Ο υπογράφων έλαβε μια πρόσκληση από την Παμμακεδονική της Δυτικής Αυστραλίας, που εδρεύει στο Περθ, για να συμμετέχει ως ομιλητής σε εκδήλωση η οποία ήταν αφιερωμένη στα 100χρονα της απελευθέρωσης της Μακεδονίας και της Θεσσαλονίκης.
Παρότι οι ανειλημμένες υποχρεώσεις μας δεν επέτρεπαν ένα τόσο μεγάλο ταξίδι, αποδεχτήκαμε αυτήν την τιμητική πρόσκληση, κυρίως γιατί στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής μας γραμμής ήταν εμφανής ο διακαής πόθος των Ελλήνων της Δυτικής Αυστραλίας να λάβουν ζωντανά μηνύματα από την Ελλάδα.
Η ελληνική κοινότητα της Δυτικής Αυστραλίας αποτελείται από περίπου 20.000 Ελληνες, ένα μέρος των οποίων είναι Καστελοριζιοί, που εγκαταστάθηκαν εκεί στις αρχές του 20ού αιώνα, ενώ οι υπόλοιποι, οι οποίοι κατάγονται από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, μετά τον Εμφύλιο. Από τους Ελληνες της κοινότητας αρκετοί είναι εκείνοι που διαπρέπουν σε όλους ανεξαιρέτως τους τομείς, μη εξαιρουμένης και της πολιτικής.
Η ελληνική κοινότητα συμπληρώνεται από μερικές δεκάδες οικονομικούς πρόσφυγες της τελευταίας περιόδου, που κατέφυγαν εκεί το τελευταίο διάστημα, ως αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης που μαστίζει την πατρίδα μας. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν δεν είναι λίγα, μια που το κράτος θέτει μια σειρά από όρους για τη χορήγηση άδειας παραμονής, που είναι δύσκολο να εξασφαλίσει ένας ξένος, χωρίς την καθοριστική βοήθεια της εκεί κοινότητας.
Αν και είχαμε συμμετάσχει και το 2011 σε μια άλλη εκδήλωσης την ίδια πόλη, τη φορά αυτή το κλίμα ήταν ιδιαίτερα συγκινητικό. Η αίθουσα «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ» ήταν στολισμένη με ελληνικές σημαίες και αγνά πατριωτικά συνθήματα για την απελευθέρωση της Μακεδονίας και της Θεσσαλονίκης, και ήταν κατάμεστη με φλογερούς Ελληνες, που κατάγονταν από την Καστοριά, τη Φλώρινα, την Πέλλα, την Κοζάνη, την Κρήτη, τον Πόντο, την Κύπρο κ.α. Ειδικά οι καταγόμενοι από τη μαρτυρική Δυτική Μακεδονία ήταν άνθρωποι που οι πρόγονοί τους συμμετείχαν στον Μακεδονικό Αγώνα, αλλά και στους άλλους αγώνες του έθνους.
Ανάμεσα στους παρόντες ήταν ο ελληνιστής βυζαντινολόγος καθηγητής πανεπιστημίου Μέλβιν Τζόουνς, ένθερμος υποστηρικτής των ελληνικών θέσεων στο ζήτημα της Μακεδονίας, ο οποίος κατακεραυνώνει τους επιβουλείς του ονόματος και της Ιστορίας, καθώς και τους κάθε είδους αμφισβητίες της ελληνικότητας της Μακεδονίας.
Από τις πιο συγκινητικές στιγμές της εκδήλωσης ήταν η δίκην μνημοσύνου αναφορά του υπογράφοντος, στο τέλος της ομιλίας, ονομαστικά σε καθέναν από τους Μακεδονομάχους. Με την εκφορά του πρώτου ονόματος, η πρόξενος της Ελλάδος Σοφία Χολή εγέρθηκε από τη θέση της, για να την ακολουθήσουν αμέσως όλοι οι παριστάμενοι, συμπεριλαμβανομένων και των Αυστραλών πολιτικών, αποτίοντας φόρο τιμής σε εκείνους που αγωνίστηκαν για την ελληνικότητα αλλά και για την απελευθέρωση της Μακεδονίας. Τα δάκρυα που έτρεξαν ήταν πολλά, ιδιαίτερα από εκείνους που αναγνώριζαν συγγενείς ή συντοπίτες ανάμεσα στα ονόματα που απαγγέλθηκαν.
Την επόμενη ημέρα, στις 28 Οκτωβρίου, ακολούθησε επίσημο γεύμα, με παρόντες, εκτός από τα μέλη της κοινότητας, τον εκπρόσωπο του πρωθυπουργού, ο οποίος μετέφερε τους χαιρετισμούς της κυβέρνησης για τους εορτασμούς της απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης αλλά και του ένδοξου ΟΧΙ, ενώ ένθερμα μηνύματα απηύθυναν και οι βουλευτές που εκπροσωπούσαν τα κόμματα. Αμέσως μετά ακολούθησε η επίσημη εκδήλωση του ελληνικού προξενείου σε πολυτελές αμφιθέατρο, όπου εκτέθηκαν έργα Ελλήνων ζωγράφων και γλυπτών της Δυτικής Αυστραλίας, απαγγέλθηκαν ποιήματα και κείμενα Ελλήνων ποιητών και λογοτεχνών και ακολούθησε συναυλία ελληνικής μουσικής.
Κάναμε αυτήν την τιμητική αναφορά στην ελληνική κοινότητα της Δυτικής Αυστραλίας και του Περθ, γιατί διαπιστώσαμε ότι, αν και γεωγραφικά απομονωμένη και όχι τόσο πολυπληθής όσο οι ακμάζουσες κοινότητες της Μελβούρνης, του Σίδνεϊ και της Αδελαΐδας, συνεχίζει να κρατά τη συνοχή, τον πατριωτισμό και τον οικονομικό, πνευματικό, πολιτισμικό και πολιτικό δυναμισμό της, παραμένοντας ένα ζωντανό προπύργιο του Ελληνισμού στη μακρινή Ωκεανία.
Μόνο που αυτοί οι προκεχωρημένοι φρουροί του Ελληνισμού έχουν ένα και μοναδικό αίτημα από τη μητέρα πατρίδα: Να μην κλείσει το ελληνικό προξενείο του Περθ, γιατί, όπως μας είπαν, θα είναι σαν να ξαναγίνονται πρόσφυγες και να χάνουν την Ελλάδα για δεύτερη φορά. Ελπίζουμε ότι στο ταξίδι που θα κάνει εκεί ο αρμόδιος υφυπουργός κ. Τσιάρας τον μήνα αυτό θα διαπιστώσει ότι το Περθ μαζί με το Γούλογκονκ του Σίδνεϊ και τον Καναδά είναι το πιο ισχυρό ανθελληνικό κέντρο των Σκοπιανών και είναι τραγικό λάθος να το αφήσουμε «ανοχύρωτο».
Να μην εγκαταλείψουμε άλλο ένα «φυλάκιο» ένεκα της κρίσης!
