Το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων είναι ο εθνικισμός και των διεθνιστών τα Ελβετικά σαλέ.
Τον Οκτώβριο του 2008 μέλη και οπαδοί των τοπικών οργανώσεων του Σύριζα διαδήλωναν μαζί με μέλη του «Ουρανίου Τόξου» και «περιβαλλοντολογικών» οργανώσεων από τα Σκόπια κατά της λειτουργίας του πεδίου βολής του Ελληνικού στρατού στα Ελληνοσκοπιανά σύνορα. Την διαδήλωση εκ μέρους των Σκοπίων κάλυψαν δημοσιογράφοι από το κανάλι Α1, το δίκτυο Α2 και την εφημερίδα Nova Makedonia. Η κοινή ανακοίνωση των γεγονότων από τα τηλεοπτικά μέσα των Σκοπίων και του «Ουρανίου Τόξου» προηγήθηκε αυτής της τοπικής οργάνωσης του Σύριζα.
Επτά χρόνια αργότερα, από την θέση ισχύος και εξουσίας που θα τους έδινε η κυβέρνηση της «πρώτης και δεύτερης φοράς αριστεράς», ο Σύριζα θα υπέγραφε το τρίτο μνημόνιο, θα εκχωρούσε τα Ελληνικά αεροδρόμια στο Γερμανικό Δημόσιο, θα παρέδιδε στα Ευρωπαϊκά αρπαχτικά την ιδιωτική και την δημόσια περιουσία, καθώς και το τραπεζικό σύστημα. Παράλληλα, θα επιδιώξει να διαλύσει την όποια ισχνή παραγωγική βάση της χώρας, φορολογώντας επιλεκτικά την Ελληνική παραγωγή μπύρας και κρασιού, ενώ θα βαφτίσει «φρέσκο» το γάλα των ένδεκα ημερών, προς όφελος βεβαίως των Ολλανδικών, Βελγικών, Γαλλικών και Γερμανικών συμφερόντων. Την ίδια στιγμή θα προσκαλέσει και θα ανοίξει τα σύνορα της χώρας σε όλους του κολασμένους του κόσμου τούτου, ενώ θα μετατρέψει τον Ελληνικό Στρατό, το Λιμενικό και το Πολεμικό Ναυτικό από μάχιμες πολεμικές οντότητες σε «αδελφές νοσοκόμες» και «τραπεζοκόμους» μεταναστών. Σε αντίθεση με τις πολιτικές πρακτικές του Σύριζα, όλα σχεδόν τα άλλα κράτη της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένων και των Βαλκανικών τεχνικών μορφωμάτων, θα υψώσουν συρμάτινους φράκτες για να σταματήσουν την ανθρώπινη πλημμυρίδα εγκλωβίζοντας την έτσι στην χώρα μας.
Αν προσπαθήσει κάποιος να αποστασιοποιηθεί από τα γεγονότα και τις πολιτικές πρακτικές του Σύριζα και να εστιάσει στην «μεγάλη εικόνα», θα μπορέσει εύκολα να εντοπίσει την πολιτική επένδυση στον «ανθελληνισμό» και στην καταστροφή της πολιτικής αρχής του «έθνους κράτους», πρακτικές που εφάρμοσαν και τα άλλα κόμματα εξουσίας επιτυχώς και η οποία περιλαμβάνει δύο συνιστώσες, την «ωφελιμιστική» και την «ψυχολογική».
Η πρώτη, αποτελεί την «σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού» αφού περιλαμβάνει ένα ολόκληρο γραφειοκρατικό και κομματικό σύστημα διαχείρισης εκατοντάδων εκατομμυρίων Ευρώ από τα Ευρωπαϊκά προγράμματα που σχετίζονται με διάφορες δράσεις «Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και παγκοσμιοποίησης», καθώς και την διαχείριση χρημάτων μέσω ετερογενών διεθνών ιδρυμάτων και οργανισμών ή ΜΚΟ. Αυτή η οικονομική δυναμική αποσκοπεί στην εδραίωση της παγκοσμιοποίησης και της «νέας τάξης πραγμάτων».
Στις αρχές της δεκαετίας του 90, μέλη του τότε «ΚΚΕ Εσωτερικού», οι περίφημοι «Ρηγάδες», έξυπνοι και μορφωμένοι, όχι μόνο στελέχωσαν ως ανώτερα και μεσαία στελέχη τον κρατικό μηχανισμό στην Ελλάδα, αλλά και την γραφειοκρατία των Βρυξελλών. Η διαχείριση των Ευρωπαϊκών προγραμμάτων άνοιξε σε πολλούς από αυτούς τις πόρτες για τα «τένις κλαμπ της Εκάλης» και τις βίλλες των βορείων προαστίων.
