Είναι δύσκολη διαδικασία η αυτοκριτική. Απαιτεί καθαρή σκέψη σε συνδυασμό με γενναιότητα. Γίνεται απείρως δυσκολότερη, όταν αναγκάζεσαι να υποβληθείς σε αυτήν υπό συνθήκες πίεσης. Υπό συνθήκες αφόρητης πίεσης ζούμε τα τελευταία δραματικά δυόμισι χρόνια κι όμως είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε την αυτοκριτική μας. Υποχρεωμένοι για λόγους επιβίωσης. Γιατί δεν γίνεται αλλιώς, γιατί δεν πάει άλλο έτσι όπως το αφήσαμε να πηγαίνει.
Σε κανέναν μας δεν αρέσει η συνάντηση με την αλήθεια. Προτιμάμε τα ραντεβού με την… Ιστορία! Είναι αλήθεια ότι η ανθρωπότητα και ο πολιτισμός απειλούνται ευθέως από την αλήτικη απληστία μιας συμμορίας που περιφέρεται στον πλανήτη με το όνομα «αγορές». Δυστυχώς, λίγα μπορούμε να κάνουμε γι’ αυτό μόνοι μας και εκτός Ευρώπης.
Αλλο τόσο αλήθεια όμως είναι ότι και η «Ιστορία» μας κακοφόρμισε. Τα 11,6 δισ. ευρώ του πακέτου μέτρων που κλειδώνει αύριο βράδυ θα μπορούσαν να έχουν προέλθει από τη φορολογία των 28 δισ. ευρώ που αποκρύψαμε οι ελεύθεροι επαγγελματίες από την Εφορία μόνο το 2009. Αυτό είναι το πόρισμα της έρευνας των κ. Νίκου Αρβανίτη, Αντέρ Μορς, Μαργαρίτας Τσούτσουρα. Απέχει πολύ από την αλήθεια;
Καθημερινά εμφανίζονται και νέα τμήματα από την κόπρο του Αυγείου. Νεκροί εισπράττουν συντάξεις, ανοιχτομάτηδες τυφλοί οδηγούν, συνδικαλιστές συνταξιοδοτούνται επιπροσθέτως, εφάπαξ για… φάπες καταβάλλονται, αφού δεν έχουν εισπραχθεί ανάλογες εισφορές από τους δικαιούχους, υπηρεσίες φαντάσματα δίνουν επιδόματα… ύπαρξης σε υπαλλήλους στην… αφάνεια. Είπαμε, ως χριστιανοί και ελεήμονες είμαστε και στα θαύματα πιστεύουμε, αλλά εδώ του βγάλαμε τα μάτια.
Τώρα λοιπόν, που βρεθήκαμε στο μη περαιτέρω, το ζητούμενο είναι με ποιον τρόπο θα ξεμπλέξουμε. Αυτή τη φορά ως κοινωνία, συντεταγμένα και όχι ο καθένας για την πάρτη του κι όπως κάτσει. Οπως με τα αυθαίρετά μας, με τα σκουπίδια μας, με τα παρκαρίσματά μας και με τις πάσης φύσεως τζάμπα «μαγκιές» μας.
Ο μόνος δρόμος, κι ας μην αρέσει, είναι αυτός που οδηγεί στην αυτογνωσία. Ποιο μερίδιο ευθύνης μάς αναλογεί; Τι κάνουμε λάθος; Πόσα μπορούμε να προσφέρουμε και αναλόγως πόσα δικαιούμαστε;
Οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση, όσο δίκαια και λογική και αν ακούγεται, από όποιους, όσο σοβαρούς και αξιόπιστους και αν υποστηρίζεται, στην παρούσα συγκυρία, είτε το θέλει είτε όχι, αναπαράγει τη βόμβα της εικονικής πραγματικότητας που φτιάξαμε μετά τη Μεταπολίτευση κι έσκασε στα χέρια μας.
Τα θραύσματα αυτής της βόμβας κατευθύνονται προς τη λογική μας και μας απειλούν ευθέως με εθνική λοβοτομή. Αυτήν απεργάζονται, μπας και γλιτώσουν όσοι και ευθύνες έχουν για την κατάντια μας και τα έφαγαν. Στο χέρι μας ή, ακριβέστερα, στο μυαλό μας εναπόκειται να μην τους κάνουμε τη χάρη.
