Η γνώση είναι δύναμη, R. Bacon
Ως «πατρίδα» ορίζεται ο ευρύτερος γεωγραφικός χώρος ένθα ο καθείς μας γεννιέται, ανδρώνεται και δημιουργεί οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά και που χαρακτηρίζεται από συγκεκριμένα πολιτισμικά χαρακτηριστικά, όπως η κοινή γλώσσα, η θρησκεία, οι παραδόσεις, ή τα ήθη και τα έθιμα. Το σύνολο των ανθρώπων με κοινά πολιτισμικά χαρακτηριστικά αποτελούν το «έθνος». Εάν ένα έθνος τυχαίνει να κατοικεί σε ένα συμπαγή γεωγραφικό χώρο, με οργανωμένη κρατική και γραφειοκρατική δομή, τότε αποτελεί ένα «έθνος-κράτος». Τα έθνη-κράτη συνήθως συσπειρώνονται γύρω από κοινά οικονομικά συμφέροντα, τα οποία είναι πάντα ανταγωνιστικά με αυτά άλλων εθνών ή κρατών, επειδή η παραγωγή των προϊόντων στοχεύει πάντα στην κατάκτηση των ίδιων αγορών.
Απαραίτητη προϋπόθεση για την οικονομική ανάπτυξη ενός έθνους είναι η ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, που επιτυγχάνεται κυρίως με την αλληλεγγύη μεταξύ των πολιτών ή των διαφόρων τάξεων και συντεχνιών, την κοινωνική δικαιοσύνη, την εμπέδωση του αισθήματος της αξιοκρατίας, το ποσοστό κατοχής και συμμετοχής στην διαθέσιμη τεχνολογική και επιστημονική γνώση και με τον, κατά το μάλλον ή ήττον, δίκαιο καταμερισμό του παραγόμενου εθνικού πλούτου και προϊόντος. Η κοινή εθνική καταγωγή μπορεί να σφυρηλατήσει την κοινωνική συνοχή δεν μπορεί όμως να την δημιουργήσει ή να την διατηρήσει.
Αντιθέτως, τα πολυπολιτισμικά κράτη συνήθως δεν παράγουν πλούτο επειδή άλλα ισχυρότερα πνευματικά κράτη συνειδητά επιδιώκουν την καταστροφή των ώστε να μειώσουν τον διεθνή ανταγωνισμό και να έχουν ευνοϊκότερη πρόσβαση στα διαθέσιμα παγκόσμια οικονομικά αγαθά. Το κύριο όπλο τους για την καταστροφή είναι η καλλιέργεια της κοινωνικής μηχανικής μεταξύ των διαφόρων εθνοτικών ομάδων, που συνήθως τελειώνει με εμφύλιο πόλεμο και προσφυγιά. Πολυφυλετικά κράτη όπως Ο Λίβανος, η Συρία, το Ιράκ, η Γιουγκοσλαβία και σχεδόν όλα τα Αφρικανικά κράτη είχαν την ίδια κατάληξη. Ο πόλεμος, το αίμα, η δυστυχία και η προσφυγιά, είναι το αποτέλεσμα της επέμβασης της Δύσης, αποσκοπούσα στην λεηλασία του εθνικού πλούτου των σπαρασσομένων κρατών, στην αρπαγή των πρώτων υλών και στην μετανάστευση του καλλίτερου ανθρωπίνου δυναμικού, με σκοπό την δική των οικονομική ευημερία.
