Οι υποψήφιοι της ΝΔ και ο άκρατος νεο-φιλελευθερισμός
Από το 2009 και μετά ο ελληνικός λαός μπήκε σε μια διαδικασία αναγκαστικής πτώχευσης. Ολες οι πολιτικές που ακολουθήθηκαν, όλα τα κυβερνητικά σχήματα που δημιουργήθηκαν, εξυπηρέτησαν αυτόν ακριβώς τον σκοπό. Ο στόχος είναι προφανέστατος. Μια κατεστραμμένη οικονομία οδηγεί εκ του ασφαλούς στη διάλυση κάθε ευπαθούς κοινωνικής τάξης. Η Ελλάδα με συνοπτικές διαδικασίες έγινε μια χώρα νεόπτωχων, μια κοινωνία με απίστευτες και ακραίες αντιθέσεις. Η μικρομεσαία τάξη εξαφανίστηκε και αυτή τη στιγμή τους καρπούς του εθνικού πλούτου μοιράζονται λίγοι και εκλεκτοί, που ελέγχουν ή επηρεάζουν τις κυβερνήσεις της τελευταίας εξαετίας.
Αναπόφευκτα το μυαλό κάθε Ελληνα πολίτη που αγαπά τη χώρα του και την Ιστορία της συνδέει τις πολιτικές των ελληνικών κυβερνήσεων με την επωαζόμενη συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ε.Ε. για μια γιγάντια κοινή αγορά, γνωστή ως Διατλαντική Επενδυτική Σχέση (TTIP). Μια συμφωνία κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των πολυεθνικών, που καταργεί νόμους και θεσμούς των χωρών και ανοίγει τον δρόμο στις ιδιωτικές επιχειρήσεις να αναλάβουν τομείς και υπηρεσίες που σήμερα ανήκουν στο Δημόσιο. Η υγεία, η παιδεία, η ενέργεια, η διαχείριση υδάτων και ορυκτού πλούτου είναι μερικές από τις υπηρεσίες που μπήκαν στο στόχαστρο των ιδιωτικών μονοπωλίων. Οι αριθμοί από μόνοι τους προκαλούν ίλιγγο. Αυτή η συμφωνία επηρεάζει άμεσα τις ζωές 850.000.000 ανθρώπων, στους οποίους αντιστοιχεί περισσότερο από το 50% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Το τίμημα για τις παρεχόμενες υπηρεσίες και το εμπόριο, που θα επηρεαστούν από τη Διατλαντική Συμφωνία, φτάνει στα 500 δισ. ευρώ ετησίως.
Αυτό το «πλιάτσικο» που επιχειρείται καταργεί κάθε έννοια εθνικής κυριαρχίας και δικαιολογείται από τις κυβερνήσεις ως διευκόλυνση επενδυτικών σχεδίων και άρση γραφειοκρατικών εμποδίων. Στην πραγματικότητα στοχεύει μόνο στην κερδοφορία των πολυεθνικών επιχειρήσεων. Αυτός είναι ο κόσμος του φιλελευθερισμού. Του άκρατου νεοφιλελευθερισμού. Ποια κοινωνία μπορεί να τον αντέξει; Και για ποιον λόγο μια κοινωνία φτωχών και οικονομικά εξαθλιωμένων να δώσει κυβερνητική εντολή σε πολιτικούς που τον εκπροσωπούν και προσπαθούν να τον καθιερώσουν ως μονόδρομο επιτυχίας; Μόνο από άγνοια ή αφέλεια.
Συνειδητά λοιπόν θεωρώ ως μονόδρομο σωτηρίας και για την ελληνική οικονομία και για την κοινωνία μας τον ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό. Και στηρίζω όσους πολιτικούς υπηρετούν αυτήν την κατεύθυνση, όπως ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης. Δεν έχω προσωπικές διαφορές -μόνο πολιτικές- με τους τρεις υποψήφιους προέδρους της Νέας Δημοκρατίας (Τζιτζικώστας, Μητσοτάκης, Γεωργιάδης) ούτε με όσους κυβέρνησαν ή κυβερνούν αυτόν τον τόπο από το 2009 και μετά. Οι πολιτικές τους εξυπηρετούν τα ολιγοπώλια και τις πολυεθνικές. Κι εγώ -όπως και 10.000.000 Ελληνες- δεν είμαι ούτε το ένα ούτε το άλλο.
ΥΓ.: Οι πολιτικές τάσεις που έχουν επικρατήσει τα τελευταία χρόνια δικαιολογούν απόλυτα τον εκτροχιασμό της ελληνικής οικονομίας και την κοινωνική – ανθρωπιστική κρίση. Επιλέξαμε – ψηφίσαμε:
Α. εκφραστές των ολιγοπωλίων – μονοπωλίων (όλα τα κόμματα που συμμετείχαν στις κυβερνήσεις από το 2009 και μετά),
Β. εκφραστές του κρατικού μονοπωλίου (ΚΚΕ),
Γ. εκφραστές της δραχμής (Λαϊκή Ενότητα),
Δ. εκφραστές του απόλυτου χάους (Χρυσή Αυγή).
ΥΓ.1: Ο ριζοσπαστικός φιλελευθερισμός παραπέμπει σε ανθρώπινες αξίες, σε δικαιοσύνη στην οικονομία, δικαιώνει την εργασία και παράγει ίσες ευκαιρίες οικονομικής ευημερίας για όλους. Αυτό το σύστημα γιατί βαπτίστηκε «παλιό» από όλους τους υποψήφιους προέδρους (πλην Μεϊμαράκη) της Νέας Δημοκρατίας; Μήπως επειδή οι πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας είναι εκ διαμέτρου αντίθετες με την πολιτική τους φιλοσοφία; Αν η δική σας δημοκρατία δεν έχει καμιά σχέση με αυτό που γέννησε τούτος ο τόπος από την αρχαιότητα και την εποχή του Κλεισθένη και του Περικλή, αν δεν στοχεύει στην ευημερία του λαού, μήπως τελικά μιλάμε για άλλο πολίτευμα; Μήπως η δική σας πολιτική κουλτούρα πηγάζει από την προδημοκρατική Αθήνα, όπου δικαιώματα είχαν μόνο οι άρχοντες; Μήπως αυτό που εκφράζετε εσείς είναι τόσο παλιό και αναχρονιστικό, που προκαλεί τρόμο σε κάθε ελεύθερο πολίτη;
