Η παρατεινόμενη εσωστρέφεια της Ν.Δ. βοηθάει τα σχέδια του Τσίπρα»
Ενας εξαιρετικά έμπειρος πολιτικός από τον χώρο της Κεντροδεξιάς μού έλεγε την περασμένη βδομάδα ότι η κυβέρνηση Τσίπρα θα αναγκαστεί να γονατίσει κάτω από το βάρος ανυπέρβλητων προβλημάτων μέχρι το καλοκαίρι του 2016. Διαφωνώ μαζί του ως προς την κατηγορηματικότητα της πρόβλεψης αλλά και ως προς το χρονικό της όριο. Γιατί νομίζω ότι η προοπτική του… πειράματος «δεύτερη φορά Αριστερά» θα κριθεί πολύ νωρίτερα. Στις πρώτες 100 μέρες…
Σε αντίθεση με την παραπαίουσα συστημική αντιπολίτευση ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται να έχει αντιληφθεί απόλυτα το υπαρξιακό πρόβλημα της κυβέρνησής του. Και ακολουθεί μια στοχευμένη στρατηγική που θα μπορούσε κάλλιστα να συνοψιστεί στο λαϊκό απόφθεγμα «τρεχάτε ποδαράκια μου».
Είναι εμφανές ότι με νωπή τη λαϊκή εντολή ο πρωθυπουργός θα επιχειρήσει μια εμπροσθοβαρή υλοποίηση των υπεσχημένων στους δανειστές, ελπίζοντας ότι με τον τρόπο αυτό θα αντιμετωπίσει δύο μεγάλα προβλήματα: Την έγκαιρη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών ως το τέλος του έτους, η οποία θα αποτρέψει κάθε ενδεχόμενο bail-in, και την ελάφρυνση του χρέους που θα του επιτρέψει να αναζητήσει «δικαίωση των θυσιών» στο εσωτερικό.
Σίγουρο δεν πρέπει να θεωρείται ούτε το ένα ούτε το άλλο. Οπως επίσης το αξίωμα ότι οι δανειστές θα του κάνουν τη ζωή εύκολη επειδή αυτός θα τους κάνει τα κέφια…
Η οριακή κυβερνητική πλειοψηφία αλλά και κάποιες πρώιμες τριβές μεταξύ των δύο κυβερνητικών εταίρων, καθώς και η χαιρέκακη στάση των μικρότερων μνημονιακών κομμάτων που εξαντλείται στη λογική «λησμόνα μας αφού δεν κυβερνάς μαζί μας», προμηνύει επικίνδυνες αναταράξεις. Η ψήφιση των εφαρμοστικών νόμων, ακόμη και στη γνώριμη φόρμουλα «όλα σε ένα», δεν θα είναι εύκολη υπόθεση. Γι’ αυτό και ο Τσίπρας επιχειρεί να τους περάσει άμεσα, προτού εξαντληθεί το καντήλι της κοινωνικής ανοχής που εξασφάλισε προσωρινά με την επανεκλογή του.
Η εσωστρέφεια της αξιωματικής αντιπολίτευσης βοηθάει ιδιαίτερα τα σχέδιά του. Γι’ αυτό και αποδείχτηκε λάθος η σπουδή Μεϊμαράκη να δρομολογήσει εξελίξεις για την ανάδειξη νέου αρχηγού μέσα στην πιο κρίσιμη χρονική περίοδο, που ουσιαστικά θα κρίνει την επιβίωση της κυβέρνησης. Μια πιο ψύχραιμη προσέγγιση θα επέβαλλε τη διεξαγωγή ενός συνεδρίου στις αρχές του νέου έτους, που θα είχε φανεί πόσα ψάρια πιάνει η δεύτερη κυβέρνηση Τσίπρα, έπειτα από ένα ανηλεές αντιπολιτευτικό σφυροκόπημα, που εκ των πραγμάτων τώρα δεν μπορεί να υπάρξει, αφού το μυαλό όλων στη Συγγρού είναι στα… ντιμπέιτ!
Ο σημερινός πρωθυπουργός έχει ασφαλώς και άλλα μέσα για να κατευνάσει ή να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη. Στο διάστημα των επόμενων εξαιρετικά δύσκολων μηνών θα προσφέρει… θέαμα (χωρίς άρτο βεβαίως) με την ανάδειξη υποθέσεων διαφθοράς, αλλά και τη σύγκρουση (πραγματική ή πλασματική) με τους καναλάρχες και τα άλλα μέτωπα της διαπλοκής.
Αρκούν αυτά για να διαβεί τη φουρτουνιασμένη θάλασσα και να φτάσει στη ρύθμιση του χρέους; Μάλλον όχι. Η βούληση μπορεί να υπάρχει στην κορυφή της πυραμίδας, αλλά η εκτέλεση περνάει και από υπουργούς ή άλλους κρατικούς λειτουργούς που διέπονται από ιδεολογικές αγκυλώσεις και… λαφαζανικά στερεότυπα. Εδώ έχει καταντήσει σίριαλ η ώριμη (και στην κοινή γνώμη) εκχώρηση του ΟΛΠ που αποτελεί στρατηγικού χαρακτήρα αποκρατικοποίηση και σήμερα μπλοκάρεται επί της ουσίας από τον «συναρμόδιο» υπουργό Ναυτιλίας! Πώς αναμένεται να περάσουν άλλα μέτρα που θα θίξουν ουσιαστικά κοινωνικά κεκτημένα;
Η αξιολόγηση επομένως θα είναι μία πολύ δύσκολη υπόθεση, την ώρα που το ΔΝΤ ζητεί πρόσθετα μέτρα και οι κομισάριοι των Βρυξελλών διαμαρτύρονται για ελλιπή εφαρμογή των προαπαιτούμενων. Κάποια από αυτά που θίγουν συγκεκριμένες επαγγελματικές τάξεις (π.χ. αγρότες ή φαρμακοποιοί) είναι βέβαιο ότι θα επισύρουν σφοδρές αντιδράσεις ακόμη και στους δρόμους.
Θα μου πείτε, αν κυβερνούσε η Νέα Δημοκρατία, οι δρόμοι θα ήταν ήδη κλειστοί! Σωστό, αλλά, αν μια αριστερή, έστω και κατ’ όνομα κυβέρνηση αρχίσει να καταφεύγει σε μεθόδους καταστολής, χάνει μονομιάς και το τελευταίο άλλοθί της απέναντι στην κοινωνία.
Αναμφίβολα η αποστολή του κυρίου Τσίπρα είναι και άχαρη και δύσκολη. Υπάρχουν και αστάθμητοι εξωτερικοί παράγοντες που μπορεί να του δυσκολέψουν τη ζωή. Πάντως αναλώσιμος εξ ορισμού δεν είναι. Κι αν καβαντζάρει τη «στροφή του θανάτου» θα κυβερνήσει για πολύ ακόμη…
Γιώργος Χαρβαλιάς
