Οι… βόλτεςτων αρχηγών στερούνται νοήματος
Από τη στιγμή που ο Τσίπρας πήρε πράσινο φως από τους έξω για να στήσει «κάλπες εξπρές», η όποια προσπάθεια να καθυστερήσει η διαδικασία είναι και αδιέξοδη και ατελέσφορη.
Η συστημική αντιπολίτευση για ακόμη μία φορά κοιμήθηκε τον ύπνο του δικαίου, είτε εκπέμποντας μικροκομματικές κορόνες από τη… Μύκονο είτε ποντάροντας αφελώς στο ότι οι Γερμανοί θα εμπόδιζαν ακόμη μία εκλογική αναμέτρηση, τουλάχιστον μέχρις ότου ολοκληρωθούν η πρώτη αξιολόγηση και τα stress tests των τραπεζών.
Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι, παρότι επίσης διατηρούν στενές σχέσεις με τους Γερμανούς και διάφορους «ευρω-μανδαρίνους» της επιρροής Μέρκελ, απέτυχαν να κατανοήσουν ότι ο Τσίπρας έχει αναδειχτεί σε προνομιακό αλλά και υπολογίσιμο σε σχέση με τους προηγούμενους συνομιλητή της Καγκελαρίας.
Υπό αυτή την έννοια… οι βόλτες των αρχηγών με τη διερευνητική υπό μάλης, αλλά και τα πολλά λόγια on camera στερούνται νοήματος και επιτείνουν τη δυσχερή θέση στην οποία βρίσκεται η χώρα.
Οι εκλογές πρέπει να γίνουν το συντομότερο δυνατό και όλα τα υπόλοιπα αποτελούν απλώς χάσιμο χρόνου. Πρωτίστως για τον τόπο, δευτερευόντως όμως και για τα ίδια τα κόμματα της αντιπολίτευσης, που δεν φαντάζομαι να προσδοκούν ότι μια μικρή χρονική παράταση θα δώσει την ευκαιρία στον λαό να τα γνωρίσει καλύτερα.
Ας μην αγωνιούν. Στον τόπο αυτόν γνωριζόμαστε καλά μεταξύ μας. Και τα πέντε τελευταία χρόνια της μνημονιακής λαίλαπας γνωριστήκαμε ακόμη καλύτερα…
Επομένως, είτε αύριο γίνουν οι εκλογές είτε σε τρεις εβδομάδες, τα αποτελέσματα θα είναι παρεμφερή. Εκτός κι αν προκύψουν αποκαλύψεις που θα εκθέτουν πρόσωπα και καταστάσεις, αλλά αυτό δεν εξαρτάται από το αν οι εκλογές θα γίνουν στις 20 ή στις 27 Σεπτεμβρίου.
Η αξιωματική αντιπολίτευση, ιδιαίτερα, θα είχε κάθε συμφέρον να τραβηχτεί από το προσκήνιο μιας ατέρμονης και αντιαισθητικής… κοκορομαχίας και να αφήσει άλλους να εκτίθενται στα μάτια μιας απηυδισμένης κοινής γνώμης. Προς το παρόν δεν το πράττει και γίνεται μέρος ενός κακοστημένου θεάτρου σκιών που συμπαρασύρει όλες τις πολιτικές δυνάμεις με την εξαίρεση των αποστασιοποιημένων, δηλαδή του ΚΚΕ και της Χρυσής Αυγής.
Υπό αυτή την έννοια το παιχνίδι της επικοινωνίας έρχεται πάλι στα μέτρα του κ. Τσίπρα και του επιτελείου του, που αποδεικνύονται μακράν ικανότεροι σε αυτό το πεδίο. Με μία διαφορά: Αυτές οι εκλογές πιθανόν να μην κριθούν στο μέτωπο της επικοινωνίας, αλλά της… αβάσταχτης καθημερινής πραγματικότητας!
Γιώργος Χαρβαλιάς
