Η γνωστή μεινότητα των γκρινιάρηδων και ηττοπαθών στα εθνικά μας θέματα είχε προφητεύσει ότι στο θέμα των Σκοπίων, αν δεν υποχωρήσουμε, θα απομονωθούμε. Τελικά, όπως φαίνεται και από την πρόσφατη ειδησεογραφία, το γειτονικό μας κράτος της FYROM είναι εκείνο που δέχεται ραπίσματα πανταχόθεν κι εκείνο απομονώνεται.
Δεν ισχυρίζομαι ότι τα πράγματα είναι ρόδινα για τα ελληνικά δίκαια, αλλά δεν είναι και τόσο άσχημα. Αλλωστε κι εμείς ευθυνόμαστε, διότι δεν κρατήσαμε από την αρχή μία ξεκάθαρη θέση, όπως αυτή διαμορφώθηκε από τα συλλαλητήρια των Πανελλήνων στην Ελλάδα, στην Κύπρο και στην ομογένεια και από το συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών τον Απρίλιο 1992. Η μία ιστορικώς, νομικώς και διπλωματικώς τεκμηριωμένη θέση είναι ότι δεν παραχωρούμε το όνομα ούτε με σύνθετη ονομασία ούτε με παράγωγο κ.λπ. Οι καλόπιστες υποχωρήσεις μας απεδείχθη ότι δεν ωφέλησαν.
Ευτυχώς έως σήμερα μας βοηθά η αδιαλλαξία των Σκοπίων, η οποία ενοχλεί διεθνώς. Θυμίζω ορισμένα γεγονότα της πρώτης εβδομάδας του Σεπτεμβρίου. Πρώτον, τα Σκόπια βρήκαν πάλι κλειστή πόρτα στο ΝΑΤΟ. Ο γεν. γραμματέας Αντ. Ράσμουσεν τους είπε να λύσουν πρώτα τις εκκρεμότητες με την Ελλάδα και κυρίως το όνομα και μετά να ξανακάνουν αίτηση. Δεύτερον, αντίστοιχη απάντηση έλαβαν και από υψηλόβαθμα στελέχη της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Η ένταξη της χώρας μας στη λέσχη των ισχυρών της Ευρώπης μάς εξασφαλίζει τα κλειδιά για την ένταξη προβληματικών χωρών όπως η Τουρκία και η FYROM. Είτε μας συμπαθούν οι εταίροι μας είτε όχι, η ουσία είναι ότι εμάς ακούν στο Σκοπιανό και όχι τον Γκρούεφσκι και τους οπαδούς του τεχνητού «μακεδονικού» έθνους.
Τρίτον και λίαν ενδιαφέρον. Ο Βούλγαρος Yπουργός Εξωτερικών Νικολάι Μλαντένοφ έστειλε αυστηρό και σαφές μήνυμα προς την ηγεσία της FYROM ότι, αν θέλουν να ενταχθούν στην Ευρωπαϊκή Ενωση, οφείλουν να παύσουν να διαστρεβλώνουν και να σφετερίζονται τη βουλγαρική Ιστορία.
Αρα από εδώ και στο εξής τα Σκόπια δεν θα αντιμετωπίζουν μόνο το δικό μας βέτο και τη δική μας διαμαρτυρία για τις ιστορικές αλχημείες τους. Θα έχουμε και τη στήριξη της Βουλγαρίας, μέλους πλέον της Ε.Ε., η οποία και άλλες φορές έχει εκφράσει ενόχληση για τις αυθαιρεσίες των ψευδομακεδόνων.
Ας μην ξεχνούμε ότι η Βουλγαρία από το 1991 αναγνωρίζει το κράτος ως «Μακεδονία», αλλά δεν αναγνωρίζει την ύπαρξη έθνους μακεδονικού ούτε γλώσσας «μακεδονικής». Το 1992 η επίσημη άποψη της Βουλγαρίας, η οποία κατατέθηκε στη ΔΑΣΕ, σημερινό ΟΑΣΕ (Οργανισμός για την Ασφάλεια και Συνεργασία στην Ευρώπη), ήταν η εξής: Στο κράτος των Σκοπίων κατοικεί μία πλειονότητα Βουλγάρων και μία ελληνική μειονότητα 200.000 ανθρώπων!
Τέταρτη είδηση από την επικαιρότητα: Οι Αλβανοί, που αποτελούν το 30% του πληθυσμού της FYROM, απαιτούν μέσω των κοινοβουλευτικών κομμάτων τους να αναγνωριστούν ως επίσημοι ήρωες του πολυεθνικού αυτού κράτους οι Αλβανοί ένοπλοι, οι οποίοι συγκρούστηκαν το 2001 με τους Σλάβους αστυνομικούς και στρατιωτικούς. Τότε ζητούσαν την απόσχισή τους από το σκοπιανό μόρφωμα. Η κυβέρνηση των εθνικιστών του Γκρούεφσκι και του κόμματος ΒΜΡΟ πήρε το διπλό μήνυμα. Α) Οι Αλβανοί δεν αισθάνονται μειονότητα πλέον, αλλά συγκυβερνώσα εθνότητα, δηλαδή το κράτος δεν είναι των «Μακεδόνων» αλλά και των Αλβανών. Β) Οσο οι Αλβανοί περνούν τα αιτήματά τους με επιτυχία μέσα από τη σκοπιανή Βουλή, θα παραμείνουν εντός FYROM. Οταν δουν ότι οι ψευδομακεδόνες τούς εμποδίζουν, τότε θα αποσχισθούν και θα ενωθούν με τα αδέλφια τους στο Κόσοβο. Γι’ αυτό και τιμούν τους αποσχιστικούς αγωνιστές του 2001.
Το κράτος των Σκοπίων απομονώνεται αφενός και παρουσιάζει διαλυτικά φαινόμενα αφετέρου. Η εμμονή μας στην εθνική αξιοπρέπεια δικαιώνεται.
