Οι ανώμαλες καταστάσεις οδηγούν σε συμφορές
Μερικοί από εσάς, αναγνώστες, φίλοι από παλιά, δεν μπορούν να καταλάβουν τι είναι αυτό που με έχει κάνει
«τούρμπο» και τάσσομαι υπέρ της συνεννόησης, ανεξαρτήτως των ιδεολογικών διαφωνιών που έχω με τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θα έπρεπε. Γνωριζόμαστε. Αλλά, επειδή τίθεται το ζήτημα, απαντώ. Οι λόγοι της ανησυχίας μου είναι δύο:
Ο πρώτος πολιτικός, ο δεύτερος εθνικός. Ολοι αυτοί οι μυαλοπώλες που εισηγούνται την αντικατάσταση του Τσίπρα στην πρωθυπουργία και κηρύσσουν το μίσος ξέρουν την πρώτη κίνηση που πρέπει να κάνουν στη σκακιέρα, αλλά αγνοούν την επόμενη. Αν λοιπόν υποτεθεί ότι τίθεται ζήτημα αλλαγής πρωθυπουργού, αυτό μπορεί να γίνει μόνον κατόπιν πρωτοβουλίας του.
Οι ανώμαλες καταστάσεις -το έργο το έχουμε δει πολλές φορές στη σύγχρονη Ιστορία- οδηγούν σε συμφορές. Υποτιθέσθω λοιπόν ότι ο Τσίπρας παραιτείται. Από ποιον περνά άραγε με βάση τους σημερινούς συχετισμούς ο ορισμός νέου πρωθυπουργού; Μα από τον επικεφαλής της πλειοψηφίας Τσίπρα. Τι είναι αυτό που κάνει άραγε τους συνωμότες να πιστεύουν ότι ο Τσίπρας θα συμφωνήσει σε πρόσωπο πρωθυπουργού που θα δικαιώνει τη συνωμοσία; Τόση ηλιθιότητα; Και αν -κάνω μια φαύλη σκέψη- ο Τσίπρας θέλει να εγκαταλείψει την άνοιξη για να κρατήσει ένα 25% και να μην έχει την τύχη του ΠΑΣΟΚ, τι ακριβώς κάνουν οι ανόητοι συνωμότες; Του δίνουν τη δικαιολογία να γίνει Γεώργιος Παπανδρέου; Ο… Νέος της Δημοκρατίας;
Γι’ αυτό θεωρώ ότι η πιο αντιτσιπρική κίνηση είναι να δοθεί χρόνος στον Αλέξη να φθαρεί, όχι να δραπετεύσει! Ο λόγος της ανησυχίας μου είναι και εθνικός. Για να αποκτήσουν τα σύνορά μας την τελική τους μορφή από το 1821 φτάσαμε στο 1947 – τότε ενσωματώθηκαν τα Δωδεκάνησα στον εθνικό κορμό.
Ο όποιος επιβουλέας εποφθαλμιά το έδαφός μας δεν χρειάζεται να εισβάλει. Αν το πολιτικό σύστημα πολυκερματιστεί, οδηγηθούμε σε εμφύλια σύρραξη και εξτρεμιστές προβοκάτορες ανάψουν το φιτίλι, νομίζετε ότι χρειάζεται να κουνήσει το δαχτυλάκι του ο Νταβούτογλου; Ο πόλεμος γίνεται σήμερα δι’ αντιπροσώπων: Τουρκομάνων στη Συρία, μειονοτήτων στη Θράκη, Oυτσεκάδων στον Βορρά. Κλείνω με μια μικρή ιστορία, για να δείξω το βάθος της άγνοιας κινδύνου που μας διακατέχει:
Οταν οι Τούρκοι είχαν φτάσει έξω από τη Λαμία το 1897, εις βουλευτής Φθιώτιδας διάβαζε φωναχτά εφημερίδα μπροστά στους αγράμματους χωριάτες: «Οι Τούρκοι προελαύνουν έξω από τη Λαμία». Και οι χωριάτες που δεν καταλάβαιναν το «προελαύνουν» ρώτησαν: «Καλό για εμάς, κύριε βουλευτά;» Εδώ βρισκόμαστε. Στο αφελές «καλό για εμάς»!
