Το πολιτικό σύστημα βγάζει τρεις μήνες μετά τις εκλογές στον αφρό όλες τις παθογένειές του
Σιγά σιγά τα πράγματα αρχίζουν και βγάζουν νόημα. Οχι για εμάς που καιρό τώρα ξέρουμε ποιος είναι με ποιον, ποιος συναντάται με ποιον, ποιος συνεργάζεται με ποιον. Οχι. Τα πράγματα βγάζουν νόημα για εσάς, διότι οι πρωταγωνιστές αφήνουν τα μισόλογα και αποκαλύπτουν τις προθέσεις τους. Θέλουν οι Γαβριέλες να κρυφτούν αλλά η χαρά δεν τις αφήνει. Είναι θέμα χρόνου. Η Βουλή των Ελλήνων στο νέο έτος θα γίνει καλοκαιρινή. Ξεχάστε τη σημερινή διάταξη. Από το ΠΑΣΟΚ θα αποκοπεί το βενιζελικό κομμάτι. Ο Βαγγέλης θα προκαλέσει τη Φώφη να τον διαγράψει, υπάρχουν τρόποι.
Το Ποτάμι θα γίνει κατά πάσα πιθανότητα από δυο χωριά. Ο Θεοδωράκης μετά δυσκολίας ελέγχει το κόμμα του. Στη δε Ν.Δ., στην καλύτερη περίπτωση, θα έχουμε αποχωρήσεις βουλευτών εντεταγμένων στον ιστορικό πυρήνα που έχει τις διασπάσεις στο DNA του. Θα συμβούν ανεξήγητα πράγματα με όρους Μεταπολίτευσης. Νέο κόμμα Σαμαρά – Βενιζέλου με βουλευτές Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ και ολίγον από Ποτάμι; Δεν ξέρω. Αλλά οι συνεργάτες και των δύο εισηγούνται τη σύσταση του Κόμματος των Υπεύθυνων Ευρωπαϊκών Δυνάμεων. Χωρίς εκείνους στη βιτρίνα όμως. Αλλος θα ηγηθεί.
Η Δημοκρατική Συμπαράταξη, μεμονωμένοι βουλευτές της Ν.Δ. και του Ποταμιού, ίσως και η Ενωση Κεντρώων θα κληθούν να μετάσχουν σε μία κυβέρνηση συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ. Παρατηρήστε σε ποιους βουλευτές απάντησε την Παρασκευή στο Κοινοβούλιο ο πρωθυπουργός και θα καταλάβετε τι εννοώ. Οσο για τη Ν.Δ., όλα είναι ανοιχτά: Από το να μείνει ενωμένη και να γλιτώσει την κρίση με μερικές αποχωρήσεις, έως τη διάσπασή της σε τρία κομμάτια, όλα εξαρτώνται από το αποτέλεσμα. Αλλη συνοχή θα έχει αν εκλεγεί ο Μεϊμαράκης, άλλη αν ο Τζιτζικώστας και άλλη αν ο Μητσοτάκης. Καθένας είναι και μία διαφορετική περίπτωση. Δεδομένων των περιστάσεων, το δυσκολότερο έργο όλων για να διατηρήσει την ενότητα θα έχει αν εκλεγεί ο εξωκοινοβουλευτικός Απόστολος Τζιτζικώστας. Ολα στον αέρα λοιπόν! Κινούμενη άμμος. Το πολιτικό σύστημα βγάζει τρεις μήνες μετά τις εκλογές στον αφρό όλες τις παθογένειές του. Για να καταλάβετε πού πάμε, αναλογιστείτε: Εξι αναμετρήσεις μέσα σε πέντε χρόνια και το πρόβλημα δεν λύεται. Επτά διασπάσεις κομμάτων. Ο ΣΥΡΙΖΑ διασπάστηκε. Από τη Ν.Δ. ξεπήδησαν οι ΑΝ.ΕΛ., η Δημοκρατική Συμμαχία, οι Φιλελεύθεροι, ενώ τμήμα του εκλογικού σώματός της διαμοιράστηκε σε Χρυσή Αυγή, Τζήμερο, ΛΑΟΣ και Ποτάμι. Το ΠΑΣΟΚ διασπάστηκε προς τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ έφτασε να αποχωρήσει από τις τάξεις του ο πρώην πρόεδρός του Γιώργος Παπανδρέου. Η ΔΗΜ.ΑΡ. έγινε τρία κομμάτια.
Παρά ταύτα, σήμερα το lego της Μεταπολίτευσης διασπάται εκ νέου με βασικό υποψήφιο θύμα τη Ν.Δ. Δεν μπαίνω στον κόπο να εξηγήσω γιατί. Αρνούμαι. Θα σας μεταφέρω όμως έναν προβληματισμό που μου μετέφερε σημαντικός παράγων του δημοσίου βίου: «Δες ποιοι πρωταγωνιστούν στις διασπάσεις. Αυτοί που, αν χάσουν την έδρα τους, δεν έχουν δουλειά να γυρίσουν. Είναι εκπληκτικό να παρατηρείς πώς αλλοιώνονται οι χαρακτήρες τους για λίγο φως, λίγη δύναμη, για ένα πουκάμισο αδειανό…»
Μανώλης Κοττάκης
