Το 2015 οδεύει στο τέλος του και σίγουρα ήταν μια χρονιά που οι Έλληνες βίωσαν πρωτόγνωρα γεγονότα σαν σκηνές από συναρπαστική κινηματογραφική ταινία. Βίωσαν την «για πρώτη φορά αριστερά στην εξουσία» και συνειδητοποίησαν ότι είτε ψηφίζουν δεξιά, είτε αριστερά η πολιτική είναι μία και υπαγορεύεται μέχρι και στις λεπτομέρειες από άλλα κέντρα εξουσίας. Είδαν για πρώτη φορά κλειστές Τράπεζες, συμμετείχαν σε δημοψήφισμα και 2 φορές σε μια χρονιά σε Βουλευτικές εκλογές!Παραμονές εκλογών του Ιανουαρίου 2015 με είχε ρωτήσει υψηλόβαθμο στέλεχος της Ν.Δ για τις προβλέψεις μου για το αποτέλεσμα. Του υπενθύμισα τη ρήση του Θουκυδίδη που έγραφε ότι «οι άνθρωποι συνηθίζουν να εμπιστεύονται στην απερίσκεπτο ελπίδα εκείνο που επιθυμούν και να αποκλείουν δι’ αυθαιρέτου συλλογισμού εκείνο που αποστέργουν» λέγοντάς του ότι η καλλιέργεια του φόβου δεν αποδίδει γιατί η ελπίδα είναι πιο δυνατή από οποιαδήποτε άλλο συναίσθημα.
Επέλεξε την ελπίδα αλλαγής ο Ελληνικός λαός το 2015, αλλά έκτοτε είναι σαν να παρακολουθεί μια συναρπαστική κινηματογραφική ταινία με άγνωστο τέλος. Ζει με το άγχος του τι θα γίνει την επόμενη εβδομάδα, αν θα πληρωθούν κανονικά μισθοί και συντάξεις, αν, αν, αν.
Αυτό το άγχος και η ανασφάλεια επιδρά στην αγορά και οδηγεί σε μεγαλύτερη ύφεση. Επενδύσεις δεν γίνονται γιατί ακόμη και κάποιοι που έχουν χρήματα και θα μπορούσαν να κάνουν κάτι, λόγω της αβεβαιότητας το αποφεύγουν περιμένοντας να ξεκαθαρίσει η κατάσταση. Οι πολιτικοί μας εξακολουθούν σήμερα να αναιρούν αυτά που έλεγαν χθες και είναι βέβαιο ότι αύριο θα λένε κάτι διαφορετικό συμβάλλοντας στην περαιτέρω μείωση της αξιοπιστίας τους.
Τα ΜΜΕ μας βομβαρδίζουν καθημερινά με σχόλια και προβλέψεις ηγετών άλλων χωρών και με τις διαβεβαιώσεις στελεχών της κυβέρνησης ότι δεν κάνουν πίσω από τις «κόκκινες γραμμές» αλλά οι πολίτες επειδή «το ίδιο έργο το έχουν ξαναδεί» πολλές φορές δεν πιστεύουν σε τέτοιες διαβεβαιώσεις.
Οι ΄Ελληνες πολίτες το 2015 δοκίμασαν την ελπίδα αλλά τώρα το κερί της ελπίδας τρεμοσβήνει κι΄ οι πολίτες αισθάνονται ότι τα δοκίμασαν όλα αλλά εξακολουθούν να είναι θεατές στο ίδιο έργο.
Νομίζω ότι ο πολιτικός κόσμος έστω και αργά πρέπει να πει όλη την αλήθεια στους πολίτες κάνοντας και αυτοκριτική για την μεγάλη ευθύνη του για το κατάντημα της χώρας. Οι πολιτικοί μας να πουν ευθέως στους πολίτες ότι η χώρα θα ανακάμψει μόνο αν γίνουν οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στη χώρα, ότι η ανάκαμψη μπορεί να έλθει από τον ιδιωτικό τομέα και με την αξιοποίηση των συγκριτικών μας πλεονεκτημάτων.
Με ευρύτερη κοινωνική συναίνεση να επιδιωχθεί η εκπόνηση και υλοποίηση αναπτυξιακού σχεδίου που θα στοχεύει να φτάσουμε στα 30-35 εκατομμύρια τουριστών ετησίως, τα 14 δισ.ΕΥΡΩ από την εμπορική ναυτιλία να γίνουν 20, να αποκτήσουμε αγροτικό τομέα με πραγματική παραγωγή και εξαγωγικό χαρακτήρα, να δημιουργήσουμε ελκυστικό περιβάλλον για καινοτόμες επενδύσεις ,να αξιοποιηθεί ο ορυκτός μας πλούτος.
Να συμφωνήσουν όλοι ότι η στελέχωση του δημόσιου τομέα θα γίνεται με αξιοκρατικά κριτήρια κι΄ όχι με τις μετριότητες του κομματικού σωλήνα και τους γόνους της οικογενειοκρατίας όπως γίνεται τώρα. Παράλληλα να ξεκινήσει η διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος για να αποκτήσουν ουσιαστικό περιεχόμενο οι θεσμοί, να τονισθεί η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, να θεσπιστούν κανόνες διαφάνειας και αξιοκρατίας στη δημόσια ζωή.
Ο Δημήτρης Γαρούφας είναι δικηγόρος-πρώην πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης
