μαζί τους και έντονο λεκτικό επεισόδιο. Προερχόμενη από το ΠΑΣΟΚ είναι και η βουλευτής Καστοριάς Ολυμπία Τελιγιορίδου, έξω από το γραφείο της οποίας σημειώθηκαν ισχυρές αποδοκιμασίες.
Σε άλλη κατηγορία υπάγεται η Θεοδώρα Τζάκρη, καθώς η εκλογική της δύναμη στην Πέλλα προέρχεται κυρίως από τους λεγόμενους «δίγλωσσους» της περιοχής, όπως συμβαίνει στη Φλώρινα με τον βουλευτή Κώστα Σέλτσα, ο οποίος, παρά τη μετέπειτα διάψευσή του, έσπευσε να δώσει αμέσως συνέντευξη στη γερμανική υπηρεσία της Deutsche Welle ως «εθνικός Μακεδόνας» και στη «μακεδονική» γλώσσα. Το περιστατικό αυτό δεν θεωρείται, μάλιστα, και τόσο αθώο ή αφελές. Από παράγοντες της περιοχής εκφράζονται σοβαροί φόβοι ότι -πέρα από την επιδίωξη ορισμένων να απευθυνθούν εκλογικά στη δεξαμενή αυτή, υποδαυλίζοντας, όμως, επικίνδυνες αντιθέσεις στους τοπικούς πληθυσμούς- θα επιχειρηθεί να αναζωπυρωθεί προσεχώς και θέμα «μακεδονικής μειονότητας» στην Ελλάδα, στον απόηχο της Συμφωνίας των Πρεσπών. Ενα τέτοιο θέμα εθεωρείτο ανέκαθεν ανύπαρκτο για τη χώρα μας, γι’ αυτό άλλωστε και στο παρελθόν είχε αποτύχει παταγωδώς η εκλογική εμφάνιση του «Ουράνιου Τόξου» που το προπαγάνδιζε.
Τα σενάρια για κύρωση της συνθήκης, η αναζήτηση των 151 και οι κάλπες!
Εν μέσω αυτού του γενικότερου κλίματος, όσο κι αν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του, κάθε συζήτηση περί εκλογών μοιάζει πλέον αυτοκτονική αν δεν υπάρξουν τουλάχιστον κάποιες προϋποθέσεις διορθωτικών κινήσεων σε άλλα μέτωπα που να δημιουργούν ελπίδα ανάκαμψης. Από την άλλη πλευρά, η κατάσταση στο εσωτερικό της κυβερνητικής πλειοψηφίας έχει βαρύνει αρκετά λόγω των προβλημάτων στους κόλπους των ΑΝ.ΕΛ. Η στάση που θα τηρήσει, μάλιστα, ο Π. Καμμένος όσον αφορά τη Συμφωνία περιπλέκει ακόμη περισσότερο τα πράγματα. Αν η πρότασή του για αυξημένη πλειοψηφία 180 ψήφων γινόταν δεκτή, αυτό θα μπορούσε να προσφέρει μια σχετική «διέξοδο», καθώς σε διαφορετική περίπτωση θα έπρεπε να στηθούν κάλπες και επομένως να κληρονομήσει το πρόβλημα της επικύρωσης της Συμφωνίας, όπως στη συνέχεια και της εφαρμογής, η επόμενη Βουλή και κυβέρνηση.
Το ερώτημα που προς το παρόν γεννάται είναι πότε χρονικά θα έρθει αυτή η κρίσιμη στιγμή. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Νίκος Κοτζιάς φέρεται ότι έχει εκμυστηρευτεί πως η «ώρα μηδέν» θα σημάνει περί τον Νοέμβριο, ενώ άλλοι θεωρούν ότι θα είναι τους πρώτους μήνες του 2019. Οπως διαμορφώνεται, πάντως, το σκηνικό, για τον Π. Καμμένο είναι πλέον πολύ δύσκολο έως αδύνατο να καταψηφίσει την κύρωση της Συμφωνίας, αλλά να συνεχίσει να στηρίζει και να μετέχει στην κυβέρνηση. Με δεδομένο, λοιπόν, ότι η Ν.Δ. αρνείται να μπει στο δίλημμα και δηλώνει ότι δεν θα ψηφίσει υπό οποιεσδήποτε συνθήκες τη Συμφωνία, τα ενδεχόμενα που προκύπτουν είναι δύο. Είτε ο ΣΥΡΙΖΑ, που έχει αυτήν τη στιγμή 145 βουλευτές, θα αναζητήσει και θα βρει προσωρινά στήριξη για μια νέα πλειοψηφία 151 εδρών στο Ποτάμι και στον χώρο των ανεξάρτητων είτε, με αφορμή το εθνικό θέμα σχετικά με τα Σκόπια, θα ενεργοποιήσει τη συνταγματική διάταξη και θα προκηρύξει τις εκλογές…
