Στα ύψη η κυκλοφορία ρευστού χρήματος (32,9 δισ. ευρώ) στην αγορά, παρά τις εισροές στις τράπεζες τον τελευταίο 1,5 χρόνοΜετρητά 32,9 δισ. ευρώ κυκλοφορούν στην αγορά, παρά τις εισροές που έχουν καταγραφεί τον τελευταίο ενάμιση χρόνο στις τράπεζες και την αύξηση της χρήσης ηλεκτρονικών μέσων πληρωμών.
Συγκεκριμένα, η Τράπεζα της Ελλάδος εκτιμά ότι η αξία των χαρτονομισμάτων που κυκλοφορούν εντός ελληνικών συνόρων έφτανε στα τέλη του περασμένου Μαΐου τα 32,9 δισ. ευρώ, ποσό σημαντικά υψηλότερο σε σχέση με τον μέσο όρο της προηγούμενης δεκαετίας.
Από το ποσό αυτό τουλάχιστον 15-20 δισ. ευρώ βρίσκονται εκτός τραπεζών για την κάλυψη των αναγκών σε μετρητά που διαχρονικά έχει η οικονομία. Τα υπόλοιπα, ωστόσο, ήτοι 13-18 δισ. ευρώ, βρίσκονται σε τραπεζικές θυρίδες και… στρώματα και δεν έχουν επιστρέψει ακόμη στο σύστημα.
Ενθαρρυντικό είναι μόνο το γεγονός ότι το χαρτονόμισμα που κυκλοφορεί έχει μειωθεί από την εποχή Βαρουφάκη, όταν λίγο πριν από την επιβολή των capital controls είχε εκτοξευθεί στο ρεκόρ των 50 δισ. ευρώ!
Προβληματισμός
Σε κάθε περίπτωση, η κυκλοφορία του συγκεκριμένου ποσού μετρητών δημιουργεί προβληματισμό στις διοικήσεις των τραπεζών, καθώς παρά την επιτυχία τους στα τελευταία stress tests και τη χαλάρωση των περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων υπάρχει ακόμη μεγάλος αριθμός καταθετών που δεν εμπιστεύεται να τοποθετήσει το σύνολο της κινητής περιουσίας του σε τραπεζικούς λογαριασμούς.
Πλέον, στο στόχαστρο των τραπεζών έχουν μπει τα μετρητά που έχουν αποθησαυρισμένα οι πελάτες τους. Στο πλαίσιο αυτό, πραγματοποιούν τακτικά ραντεβού με όσους είχαν προχωρήσει σε σημαντικές αναλήψεις τα προηγούμενα χρόνια και δεν τα έχουν επιστρέψει.
Για τον λόγο αυτόν οι τράπεζες «επιδοτούν» το νέο χρήμα με υψηλότερα επιτόκια καταθέσεων, τα οποία μπορεί να είναι και διπλάσια σε σχέση με τα αντίστοιχα που δίνονται στους υπόλοιπους πελάτες, αλλά και ειδικά προϊόντα που είναι συνδεδεμένα με τα προγράμματα επιβράβευσης καρτών.
Εκτιμάται ότι εκτός τραπεζικού συστήματος σε φυσική μορφή βρίσκονται περί τα 15 δισ. ευρώ, ποσό που θα μπορούσε να ανακτηθεί στο μεγαλύτερο μέρος του σε βάθος δύο ετών, εάν η οικονομία συνεχίσει να αναπτύσσεται.
