Οκτώβριος 1946. Η Δίκη της Νυρεμβέργης είχε φτάσει στο τέλος της. Το δικαστήριο ανακοίνωνε τις ποινές στους πρωτεργάτες της ανθρωποσφαγής. Η Γερμανία βρέθηκε στη θέση που είχε η ίδια επιλέξει, όταν ψήφιζε τους ναζί. Ηττημένη και ταπεινωμένη, αλλά όχι αδικημένη, άκουγε στωικά τις καταδίκες των εκλεκτών της. Δεν είχε άλλη επιλογή, άλλωστε.
Πριν από 70 χρόνια οι άνθρωποι σε σχεδόν ολόκληρο τον κόσμο ένιωσαν ξανά τη θέρμη της ελπίδας να θεριεύει μέσα τους. Ακόμα και ο πόνος της απώλειας, των κακουχιών και της φρίκης του πολέμου υποχωρούσε ενώπιον της προέλασης της Δικαιοσύνης. Με το ξίφος έκοβε τα δεσμά της αδικίας και στον ζυγό της υπολόγιζε ακριβώς το μερίδιο ευθύνης εκάστου εκ των εγκληματιών που είχαν σύρει τον πλανήτη στην έσχατη εξαχρείωση.
Μόνο η Δικαιοσύνη μπορεί να σημάνει την έναρξη μιας νέας περιόδου για τα ανθρώπινα πράγματα. Αυτή είναι, διαχρονικά, κοινή πεποίθηση του λαού μας.
Στην αρχαία Ελλάδα, αν το άγος έμενε ατιμώρητο, ολόκληρη η Πολιτεία κινδύνευε με αφανισμό. Στη χριστιανική παράδοση και διδασκαλία τα βάσανα των εσχάτων ημερών θα λήξουν με την τελική κρίση. Τότε θα γίνει η συντέλεια του κόσμου, δηλαδή ο τερματισμός αυτής της φάσης του πολιτισμού μας και η μετάβαση στο νέο, άφθαρτο και αιώνιο σχήμα που δημιουργεί η ένωση με τον Θεό.
Με αφορμή αυτή τη σπουδαία επέτειο κρίνεται σκόπιμο να γίνει μνεία στην αναγκαιότητα σύστασης ενός διεθνούς δικαστηρίου που θα λειτουργήσει κατά τα πρότυπα εκείνου της Νυρεμβέργης και θα δικάσει όλους όσοι τυράννησαν, εκμεταλλεύτηκαν, έβλαψαν αλλά και αφαίρεσαν ζωές εκατομμυρίων πολιτών του ευρωπαϊκού Νότου.
Ειδικά η πατρίδα μας, όπως και στα μαύρα χρόνια της Κατοχής, υπέστη τα πάνδεινα από τους Γερμανούς. Εκατοντάδες χιλιάδες νέοι υποχρεώθηκαν να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό για να βρουν μεροκάματο. Οικογένειες διαλύθηκαν. Τόποι ερήμωσαν. Γέροντες πέθαναν αβοήθητοι στα σπίτια τους ή σε ράντσα ρημαγμένων νοσοκομείων και συνταξιούχοι είδαν τα εισοδήματά τους να εξαϋλώνονται – αφού πρώτα εργάστηκαν σκληρά επί δεκαετίες. Εργαζόμενοι βρέθηκαν στον δρόμο. Νοικοκύρηδες έχασαν τα σπίτια τους. Επιχειρηματίες υποχρεώθηκαν σε διακοπή εργασιών, χρεοκόπησαν.
Η πατρίδα μας τινάχτηκε στον αέρα επειδή οι Γερμανοί αποπειράθηκαν πάλι να ελέγξουν ολόκληρη τη γηραιά ήπειρο, αρχίζοντας από την καθυπόταξη των χωρών του Νότου, αλλά και να μας εκδικηθούν για τη στάση μας στον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τώρα αντί για πάντσερ και στούκας χρησιμοποίησαν το ευρώ και τις τράπεζες. Ομως το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.
Το απάνθρωπο έργο τους διευκόλυναν ελληνόφωνοι Εφιάλτες που αλυσόδεσαν την Ελλάδα στα κάτεργα των μνημονίων. Επιβάλλεται η σύσταση και η λειτουργία ενός νέου διεθνούς δικαστηρίου που θα φέρει την κάθαρση.
Χρειάζεται νέα Νυρεμβέργη!
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
