Eνα πλεόνασμα που… στάζει αίμα

Δεν υπάρχει ούτε μία μέρα που να μη βλέπει το φως της δημοσιότητας το παράλογο της οικονομικής πολιτικής. Από τη μια, αυτοί που φούσκωσαν το έλλειμμα και μας οδήγησαν σε ένα Μνημόνιο άγριο όσο κανένα από όλα τα άλλα που εφαρμόστηκαν στις χώρες του Νότου. Από την άλλη, αυτοί που φουσκώνουν το πλεόνασμα με κάθε τρόπο, αλλά κυρίως με τον έναν και μόνο τρόπο που διδάχτηκαν από την τρόικα. Βάζοντας φόρους, φόρους, φόρους. Και μπορεί ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς να επαναλάμβανε μέχρι πρόσφατα ότι οι φόροι σκοτώνουν τους φόρους, αλλά το οικονομικό επιτελείο του σκοτώνει κάθε μέρα τους φορολογουμένους.
Ελπίζουμε να διαβάζετε τη «δημοκρατία» καθιστοί. Διότι αυτό που γράφουμε δεν έχει προηγούμενο. Ούτε λίγο ούτε πολύ, η κυβέρνηση κατάφερε να φορολογήσει τα εισοδήματα των πολιτών το πρώτο επτάμηνο του 2014 κατά 41,2% περισσότερο από ό,τι την αντίστοιχη περίοδο του 2013!
Οι άνθρωποι έτσι εν ψυχρώ και χωρίς καμία λογική πήραν από τους πολίτες που έχουν «στεγνώσει», από τους Ελληνες που φέτος δεν έκαναν διακοπές, από εκείνους που τρέμουν μη χάσουν τη χαμηλά αμειβόμενη δουλειά τους, περισσότερα κατά 1,68 δισεκατομμύρια ευρώ!
Τώρα πείτε μου αν αυτό έχει καμιά λογική ή αφήνει καμιά ελπίδα στους πολίτες αυτής της χώρας.
Και πείτε μου αν χρειαζόμαστε όλο αυτόν τον συρφετό οικονομολόγων, θεωρητικών και τεχνοκρατών που επαίρονται -λέει- γιατί έβγαλαν πλεόνασμα. Τέτοιο πλεόνασμα βγάζει, παλικάρια, και ο… μπακάλης της γειτονιάς μου, που είναι και του Δημοτικού, αν είναι να εφαρμόσει τέτοιες τακτικές γδαρσίματος.
Το πραγματικό και υγιές πλεόνασμα δεν προέρχεται από… αίμα αλλά από αναπτυξιακές στρατηγικές. Ο,τι, δηλαδή, δεν κάνουν οι σπουδαγμένοι άρχοντες της Καραγεώργη Σερβία.
Αλλά έχουμε και ακόμη μία απορία. Πού, στο καλό, πάνε τόσοι φόροι; Μήπως στην Υγεία; Μήπως στην Παιδεία; Μήπως στην έρευνα; Μήπως στις δημόσιες επενδύσεις; Μήπως σε καλούς δρόμους; Πείτε μας τουλάχιστον, για να ξέρουμε και εμείς…