Στο άρθρο μας της προηγούμενης Παρασκευής αναφερθήκαμε στην επιχείρηση «Ξένιος Ζευς», για την οποία -με εξαίρεση ορισμένες ενστάσεις για την άστοχη επιλογή της κωδικής ονομασίας- η κοινή γνώμη έχει εκφραστεί θετικά, πάντα με βάση τις δικές μας προσλαμβάνουσες παραστάσεις. Φυσικά υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις που είναι εγκλωβισμένες σε έναν καταστροφικό αρνητισμό και ζουν στον «κόσμο» τους, εκφράζοντας απίθανες θέσεις γι’ αυτό το μείζον ζήτημα, ενώ η κοινωνία επιδεικνύει πολύ μεγαλύτερη ωριμότητα και τους έχει ξεπεράσει.
Η περίπτωση του «Ξένιου Διός» είναι χαρακτηριστική και αποδεικνύει ότι ο ελληνικός λαός, παρότι έχει υποφέρει και συνεχίζει να υποφέρει πολλά από τις επιλογές των πολιτικών και των κυβερνήσεων, είναι έτοιμος να επιβραβεύσει ορθές κυβερνητικές επιλογές, όταν είναι προφανής η πολιτική και εθνική τους σκοπιμότητα. Μόνο που η κυβέρνηση αυτοϋπονομεύτηκε, αφού το ισχυρότατο επιχείρημα της επιβολής της νομιμότητας, που επικαλέστηκε για την περίπτωση της σύλληψης και απέλασης των μεταναστών που παραμένουν παρανόμως στη χώρα μας, το είχε συντρίψει λίγες μέρες πριν από την έναρξης της επιχείρησης, με την ακατανόητη ακύρωση του νόμου της κυρίας Διαμαντοπούλου για την ανώτατη παιδεία.
Τη στιγμή που η πατρίδα μας βρίσκεται σε έναν ολισθηρό κατήφορο που την οδηγεί στον όλεθρο, κατάσταση στην οποία οδηγήθηκε εξαιτίας της διαφθοράς και της ανομίας που επικρατεί στο κράτος, με τα ελληνικά πανεπιστήμια να παράγουν τα πιο σύγχρονα και εξελιγμένα μοντέλα τους με πρωταγωνιστές τους πρυτάνεις και τους καθηγητές, κομπάρσους τις φοιτητικές νεολαίες και θύματα το σύνολο των φοιτητών και την ίδια την πατρίδα, η κυβέρνηση παρασύρθηκε από τη συντεχνιακή λογική του υπουργού και του υφυπουργού Παιδείας και δικαίωσε τους υπερμάχους της ανομίας.
Μετά την ψήφιση του νόμου της κυρίας Διαμαντοπούλου, ομάδες οργανωμένων συμφερόντων -άραγε, σύμφωνα με τον κ. Μπαμπινιώτη, λέγονται συμμορίες;-, με μπροστάρηδες καθηγητές και πρυτάνεις, ένας εκ των οποίων ο υφυπουργός Παιδείας, προπηλάκισαν συναδέλφους τους και φοιτητές που ήθελαν να εφαρμοστεί ο νόμος, δηλώνοντας ανερυθρίαστα ότι ο νόμος που ψήφισαν 255 βουλευτές του ελληνικού Κοινοβουλίου δεν θα εφαρμοστεί, επειδή έτσι το θέλουν αυτοί.
Δηλαδή, πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, αντί να διδάσκουν υπευθυνότητα, νομιμοφροσύνη και δημοκρατικότητα στους φοιτητές και στην ίδια την κοινωνία, με τη συμπεριφορά τους γίνονται πρότυπα ανομίας και αντιδημοκρατικών συμπεριφορών, που δυστυχώς επιβραβεύονται με τον νόμο που έφερε προς ψήφιση η κυβέρνηση, προς μεγάλη έκπληξη της κοινής γνώμης. Διάβασα με πολύ προσοχή τις δικαιολογίες του υπουργού Παιδείας στη συνέντευξη που έδωσε στην Εύη Πανταζοπούλου και δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα μας, οι οποίες, όχι μόνο δεν πείθουν, αλλά προσβάλλουν τους πολίτες, των οποίων οι ενστάσεις δεν είναι επί της ουσίας του νομοσχεδίου αλλά επί της επιβραβεύσεως εκείνων που πρόσβαλαν βάναυσα τη δημοκρατία και το Κοινοβούλιο, μεταξύ των οποίων και ο ίδιος ο υφυπουργός του.
Η κυβέρνηση με τις πράξεις της θα πρέπει να δημιουργήσει αποθέματα αξιοπιστίας, τα οποία θα χρειαστεί να επικαλεστεί τους επόμενους μήνες, που αναμένονται να είναι δύσκολοι. Και κινήσεις αυτοϋπονόμευσης, όπως ο νόμος για τα ΑΕΙ, καταναλώνουν τα όποια αποθέματα αξιοπιστίας πρόφτασε να δημιουργήσει αυτή η κυβέρνηση.
Ας μην ξεχνάμε ότι ο Οκτώβριος δεν είναι μακριά!
