Οι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας δεν αποτελούνται από καλικαντζάρους και εξωγήινους. Μπαίνουν σε απρόσωπες στατιστικές, όμως πρόκειται για κανονικούς ανθρώπους, ξεχωριστές οντότητες με άλλους είδους κατηγοριοποιήσεις. Είναι σε μεγάλο ποσοστό συνταξιούχοι άνω των 65. Σε αυτούς η Ν.Δ. είχε προβάδισμα 15%! Είναι στρατιωτικοί, αστυνομικοί, ελεύθεροι επαγγελματίες κι επιστήμονες, έμποροι κ.λπ.
Στη νεολαία προβάδισμα είχε ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως και στον πασοκογενή δημόσιο τομέα. Ευνόητο, αφού ο Αλέξης, που του κρατάνε την ομπρέλα για να περπατάει με τα χέρια στις τσέπες, τους υποσχόταν ότι θα τους πάει πίσω στο 2008 και θα μεγαλώσει κι άλλο το κράτος! Εκατόν πενήντα χιλιάδες δεν λέγανε ότι θα προσλάβουν; Αλλωστε, με πληθωριστική δραχμούλα δισεκατομμύρια θα έπαιρνε για μισθό έκαστος, που θα τα ‘χε για προσάναμμα στη φουφού.
Προσπαθώ να σκεφτώ ποιες κατηγορίες από αυτούς που ψήφισαν στις εκλογές του Ιουνίου θα δεχτούν αγόγγυστα τις περικοπές και θα εξακολουθήσουν να έχουν πρόθεση ψήφου προς την Κεντροδεξιά.
Τα μέτρα βέβαια είχαν ήδη συμφωνηθεί με το Μεσοπρόθεσμο επί Παπαδήμου, γι’ αυτό και μου γυρίζει το μάτι ανάποδα με διάφορους, που τότε σφυρίζανε κλέφτικα και τώρα κάνουν τους αντάρτες στις τηλεοράσεις.
Εχω γράψει κατ’ επανάληψιν ότι ορθός είναι ο στόχος παραμονής στο ευρώ. Η δραχμούλα, ονείρωξη των Συριζαίων, θα βολέψει μόνο τους γνωστούς ψευτοεπιχειρηματίες, στην ουσία σαπρόφυτα και βδέλες του Δημοσίου. Μόνος τους «πελάτης» ήμασταν ο λαός, κι εμάς αρμέγουνε μέσω έργων και προμηθειών, επί 30 χρόνια. Αν λοιπόν κλατάρουμε, θα φέρουν απέξω τα κλεψιμέικα και δεδομένης της ραγδαίας υποτίμησης του νέου εθνικού «προοδευτικού νομίσματος» (τη θυμάστε αυτή την αριστερή μπαλαφάρα;) θα αγοράζανε μπιρ παρά, που θα ‘λεγε κι ο Σουλεϊμάν ο Παλουκωτής, ό,τι απέμεινε από την πατρίδα.
Τα μέτρα ακόμη δεν τα ξέρουμε, όπου να ‘ναι όμως έρχονται. Σε λίγο τέρμα οι διαρροές. Η πραγματικότητα αυτοπροσώπως θα μας τραβήξει από το μανίκι.
Το θέμα είναι πόσο ευρύ και πόσο μεγάλο θα είναι το χτύπημα και σε ποιες κατηγορίες. Αν νιώσουν το λεπίδι σχεδόν όλες οι κατηγορίες των πολιτών – ψηφοφόρων, στους οποίους υποσχεθήκαμε προεκλογικά ότι δεν θα τους πειράξουμε, τότε τα πράγματα θα είναι δύσκολα κι εκρηκτικά.
Γιατί, εν τέλει, σε ποιους απευθυνόμαστε και με ποια αξιοπιστία;
Ας δεχθώ ότι είναι μονόδρομος. Οτι άμα τη αναλήψει της εξουσίας διαπιστώθηκε ότι τα πράγματα ήταν χειρότερα απ’ ό,τι φαινόταν. Εξαντλήσαμε όμως κάθε δυνατότητα ώστε να μην περικόψουμε κι άλλο, π.χ., τους ήδη εξαθλιωμένους στρατιωτικούς κι αστυνομικούς; Οχι, και θα αναφερθώ σε συγκεκριμένη πρακτική πρόταση.
Ακούραστα γράφω ότι οι Ενοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας δεν είναι απλά ο σκληρός πυρήνας της εθνικής κυριαρχίας, είναι άμεσα όργανα της κρατικής εξουσίας. Γι’ αυτό και δεν επιτρέπεται να απεργούν και ως πρόσφατα ούτε να συνδικαλίζονται. Υποτίθεται ότι το κράτος τούς φροντίζει μόνο του. Προλαμβάνει.
Λέω λοιπόν, κι ας μην είμαι επαΐων. Σε κάθε πράξη νομική, δικόγραφο, υπεύθυνη δήλωση, αίτηση προς το Δημόσιο, όπως παλιά υπήρχε σε όλα χαρτόσημο, να μπει ένα τέλος 10, 20 ευρώ, ας πάρουν τα κομπιουτεράκια τους οι βαρβάτοι οικονομολόγοι μας, το οποίο να είναι τέλος υπέρ των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Μιλάμε για χιλιάδες καθημερινές συναλλαγές και τελικά ετήσια για εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Μια μικρή επιβάρυνση για όλους, που στο σύνολό της όμως θα είναι ένα εντυπωσιακό ισοδύναμο. Να πηγαίνει όμως σε ένα Ειδικό Ταμείο για την Αμυνα και την Ασφάλεια. Ετσι δεν θα πειράξουμε τους υπηρετούντες στις Ε.Δ. και στα Σ.Α. και θα έχουμε και ρέστα για συμμετοχή του Ταμείου στους εξοπλισμούς και άλλες δαπάνες της εσωτερικής και εξωτερικής ασφάλειας.
Θυμίζω, αδέρφια, ότι οι Τούρκοι σε λίγο θα παραλάβουν μαχητικά τελευταίας γενιάς, F-35. Εμείς, όχι μόνο σπάμε το ηθικό των στελεχών, αλλά δεν έχουν ούτε καύσιμα ούτε ανταλλακτικά. Λοιπόν, δεν είναι μια καλή και πρακτική ιδέα;
