Με δύο τρόπους μπορεί να αξιολογήσει κανείς τα αποτελέσματα του συμβουλίου πολιτικών αρχηγών: Ο ένας είναι να δει το ποτήρι μισογεμάτο. Το συμβούλιο, παρά το γεγονός ότι υπονομεύθηκε από συγκεκριμένα κέντρα, τελικώς έγινε και βρέθηκε εν μέρει κοινός τόπος σε μια σειρά από ζητήματα, από την Αναθεώρηση του Συντάγματος και τον εκλογικό νόμο έως το Προσφυγικό.
Η σύσκεψη τελικώς έγινε, κανείς δεν έφυγε και τέθηκαν σε αυτήν (παρά τις επιφυλάξεις που κατατέθηκαν στην ανακοίνωση της Προεδρίας) ζητήματα εσωτερικής ατζέντας. Η σύσκεψη τελικώς έγινε και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αποκτά νέο ρόλο – τα γράψαμε εγκαίρως. Υπάρχει, όμως, και ο άλλος τρόπος να δει κανείς τη σύσκεψη, ως ποτήρι μισοάδειο.
Η δήλωση του πρωθυπουργού μετά το πέρας της προδίδει απώλεια ψυχραιμίας. Η θέση που διατύπωσε η Ν.Δ. σε σειρά από θέματα, κατ’ απαίτησιν της «καθαρόαιμης ακροδεξιάς συνιστώσας» της, δείχνει ότι κινδυνεύει να την πάρει το κύμα.
Η βιασύνη που έδειξε ο πρόεδρος της Ενωσης Κεντρώων να προτείνει οικουμενική δείχνει ότι κάποιοι αξιοποιούν την απειρία του για να τον καταστήσουν πυροκροτητή εξελίξεων. Να τα δούμε ένα ένα: Ο Τσίπρας κανονικά πρέπει να κάνει τον σταυρό του, γιατί στην κατάσταση όπου βρίσκεται η Ν.Δ. θα μπορούσε κάλλιστα να μην πάει.
Το ότι παρέστη ο υπηρεσιακός πρόεδρος είναι άθλος. Τώρα γίνεται κατανοητό γιατί «ανατινάχτηκε» η διαδικασία εκλογής αρχηγού: Για να καθυστερήσει η συναίνεση. Αντί λοιπόν να μείνει ψύχραιμος, άρχισε να διαμαρτύρεται γιατί η Ν.Δ. δεν δέχτηκε τα hot spots στο Αιγαίο με το επιχείρημα ότι αποτελεί διεθνή υποχρέωση της χώρας. Πράγματι, αποτελεί. Αλλά, όταν τη συμφωνούσε με τη Μέρκελ ερήμην των πολιτικών δυνάμεων, ρώτησε κανέναν προτού την καταστήσει διεθνή υποχρέωση; Προς τι, λοιπόν, οι κατηγορίες περί υπονόμευσης; Τα αυτά ισχύουν για το Ασφαλιστικό:
Οταν έταζε αυξήσεις στις συντάξεις και ο Τσακαλώτος τού έλεγε «Μην το κάνεις», ήταν εκεί η αντιπολίτευση; Οταν ζητάς συναίνεση, και μάλιστα επί θέματος (Ασφαλιστικό) όπου έχεις πει έναν σκασμό ψέματα, δεν απειλείς ότι θα τα πούμε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο! Από την άλλη, η στάση της Ν.Δ. -ο Πλακιωτάκης ήταν όμηρος- αποκαλύπτει περίτρανα τι κυοφορείται στο εσωτερικό της. Το ζήτημα κάποιων υποκριτών δεν είναι να μη μειωθούν οι συντάξεις – το θέμα τους είναι να αντικατασταθεί ο πρωθυπουργός που θα μειώσει τις συντάξεις. Αν ο πρωθυπουργός που θα τις μειώσει λέγεται Παπαδήμος και όχι Τσίπρας, κανένα πρόβλημα. Η εξουσία και η διάσωση των προστατών είναι το μέλημα κάποιων, όχι ο λαός.
Η άμυαλη Ακροδεξιά, που διεκδικεί την ηγεσία της Ν.Δ., δεν καταλαβαίνει ότι η πιο αντι-τσιπρική στρατηγική είναι να δώσει κανείς χρόνο στον Τσίπρα. Αντ’ αυτού, παρατηρεί κανείς τα… «καθαρόαιμα» (που υπονόμευσαν τον Καραμανλή το 2009, ψήφισαν μαζί με ΠΑΣΟΚ – Παπανδρέου Μνημόνιο το 2010, συμμετείχαν στην κυβέρνηση Παπαδήμου και δήλωναν υπερηφάνως εκπρόσωποι της τρόικας) να σκίζουν τα ρούχα τους επειδή καλείται η αντιπολίτευση να συνεννοηθεί με την κυβέρνηση σε μια δύσκολη εθνική στροφή.
Να το πούμε καθαρά, λοιπόν, για να γίνει αντιληπτό στη βάση της Ν.Δ.: Αν υπήρξε παρακράτος και έγινε σαμποτάζ στις εσωκομματικές, τώρα υπήρξε νέα απόπειρα σαμποτάζ στην προσπάθεια Παυλόπουλου για εθνική συνεννόηση. Επισημαίνω στους καμικάζι της αστάθειας: Για τις 3 Δεκεμβρίου έχει προκηρυχθεί πανελλαδική απεργία και διατυπώνονται φόβοι για προβοκάτσιες. Στις 4 Δεκεμβρίου έρχεται ο Κέρι. Στις 5 Δεκεμβρίου ψηφίζεται ο Προϋπολογισμός. Στις 6 Δεκεμβρίου είναι η πορεία για τον Γρηγορόπουλο. Αν θέλουν να βάλουν τη μούρη τους στο κάδρο της αστάθειας, ας το κάνουν. Αλλά μην τολμήσουν να βάλουν σε αυτό τη Ν.Δ. Η παράταξη αυτή είναι ταυτισμένη με την ομαλότητα, όχι με την ανωμαλία.
