Στα εθνικά, ο Σαμαράς φαντάζει Τσόρτσιλ και Ρούσβελτ, όποιο λάθος κι αν έκανε, μπροστά σε αυτούς τους απίθανους
Η συγκυβέρνηση των σκιτζήδων του ΣΥΡΙΖΑ με την ψευτοδεξιά ορντινάτσα του μαδάει από βουλευτές και ήδη προσφέρω, συντροφικά, δυο κιλά στάρι και ξεφλουδισμένο αμύγδαλο από το Μαυρομμάτι για τα κόλλυβα. Μέρα με τη μέρα η πραγματικότητα έρχεται σαν οδοστρωτήρας και κάνει λιώμα όλες τις γελοίες προσδοκίες που πούλησαν στους απελπισμένους ψηφοφόρους. Διαβάζεις «Αυγή» να λέει επιχειρήματα του Αδωνη και κλαις από τα γέλια. Ο Θεός είναι μεγάλη αντικομμούνα τελικά και τους τρολάρει με την πραγματικότητα.
Απονομιμοποιούνται πιο γρήγορα απ’ ό,τι μαραγκιάζουν τα μούσμουλα κι έτσι τώρα αρχίζει η παράφωνη χορωδία για οικουμενική. Αρχισε ο Τσίπρας, η διάνοια που γράφτηκε στην ΚΝΕ αφού έπεσε το Τείχος, να μιλάει για συναίνεση, ευθύνη κ.λπ. Θέλει να χρίσει τους πάντες με την αποτυχία του, να γίνουν όλες οι αλεπούδες κολοβές.
Καθαρή η θέση μου. Ούτε πυρετό δεν πρέπει να μοιραστούμε μαζί τους. Γρίπη να έχει ο Βαγγέλης και να τον εκλιπαρεί ο καταληψίας του Μαξίμου να τη μοιραστούν, ο πρόεδρος της Ν.Δ. πρέπει να τον στείλει για τσάγαλα.
Δεν πρέπει το μήνυμά μας να έχει καμία αμφισημία. Ή είναι καλά παιδιά που προσπαθούν, κάνοντας λάθη, και πρέπει να τους βάλουμε πλάτη ή είναι άχρηστοι, ανίκανοι, ιδεοληπτικοί και καταστροφικοί και πρέπει να αγωνιστούμε με κάθε νόμιμο μέσο για να ξεκουμπιστούν μια ώρα αρχύτερα μαζί με τον κολαούζο τους. Δεν μπορεί να ισχύουν και τα δύο. Κι επειδή πιστεύω το δεύτερο, ότι ήδη η πατρίδα τούς έχει πληρώσει καραβίσιους, πρέπει να τους πολεμήσουμε ανελέητα, να ανασυγκροτήσει ο Βαγγέλης το κόμμα και τις οργανώσεις μας και να συσπειρώσουμε πάλι τον κόσμο της ευρύτερης παράταξης και να μας αδειάσει τη γωνιά ο εξαρχειώτικος συρφετός.
Ο Αλέξης ανήμερα του Πολυτεχνείου έκανε παγκόσμιο ρεκόρ κατάθεσης στεφανιού στην κεφάλα του Σβορώνου και το βράδυ το τίμησε βαριά προοδευτικά, αίροντας την προστασία στα σπίτια του κόσμου. Στη διαπραγμάτευση, στην πρώτη κατοικία, στην ανάπτυξη, στην ανεργία και στις τράπεζες, στο κύρος της χώρας, στη φύλαξη των συνόρων και στο Μεταναστευτικό, στα εθνικά ο Σαμαράς φαντάζει Τσόρτσιλ και Ρούσβελτ, όποιο λάθος κι αν έκανε, μπροστά σε αυτούς του απίθανους.
Και καταλάβατε τι έγινε στην Τουρκία; Η Μέρκελ πέταξε το ξυλάκι, ο Αλέξης το πήρε και πήγε τρέχοντας στον Ερντογάν. Ακουσε απαθής, στολισμένος με την ημισέληνο, τον όχλο να γιουχάρει τον εθνικό ύμνο μας και τους νεκρούς του Παρισιού και μετά πήγε και συζήτησε αυτά που κανείς άλλος δεν θα συζητούσε. Τα μεμέτια του βαθέος τουρκικού κράτους τον λάτρεψαν πιο πολύ κι από τον Φίλη, και ο Ρετζέπ κι ο Νταβούτογλου πήγαν μετά στον ΩΡΛ τους για να σιγουρευτούν ότι άκουσαν καλά. Κοινές περιπολίες με τον εχθρό. Πούλησε όμως στο πόπολο πως δεν πήγε να καταθέσει στεφάνι στο μαυσωλείο του Κεμάλ, του δάσκαλου του Αδόλφου. Δεν πήγε λουλούδια, νοερώς όμως έκανε κουρμπάνι πάγιες ελληνικές θέσεις στους συνεργούς του ISIS, στον μεγαλύτερο δουλέμπορο του κόσμου.
Λίγο πριν ο ΑΓΕΝ της Τουρκίας μίλησε για αναθεώρηση της Λωζάννης, αλλά ο Αλέξης πήγε φρόνιμος και υπάκουος. Και ταυτόχρονα το σκυλί του Ερντογάν, ο Χακάν Φιντάν, ο διοικητής της ΜΙΤ, εκθείασε το «δημοφιλές» ISIS και κάλεσε τη Δύση να το αποδεχθεί ως πραγματικότητα. Ούτε πυρετό…
Φαήλος Κρανιδιώτης
*Δικηγόρος