Έτσι λοιπόν ο «ανθελληνισμός» και η προώθηση της παγκοσμιοποίησης, όπως και η διαχείριση και ο εγκλωβισμός των μεταναστευτικών μαζών στην χώρα μας, δεν βασίζεται σε ανθρωπιστικά κριτήρια αλλά έχει σημαντικές οικονομικές βάσεις.
Η εντέχνως προβαλλόμενη εικόνα στον δημόσιο λόγο του «προοδευτικού και δημοκρατικού ψυχοπονιάρη Συριζίτη» μάλλον σήμερα έχει ξεθωριάσει. Πως είναι δυνατόν κάποιος να είναι «ψυχοπονιάρης» όταν ταυτόχρονα στέλνει εκατοντάδες χιλιάδες νέους Έλληνες στην μετανάστευση, όταν εκχωρεί τα σπίτια και τις περιουσίες των Ελλήνων στα ξένα κοράκια, όταν σπρώχνει στην ανεργία εκατομμύρια Έλληνες μέσω της βαρείας φορολογίας και της συνειδητής καταστροφής της παραγωγής, όταν διαλύει το σύστημα υγείας επιταχύνοντας τον θάνατο των φτωχών ηλικιωμένων συνταξιούχων, όταν κυνηγάει τους Έλληνες «καστανάδες», τις «χήρες και τα ορφανά» ενώ αφήνει ανεξέλεγκτη την «κουρελού» του μετανάστη, όταν χορηγεί κοινωνικά επιδόματα στους μετανάστες, ενώ δεν δίνει δεκάρα για τους Έλληνες.
Η δεύτερη συνιστώσα έχει να κάνει με την εσωτερική και υπαρξιακή ανάγκη δικαιολογίας των επαχθών πράξεων του ατόμου. Οι Συριζαίοι έχουν υιοθετήσει επιλεκτικά τον Δυτικό Διαφωτισμό, απορρίπτουν μετά βδελυγμίας τον πατριωτισμό, στηρίζουν τον Σοβιετικού τύπου διεθνισμό και τον υπερεθνικό καπιταλισμό ενώ προφασίζονται έναν ρηχό Βαλκανικό κοσμοπολιτισμό. Οι Συριζαίοι, αυτή η αριστερή «φυλή των αεροδρομίων», έχουν απορρίψει την κληρονομιά και την πρακτική του δημοκρατικού ριζοσπαστικού εθνικισμού του ΕΑΜ, επειδή ο επί το αζημίωτο διεθνισμός τους και η αδιαφορία τους στην δυστυχία των Ελλήνων αντικαθίσταται από τον «επιστημονικό» ανθελληνισμό.
Οι Συριζαίοι, με την «ψυχοπονιάρικη» και ανθελληνική πολιτική των είναι παγιδευμένοι σε σουρεαλιστικά ιδεολογήματα και διαλεκτικές αντιθέσεις. Από την μία έχουν ταχθεί με πάθος κατά της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης και από την άλλη εισάγουν στην χώρα πληθυσμούς που διακατέχονται από επικίνδυνο μεσαιωνικό θρησκευτικό φανατισμό, εχθρικό προς το Ευρωπαϊκό κοσμικό κράτος που υποτίθεται ότι προασπίζονται. Οι Συριζαίοι, όπως και τα άλλα κόμματα εξουσίας, προσποιούνται ότι αγνοούν ότι η Ελλάδα, σε αντιδιαστολή με τις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, είναι αδύνατον να αφομοιώσει τα εκατομμύρια των μουσουλμάνων μεταναστών λόγω απουσίας εθνικού ιδεολογήματος, κρατικής οντότητας και συλλογικού πολιτισμικού υποβάθρου. Το αποτέλεσμα των πολιτικών πρακτικών τους θα είναι η δημιουργία ενός γκετοποιημένου «παράλληλου κόσμου» που δεν θα έχει τίποτα κοινό με τον κοσμοπολίτικο τρόπο ζωής μας σήμερα, ενώ ταυτόχρονα θα προσπαθεί να μας επιβάλει τον μεσαιωνικό σκοταδισμό, πρακτική που ήδη εξασκεί στην Ευρώπη. Επειδή όμως η κοινωνία και οι αξίες διαμορφώνονται πάντα από τον μέσο όρο και την κοινή πολιτισμική συνισταμένη των πολιτών μιας χώρας, στο μέλλον θα είναι πράγματι ενδιαφέρουσα η θέα νεαρών κορασίδων που θα κυκλοφορούν με μπούρκα και μπικίνι στην παραλιακή.
