Η αποκάλυψη της «δημοκρατίας» για την ετοιμότητα της κυβέρνησης Σαμαρά να αντιδράσει με ειρηνικό -νομικό και διπλωματικό- τρόπο στη συμφωνία Τουρκίας – Shell για σεισμικές έρευνες στη ΝΑ Μεσόγειο επιβεβαιώθηκε με προχθεσινές δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών Δ. Αβραμόπουλου στη ΝΕΤ. Ο υπουργός Εξωτερικών αναφέρθηκε σε συγκεκριμένους χάρτες, ορισμό θαλάσσιων ζωνών και σεβασμό του διεθνούς δικαίου, προαναγγέλλοντας την ολοκλήρωση ημιτελών κινήσεων, του Νοεμβρίου 2008 και του Σεπτεμβρίου 2010, για διεθνή ανακοίνωση των ορίων της υφαλοκρηπίδας.
Σε αντίθεση με την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης κατά της δημιουργίας τετελεσμένων, ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ Α. Τσίπρας παραμένει κολλημένος σε άλλες εποχές. Βρίσκεται μακριά, πολύ μακριά από την προσπάθεια διαφύλαξης των εθνικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο και στη ΝΑ Μεσόγειο, χωρίς να αντιλαμβάνεται (ή χωρίς να συμμερίζεται) ότι η κατοχύρωση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση αξιοποίησης των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων της ευρύτερης περιοχής, που θα απελευθερώσουν την ελληνική οικονομία.
Ο κ. Τσίπρας αφιέρωσε ελάχιστα δευτερόλεπτα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις σε δηλώσεις του στο υπουργείο Εξωτερικών και στη συνέντευξη Τύπου στη ΔΕΘ. Μένει πιστός στην προεκλογική στάση του για μια ιδιότυπη συνεννόηση με την Τουρκία για την ΑΟΖ (…προφανώς ο κ. Τ. Ερντογάν και η Shell δεν τον άκουσαν), όπως και στον μετεκλογικό φόβο του να μην εμφανίζεται δημόσια με όποιον (όπως ο πρόεδρος του Ισραήλ Σ. Πέρες) συμμαχεί με την Ελλάδα σε ενεργειακά θέματα.
Τρεις είναι οι πιθανές ερμηνείες για τη στάση του κ. Τσίπρα:
– Πρώτη, η παχυλή άγνοια επί θεμάτων εξωτερικής πολιτικής, όπως απεδείχθη με πρόσφατες δηλώσεις του περί ορθότητας του «Πακέτου Πινέιρο» για την ΠΓΔΜ 20 χρόνια μετά και περί μόνιμης υποστήριξής του από τον Συνασπισμό (τη μεγαλύτερη συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ). Ωστόσο το «Πακέτο Πινέιρο» ήταν μια θεωρητική πρόταση διάρκειας 45 ημερών, η οποία απερρίφθη όχι μόνον από την Αθήνα αλλά και από τα Σκόπια, που δεν παραιτούνταν από τις εδαφικές διεκδικήσεις τους. Επίσης, το «πακέτο» είχε απορριφθεί και από τον Συνασπισμό, επειδή περιείχε τον όρο «Μακεδονία» για την ονομασία, ενώ είχε γίνει δεκτό μόνον από το ΚΚΕ.
– Δεύτερη ερμηνεία είναι ότι ο κ. Τσίπρας παραμένει πιστός στην (από τη μακρά θητεία του στην ΚΝΕ) ιδιότυπη νοοτροπία διεθνισμού και περί μοιρασιάς των πλουτοπαραγωγικών πηγών στους λαούς. Ισως ο αριστερός κ. Τσίπρας να συμμερίζεται και τις απόψεις ορισμένων επιτελών του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για ανάμειξη όλων των χωρών της περιοχής στην αξιοποίηση κοιτασμάτων. Ας αποτυπωθεί όμως, πρώτα, τι ορίζει το διεθνές δίκαιο κι ας αποδειχθεί πού υπάρχουν κοιτάσματα, προτού ο ΣΥΡΙΖΑ αρχίζει να μοιράζει τον εθνικό πλούτο.
– Τρίτη ερμηνεία, η συνήθης προσπάθεια αποκόμισης πολιτικών κερδών. Η πρωτοβουλία της κυβέρνησης είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσει τουρκικές αντιδράσεις και συμμαχικές παρεμβάσεις, απαιτώντας πλέον εθνικό μέτωπο και διακομματική στήριξη της κυβέρνησης. Ο κ. Τσίπρας θα μείνει πιστός στον διεθνισμό ή θα τιμήσει τη θεσμική του θέση;
