Μετά το στοπ της Κίνας στην εισαγωγή πλαστικών καταρρέει το εγχείρημα στην Ευρώπη. Η «μαύρη» εικόνα της ΕλλάδαςΡεπορτάζ
Φώτης Κόλλιας
Δράση κυκλωμάτων στη μαύρη οικονομία, παράνομη εναπόθεση σε χωματερές, ρέματα και θάλασσες, γραφειοκρατία και πολιτική υποκρισία έχουν δημιουργήσει ένα εκρηκτικό κοκτέιλ στον τομέα της ανακύκλωσης στη χώρα μας. Το κερασάκι στην τούρτα ήταν η πρόσφατη απαγόρευση της Κίνας για εισαγωγή πλαστικών και άλλων συσκευασιών που αξιοποιούσε για παραγωγή προϊόντων.
Εδώ και χρόνια η Ευρωπαϊκή Ενωση εμφάνιζε υψηλά ποσοστά «ανακύκλωσης» πλαστικών, επειδή σχεδόν το 90% των υλικών διοχετευόταν στην Κίνα, για να καταλήξουν σε ποτάμια, κλιβάνους και χωματερές της τελευταίας. Οταν πέρυσι η κινεζική ηγεσία αποφάσισε να απαγορεύσει την εισαγωγή αυτών των υλικών, επειδή πλέον η βλάβη στο περιβάλλον ήταν μεγαλύτερη από τα οφέλη από την αξιοποίησή τους, τελείωσε και το «παραμύθι» της ανακύκλωσης σε πολλές χώρες της Ευρώπης.
Πολλές χώρες της Ευρώπης ετοιμάζουν σήμερα σοβαρά σχέδια για την ανακύκλωση αποβλήτων με κατασκευή μονάδων, αυστηροποίηση της νομοθεσίας συσκευασιών, ενίσχυση των ελέγχων κ.ά. Στην Ελλάδα, βέβαια, όπως έδειξαν και πρόσφατοι έλεγχοι στη χωματερή της Φυλής, στην οποία τα επίπεδα χρωμίου ήταν δεκαπλάσια του επιτρεπόμενου ορίου, βιομηχανικά και άλλα απόβλητα διατίθενται παρανόμως σε ΧΥΤΑ ή βρίσκονται επί χρόνια αποθηκευμένα.
«Στην Ελλάδα συζητάμε ακόμα για τα εργοστάσια επεξεργασίας αστικών απορριμμάτων, όταν προ εβδομάδων η Επιτροπή Περιβάλλοντος του Βρετανικού Κοινοβουλίου ζήτησε έρευνα προκειμένου να διαπιστωθεί αν τα προς ανακύκλωση πλαστικά των βρετανικών επιχειρήσεων πετιούνται στους ωκεανούς!» λένε στελέχη που παρακολουθούν την αγορά. Είχε διαπιστώσει ότι ποσοστά ανακύκλωσης που δίνουν οι βρετανικές βιομηχανίες είναι «πολύ καλά για να είναι αληθινά», μετά την απαγόρευση εισαγωγών από το Πεκίνο. Εσχάτως πυκνώνουν οι μελέτες σύμφωνα με τις οποίες τα θαλασσινά «πλαστικοποιούνται», αφού εντοπίζονται σε ψάρια και άλλα ζώα των ωκεανών ολοένα και μεγαλύτερες ποσότητες πλαστικών!
Τα κυκλώματα, με «όχημα» μετανάστες ή πρόσφυγές που λυμαίνονται τους κάδους απορριμμάτων στην Αττική, συλλέγοντας κάθε χρήσιμο υλικό με άγνωστους παραλήπτες, χωρίς παραστατικά, κ.λπ., είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.
Η συγκεκριμένη δραστηριότητα μπορεί να στηρίζει οικονομικά όσους συμμετέχουν, αλλά στην ουσία καθιστά αδύνατη τη δημιουργία σοβαρών συστημάτων διαλογών απορριμμάτων. Αφού η «μαύρη οικονομία» απορροφά τα χρήσιμα υλικά των κάδων απορριμμάτων, δεν είναι βιώσιμα τα νόμιμα συστήματα συλλογής.
Στη χώρα μας το ποσοστό ανακύκλωσης αποβλήτων δεν ξεπερνά το 20%, ενώ σε ορισμένα προϊόντα, όπως τα κουτιά αλουμινίου των αναψυκτικών, είναι σε προκλητικά χαμηλά επίπεδα σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρώπη.
