Κυριάκος Μητσοτάκης εναντίον… Ρωσίας
Ο κατήφορος του Μεγάρου Μαξίμου γίνεται ακόμα πιο ορατός και συνάμα αποκαρδιωτικός επειδή στερείται ακόμα και της στοιχειώδους… πρωτοτυπίας
Η κυβέρνηση των «αρίστων» έχει εδώ και καιρό αναλάβει ρόλο ουραγού και πειθήνιου ακολούθου της γραμμής της «Συμμαχίας των Προθύμων», η οποία συνεδρίασε στο Βερολίνο.
Ταυτόχρονα, υπερθεματίζει σε κάθε εγκληματικά επιπόλαιη γραμμή μετωπικής σύγκρουσης με τους Ρώσους. Την ίδια ακριβώς στιγμή στη Σενζέν της Κίνας ο Βλαντιμίρ Πούτιν, ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Σι Τζινπίνγκ κάθονταν στο ίδιο τραπέζι και επισημοποιούσαν τη θέση της Μόσχας στην κορυφαία τριάδα της παγκόσμιας πολιτικής σκηνής. Ο Ρώσος πρόεδρος μίλησε για μια «νέα σελίδα στη διπλωματία», έκανε λόγο για υποχώρηση της «ρωσοφοβίας» κι έφερε στο προσκήνιο ακόμα και τη μνήμη της Γιάλτας, την ώρα που η Αθήνα συμπεριφέρεται σαν να μην έχει αντιληφθεί ποιοι πραγματικά επηρεάζουν σημαντικά τις παγκόσμιες εξελίξεις.
Ο κατήφορος του Μεγάρου Μαξίμου γίνεται ακόμα πιο ορατός και συνάμα αποκαρδιωτικός επειδή στερείται ακόμα και της στοιχειώδους… πρωτοτυπίας. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αρκείται στον ρόλο ενός εργώδους υπηρέτη, ακολουθώντας άκριτα τα βήματα χωρών όπως η Γαλλία, οι οποίες ετοιμάζονται να χαρίσουν δισεκατομμύρια ευρώ των φορολογουμένων τους στο καθεστώς Ζελένσκι, δεσμεύοντας μάλιστα δημοσιονομικά και τις επόμενες κυβερνήσεις. Μέσα από ευρωπαϊκά δάνεια «μαμούθ» και πολυετείς εγγυήσεις για το 2027 και μετά, οι Ευρωπαίοι ηγέτες υποθηκεύουν το μέλλον των λαών τους για να συντηρήσουν ένα μέτωπο που, όπως ομολογεί πλέον και η Μόσχα, μόνο ο Ζελένσκι και οι Ευρωπαίοι «χορηγοί» του αρνούνται να τερματίσουν.
Η εμμονή αυτή κοστίζει πανάκριβα στον Ελληνα πολίτη και ζημιώνει τα εθνικά συμφέροντα. Αντί η Αθήνα να κρατήσει ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με μια υπερδύναμη που συνομιλεί απευθείας με την Ουάσινγκτον και το Πεκίνο για την ενέργεια, τη διεθνή ασφάλεια και τα πυρηνικά όπλα, επιλέγει την τυφλή ευθυγράμμιση με όσους επιμένουν στη ρήξη.
Ο λογαριασμός αυτής της αλαζονικής συμπεριφοράς ήδη έχει αποσταλεί στα ελληνικά νοικοκυριά, που βλέπουν πόρους απαραίτητους για την επιβίωση και την ανάπτυξη της χώρας να θυσιάζονται στον βωμό ξένων συμφερόντων, αφήνοντας πίσω μια βαριά διπλωματική «κληρονομιά» και ένα επικίνδυνο οικονομικό ναρκοπέδιο για όποιον αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας μετά τις επόμενες εκλογές.
Από τη στήλη «Η θέση μας» της «Δημοκρατίας»
