Οι Αμερικανοί έστειλαν μέσω διαρροής στην Ευρωπαϊκή Διοίκηση, που ελέγχουν οι Γερμανοί, ένα δημόσιο μήνυμα: Μην τολμήσετε να οδηγήσετε την Ελλάδα σε έξοδο από την ευρωζώνη στο μεσοδιάστημα ως τις προεδρικές εκλογές τους, στις αρχές Νοεμβρίου. Ο Ελληνας πρωθυπουργός επισκέφθηκε τις αμέσως επόμενες μέρες, όπως ήταν προγραμματισμένο, το Βερολίνο και το Παρίσι. Είχε προηγηθεί η επίσκεψη του επικεφαλής του Eurogroup Γιούνκερ στην Αθήνα, προκειμένου να υπάρξει σφαιρική ενημέρωση για το κλίμα στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και τα περιθώρια που είχε η Αθήνα στις συζητήσεις που θα έκανε ο Α. Σαμαράς, «ώστε να μην κάνει κάποιον λανθασμένο χειρισμό η Αθήνα και ανατρέψει τον σχεδιασμό για τη δημιουργία ήπιου, σταθεροποιητικού κλίματος στην ευρωζώνη, στο κατώφλι του φθινοπώρου». Στην ουσία η Ελλάδα δεν μπορούσε να ζητήσει και τίποτα το ουσιαστικό, όμως το κρίσιμο της παρούσας φάσης δεν ήταν να ληφθούν αποφάσεις, αλλά να κερδηθεί χρόνος. Να μην υπάρξουν αναταράξεις στο μέτωπο Βερολίνου – Παρισιού, που σημαίνει δομική κρίση συνοχής στην ευρωζώνη, αλλά να διευκολυνθεί και η Καγκελαρία, προσωπικά η Μέρκελ, να κάνει τις δηλώσεις που τελικά έκανε, ελάχιστα 24ωρα μετά την επιστροφή του Ελληνα πρωθυπουργού στο γραφείο του στην Αθήνα.
Στις τελευταίες της αυτές δηλώσεις η Γερμανία έδειξε να συναινεί με το πνεύμα των απειλητικών διαρροών από τον Λευκό Οίκο και να «κλείνει» το ελληνικό μέτωπο σε επίπεδο κλίματος και όχι ουσίας, φυσικά, ζητώντας η καγκελάριος από τους επικεφαλής του δικού της κυβερνητικού συνασπισμού να αποφεύγουν τις διακηρύξεις περί εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, αλλά και ενισχύοντας δηλώσεις παραγόντων του γερμανικού κατεστημένου αλλά και κυβερνητικών προϊσταμένων στις χώρες του επονομαζόμενου «Berlin Club» με τις οποίες προβάλλουν την αντίληψη του κόστους της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, για ολόκληρη την ευρωζώνη. Η ίδια η Μέρκελ υπερέβη προσωπικά τα συνήθη για την ίδια «εσκαμμένα» και έφτασε στο σημείο να χρησιμοποιεί φράσεις όπως «ματώνει η καρδιά μου» για τις περικοπές σε μισθωτούς και συνταξιούχους, αλλά και, το πολύ σημαντικό και πραγματικό, να εκφράζει τον αποτροπιασμό της για ό,τι κάνουν οι πλούσιοι Ελληνες, που έχουν βγάλει τα λεφτά τους στο εξωτερικό, φοροδιαφεύγουν και δεν μοιράζονται το βάρος της δημοσιονομικής προσαρμογής. Είναι η περίπτωση της προσέγγισης που κανείς συγκροτημένος άνθρωπος στην Ελλάδα και στο εξωτερικό δεν μπορεί να διαφωνήσει μαζί της.
Με τον τρόπο αυτόν η κυβέρνηση συνασπισμού υπό τον Σαμαρά θα προχωρήσει στην εξαγγελία του πακέτου περικοπών, όχι σε πολύ διαφορετική λογική από τα πακέτα δημοσιονομικής πειθαρχίας που έχουν προηγηθεί, και θα προσπαθήσει να δημιουργήσει περιβάλλον αποκρατικοποιήσεων – αποεθνικοποιήσεων ως προς τις βασικές υποδομές και επιχειρήσεις κοινής ωφελείας, που ελέγχονται ακόμη, με πλειοψηφικά πακέτα μετοχών από το κράτος. Οι «συνέταιροι» στην κυβέρνηση Βενιζέλος και Κουβέλης, έστω και «διαφωνώντας», θα συμφωνήσουν και η Ελλάδα θα φτάσει στη Σύνοδο του Οκτωβρίου σε κλίμα προσαρμογής ως την ανακοίνωση της έκθεσης και των εκτιμήσεων της τρόικας. Αν οι εκτιμήσεις αυτές μοιάζουν με «χρησμό», όπως προβλέπεται, το ζήτημα της Ελλάδας θα παραμείνει σε εκκρεμότητα, στη λογική του δόγματος της Αθήνας «στόχος να παραμείνουμε στο ευρώ με κάθε κόστος», φτάνοντας στον Δεκέμβριο. Στο κλείσιμο του έτους και κατά τη συζήτηση του Προϋπολογισμού, η Ελλάδα θα βρίσκεται με ύφεση της τάξης του 9%-10%, κατάσταση χρεοκοπίας στην εσωτερική της οικονομία, μεσαία τάξη χωρίς φοροδοτική ικανότητα. Τότε τα πράγματα θα βρουν την πραγματική τους διάσταση.