Αντιθέτως, η άλωση και η καταλήστευση των εθνών-κρατών με «χαλαρή» και μη «μη συνειδητή» εθνική συνείδηση, επιτυγχάνεται με ένα διαφορετικό τύπο κοινωνικής μηχανικής. Εδώ, οι παγιωμένες οικονομικές και πολιτικές ελίτ πρώτα απαξιώνονται τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά της κοινωνίας, όπως αυτά διαμορφώνονται στο χρονικό βάθος εκατοντάδων ή χιλιάδων ετών. Παράλληλα, προβάλλονται και επιβάλλονται οι θεωρίες και οι πρακτικές του λαϊκισμού που καταργούν την ατομικότητα, την διαφορετικότητα, την αριστεία, και τον υγιή ανταγωνισμό. Ενθαρρύνουν επίσης την ανομία και την εγκληματικότητα που διαλύει την ψυχή των πολιτών και την διάθεση των να αντισταθούν, ή καλλιεργούν την αναρχία του αστικού τοπίου επιβάλλοντας την βρωμιά και τα γκράφιτι, ή ενθαρρύνουν την χρήση του «δημοκρατικού» δικαιώματος καταστροφής πινακίδων σήμανσης, πρακτικές που εξαθλιώνουν την αισθητική των πολιτών, οι οποίοι έτσι συνηθίζουν την πνευματική και οικονομική των εξαθλίωση.
Κυρίως όμως οι πολιτικές ελίτ, με συνειδητές πολιτικές αποφάσεις υποβαθμίζουν την παιδεία, την αγάπη για την έρευνα και την επιστημονική γνώση με την πρακτική των κομματικών νομοσχεδίων «περί εντάξεως διαφόρων ομάδων» στον ερευνητικό και γνωστικό ιστό της χώρας, άνευ ανοικτών και αξιοκρατικών διαδικασιών, αποθαρρύνοντας έτσι την καλλιέργεια της γνώσης και της έρευνας μέσω της κομματικοποίησης της παιδείας. Τα Πανεπιστήμια και τα Ερευνητικά Κέντρα είναι τα μοναδικά φυτώρια παραγωγής πλούτου ώστε να μπορεί ανταγωνισθεί οικονομικά η χώρα άλλα έθνη. Οι καλά αμειβόμενοι πολιτικοί αγνοούν ότι σε μία παγκοσμιοποιημένη κοινωνία η Ολλανδία παράγει καλλίτερα αγγουράκια από την Ελλάδα και η Τουρκία προσφέρει καλλίτερες τουριστικές υπηρεσίες.
Δεν είναι τυχαίο ότι οι πολιτικές ελίτ που μας κατέστρεψαν, εκλιπαρούν και πάλι την ψήφο μας για να μας αφανίσουν μια ώρα αρχύτερα, αφού κατόρθωσαν μέσω της προπαγάνδας και της τηλεοπτικής αποβλάκωσης να εξαφανίσουν τα όποια ψήγματα πνευματικής αντίστασης των θυμάτων στους θύτες. Οι πολιτικές ελίτ εδώ και πέντε χρόνια από τότε που άρχισε η καταστροφή δεν έχουν φέρει καν στον δημόσιο λόγο προς συζήτηση έστω κάποιο στοιχειώδες σχέδιο οικονομικής ανάπτυξης της χώρας, γιατί τότε θα έπρεπε να εξηγήσουν στον λαό ότι χωρίς την ποιοτική μετάβαση στην κοινωνία της γνώσης η χώρα είναι χαμένη.
Σήμερα, η Ελλάδα έχει την ίδια πορεία και μοίρα με αυτή των πολυπολιτισμικών κρατών όπως η Συρία, που απέτυχαν να μετασχηματισθούν σε έθνη. Οι συγκλονιστικές εικόνες και η αντιμετώπιση της «Εξόδου» των Σύρων προσφύγων από τις Σκοτεινές Ευρωπαϊκές χώρες που κατέστρεψαν την πατρίδα τους αποκρύπτει την σιωπηλή εικόνα της «Εξόδου» πεντακοσίων χιλιάδων νέων Ελλήνων, κυρίως επιστημόνων, από την Ελλάδα λόγω μιας αντίστοιχης καταστροφής από τα Ευρωπαϊκά αρπαχτικά, τη αρωγή των πολιτικών ελίτ που μας κυβέρνησαν μέχρι σήμερα.
